Bractwo Mądrości Życiowej

Dokumentacja BMŻ

Developed in conjunction with Joomla extensions.

01. List intencyjny - Razem Tworzymy Internetową - WSZECHNICĘ WIEDZY ŻYCIOWEJ

 

Autor: Bractwo Mądrości Życiowej - Zespół - Kraków

Redaktor opisu: Zbigniew Miksztal

 

 

0. WPROWADZENIE

 

 

0.1. Uwagi ogólne

 

Bractwo Mądrości Życiowej opracowało 3 listy intencyjne w sprawie realizacji 3-ch projektów, adresowanych do wybranych uczelni krakowskich. W listach proponujemy uruchomienie na uczelniach Zespołów Dialogu Międzypokoleniowego (w skrócie ZDM) do rozwiązywania trudnych problemów XXI wieku.

Są to następujące listy intencyjne:

 

1) "Rozwiązywanie trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku" (w skrócie RTP wersja z 16-04-13). W tym liście intencyjnym zaproponowaliśmy rozpoczęcie działalności ZDM od rozwiązywania 14 ważnych problemów.

 

2) "Najważniejsze cztery projekty" (w skrócie NCP wersja z 16-08-09)). W tym liście opisaliśmy cztery problemy, które uznaliśmy za najważniejsze. Bo ich rozwiązanie umożliwia dostarczenie społeczeństwu - suwerenowi wiedzy potrzebnej do dokonywania trafnych wyborów.

 

3) "Najważniejszy obecnie problem" (w skrócie NOP, wersja z 2016-09-13). W tym liście przedstawiliśmy propozycje opanowania chaosu informacyjnego, tworzonego codziennie przez: naukę, media i internet.

 

Po przekazaniu tych listów wybranym uczelniom, uświadomiliśmy sobie trudności na jakie napotykają uczelnie przy realizacji wszelkich projektów innowacyjnych, a w szczególności przy organizowaniu ZDM. Dlatego opracowaliśmy 4-ty list intencyjny "Razem tworzymy internetową - Wszechnicę Wiedzy Życiowej" (w skrócie WWŻ). List ten adresujemy do wszystkich, zainteresowanych wspólną działalnością dla dobra wspólnego.

 

Po zapoznaniu się (w dniu 17.10.2016 r.) z przemyśleniami Janusza Morbitzera, przedstawionymi w przedmowie do zbioru opracowań "Człowiek - Media - Edukacja" z 2014 roku, postanowiliśmy opracować 3-cią wersję listu intencyjnego WWŻ. W tej 3-ciej wersji postanowiliśmy przemyśleć i uwzględnić przytoczone w przedmowie dwa cytaty: Papieża Franciszka i Umberto Eco.

 

"Papież Franciszek "w czerwcu 2014 roku w rozmowie z dziennikarzami dziennika "II Messaggero" powiedział "Długo zastanawiałem się nad tym i doszedłem do wniosku, że zło narasta podczas epokowych zmian. My żyjemy nie tyle w epoce przemian, ale w czasie zmiany epok".

 

Wypowiedź ta powinna być odczytana "iż szkołę trzeba wymyślić na nowo". Edukacja w okresie zmiany epok wymaga radykalnej przemiany. Umberto Eco od kilku lat głosi pogląd, "iż szkołę trzeba wymyślić na nowo".

 

W naszej 2-giej wersji listu intencyjnego WWŻ, proponujemy praktyczne rozwiązania umożliwiające realizację myśli zawartych w tych dwóch cytatach. Ale dzisiaj uświadomiliśmy sobie konieczność wyeksponowania tych myśli Papieża Franciszka i Umberto Eco w liście intencyjnym WWŻ. W związku z tym, postanowiliśmy opracować niniejsza 3-cią wersję listu intencyjnego WWŻ.

 

 

0.2. Uwagi szczegółowe

 

Na początek chcemy się podzielić z czytelnikami, z 8-ma (zamiast 6-ma) zadziwiającymi spostrzeżeniami, dotyczącymi nauki XXI wieku.

 

Po pierwsze - Zdziwiliśmy się. dlaczego nauka nie zauważyła, że w XXI wieku tworzy codziennie co- raz większy chaos informacyjny. Tworzy ten chaos przez dzielenie działalności poznawczej na coraz to mniejsze części i cząsteczki („atomy” specjalności), wymyśla coraz nowe technologie (cybernetykę, informatykę), oraz coraz to nowe narzędzia do przetwarzania i przekazu informacji (pismo, druk, telegraf, telefon, telefon komórkowy, radio, telewizję, komputer, internet).

 

Ten chaos informacyjny uznaliśmy za najważniejszy problem nauki XXI wieku. W liście intencyjnymi NOP, przedstawiliśmy propozycje jego opanowania. List intencyjny NOP jest uszczegółowieniem listu intencyjnego CNP i RTP. Listy te zostały przekazane wybranym krakowskim uczelniom. Bractwo Mądrości Życiowej (BMŻ) jest przekonane, że te trudne problemy będą systematycznie rozwiązywane przez te uczelnie.

 

Po drugie - "Jest zdumiewające, jak wielu naukowców ma skłonność do "semantyzacji" problemów, to jest. snucia rozważań w poszukiwaniu odpowiedzi na pytania typu, "Co to jest X? Ci naukowcy nie zdają sobie sprawy, że w nauce pytania takie są bezprzedmiotowe, nie wolno, więc ich stawiać.

 

Skąd w takim razie biorą się w nauce takie zdania. Jest to złudzenie spowodowane nawykami językwymi. Przytoczone zdanie jest tylko zwyczajową formą, zdania: "Naukę o sterowaniu nazwano cybernetyką". Stanowi ono odpowiedź na pytanie: "Jak nazywać naukę o sterowaniu?" Takie pytania są w nauce dopuszczalne". To jest skrót cytatów z 2-go rozdziału "Konwencje terminologiczne" z książki Mariana Mazura "Cybernetyka i charakter".

 

Po trzecie - Również zadziwiające jest to, że "człowiek, poznając wszystko dookoła, największe trudności napotkał w poznawaniu siebie. Do niedawna myślenie wydawało się zjawiskiem w ogóle nie wymagającym czasu i energii, toteż uznane zostało za "niematerialne", a stąd już prosta droga prowadziła do wyodrębnienia "ducha" i "ciała", oraz podziału świata na "materialny" i "niematerialny". Kiedy się wystartuje z fałszywego punktu, nie ma właściwie granic w snuciu werbalnych spekulacji i komponowaniu rozmaitych mitologii". To jest skrót z cytatów 8-go rozdziału "Walka o poznanie człowieka" z książki Mariana Mazura "Cybernetyka i charakter".

 

Po czwarte - Nasze czwarte zdziwienie to problem początku filozofii. To nasze zdziwieni oparte jest na informacjach zawartych w 1-szym rozdziale "Co to jest filozofia" podręcznika "Wprowadzenie do filozofii" Arno Anzenbachera.

 

Teraz chcemy krótko opisać to czwarte nasze zdziwienie, uznane Przez Anzenbachera za problem początku filozofii. To nasze zdziwienie opiera sie na liście Leibniza do Remonda z 26.08.1714. W tym liści Leibniz widzi możliwość stworzenia filozofii wieczystej. A my się dziwimy, dlaczego w ciągu tych trzystu lat od napisania tego listu, żaden uniwersytet nie stworzył filozofii wieczystej. Próbę przedstawienia filozofii wieczystej zawarł Ken Wilber w swoich kilku książkach. Ale wydaje się, że Ken Wilber nie znał przemyśleń Mariana Mazura zawartych w jego książce "Cybernetyka i charakter", a przytoczonych powyżej w 3-ciej uwadze szczegółowej.

 

Arno Anzenbacher w przedmowie Autora (napisanej w XXI wieku) napisał: "Celem książki "Wprowadzenie do filozofii" jest pomoc w uświadomieniu sobie przez Czytelnika podstawowych problemów filozofii. Zawarte w nim podstawowe informacje maja uzdolnić go do tego, by sam zaczął w swoim zakresie uprawiać filozofię".

 

A Józef Tischner w przedmowie do wydania w języku polskim -1987 "Wprowadzenie do filozofii Arno Anzenbachera winno sprostać dzisiejszym potrzebom. Jest ono nie tylko jasne i nowoczesne - ale również poznawczo interesujące, ukazujące myśl filozoficzną w jej ruchu i twórczym niepokoju. Może służyć zarówno samoukom, jak i wszystkim studiującym, jako cenny przyjaciel ich poszukiwań.

 

Szczególnie ważny jest język podręcznika. Idzie nie tylko o to, aby był jasny i przejrzysty nawet dla początkujących, ale i o to, by mógł się przyczynić się do wyprowadzenie naszego myślenia z wieży nieporozumień, jaką zbudował wokół nas totalitaryzm i jego ideologia. Trzeba się uczyć języka, aby móc rozmawiać ze sobą. Filozofia dostarcza mowie słów podstawowych, na których wnosi się następnie gmach kultury".

 

I w tym tkwi cały problem całej filozofii, a w szczególności filozofii wieczystej. Chaos języka, a ścisłej mowy, wywodzi się z chaosu znaczeń słów mowy naturalnej i budowanych z nich zdań. Jest przyczyną braku do dzisiaj filozofii wieczystej, oraz przyczyną chaosu informacyjnego w nauce, a w szczególności w naukach humanistycznych.

 

Po piąte - Nauki humanistyczne zajmują się przede wszystkim, jak cała nauka, problemami poznawczymi. Czyli stwierdzeniem: faktów, właściwości oraz związków. Nauki humanistyczne, w nie wielkim stopniu, zajmują się problemami decyzyjnymi. Czyli wskazaniem: celów, sposobów i zasobów. Tymi problemami zajmują nauki przyrodnicze i techniczne. Stąd nauki przyrodnicze i techniczne mają tak wielkie sukcesy. Fizycy dali podstawy do budowy bomby atomowej i elektrowni atomowej. Nauki techniczne i przyrodnicze umożliwiły ludziom wyprawę na księżyc oraz budowę teleskopów do obserwacji i poznawania wszechświata. A studenci Politechniki Rzeszowskiej zbudowali pojazdy marsjańskie. Bez tych narzędzi niemożliwy by był rozwój nauki.

 

Nauki humanistyczne osiągnęły w XXI wieku tak wysoki poziom wiedzy o człowieku, rozwiązały tak wiele problemów poznawczych, że mogą i powinny również rozwiązywać problemy decyzyjne. O tych proble- mach piszemy w naszych listach intencyjnych RTP, CNP i NOP. Są to te problemy, które musi rozwiązywać każdy człowiek w ciągu całego swojego życia i każda wspólnota. Są to po prostu rozwiązywania trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku.

 

Po szóste - Nauka, a w szczególności nauki humanistyczne nie zajmowały się dotychczas moralnością, a w szczególności moralnością mózgu. Ponieważ moralność jest "nauką" o wartościach większość naukowców, a tym i filozofów, uznało, że nie jest to problematyka nauki. Pisze na ten temat Patrycja S. Churchland w swojej książce "Moralność mózgu". Churchland moralność uważa za część szerszych badań nad naturą człowieka, kongnitywistyką, neurofilozofią i naturalistycznym podejściem do etyki i moralności. Chyba warto również zapoznać się z artykułem Olgi Woźniak "Moralność to atawizm" czyli występowanie u ludzi cech właściwych ich dalekim przodkom ("Nauka dla każdego" Nr 70 z 5.10.2016 dodatek Gazety Wyborczej).

 

Po siódme - Zastanawiające są działania podejmowane przez wydawców mediów. Zastanawiające jest, po co Gazeta Wyborcza z dniem 17 października 2016 r. podjęła decyzję o zmianie swojego "wyglądu". Nasuwa oczywiste podstawowe przypuszczenie: Gazeta chce się utrzymać na rynku, chce dobrze płacić swoim dziennikarzom, musi podwyższyć ceny pobierane od czytelników. Ciekawe, czy te założenia się sprawdzą ?. Czy wzrosną dochody i zyski Gazety Wyborczej ?.

 

To samo odnosi sie do kiedyś poczytnego tygodnika "Polityka" redagowanego przez Mieczysława Rakowskiego, oraz do dodatku "Niezbędnik inteligenta", którego poczytność zaskoczyła redaktora Baczyńskie- go, po ukazanie się pierwszego numeru Niezbędnika.

 

Teraz "Polityka" stwierdza, że sprzedaż bezumowna numerów aktualnych i archiwalnych po cenie niższej od ustalonej przez Wydawcę jest zabroniona, nielegalna i grozi odpowiedzialnością karną. Wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechniane artykułów, w tym artykułów na aktualne tematy polityczne, gospodarce i religijne opublikowanych w Polityce jest zabronione." Ciekawe jest, czy te wszystkie obwarowania "Polityki", zapewniają Spółce z o.o. Polityka wystarczające dochody i zyski.

 

Takich zastrzeżeń i wymagań nie zgłaszały czasopisma w czasach socjalizmu, za czasów PRL. Każdy redaktor (Rakowski, Baczyński) i każde wydawnictwo cieszyło sie, ze wzrostu czytelnictwa, a nie groziło nikomu karami za rozpowszechnianie wiedzy zawartej w tych wydawnictwach.

 

Ciekawe, czy ma coś do powiedzenia w tej sprawie nauka polska. Czy polskie uniwersytety zaczną się na tymi ważnymi problemami zastanawiać (bez polecenia ministerstwa), i dostarczą społeczeństwu wiedzę, umożliwiającą obronę społeczeństwa przed takimi ograniczenia dostępu do wiedzy i informacji. Przecież to wszystko wynika, z przyjęcia za miarę wszystkiego pieniądza. Dzisiaj celem każdego i każdej instytucji jest jak największy dochód i największy zysk. Do czego to wszystko zmierza, do czego dojdziemy, po zawarciu porumień CETA i TRIP. Czy Polska będzie jeszcze Polską, a obywatele Polski będą mieli możliwość podejmowania suwerennych decyzji?. Czy tym wszystkim nie powinna zająć się nauka?

 

Po ósme - zastanawiające jest to, czy uniwersytety w Polsce (i na świecie), nie wiedzą i nie widzą, że żyjemy "w czasie zmiany epok" i "że szkołę trzeba wymyślić na nowo". Czy uniwersytety w Polsce nie wiedzą i nie widzą, że: dzieciom, młodzieży i dorosłym trzeba przekazać wiedzę w "pigułce" o całej rzeczywistości. Przecież rzeczywistość jest spójną całością i wiedzę o tej całości nie można dzielić na poszczególne dziedziny wiedzy i specjalności "atomy". Wskutek takiego dzielenia nauka tworzy nie do opanowania chaos informacyjny. Z uporządkowaniem tej wiedzy nie można czekać, aż uruchomimy odpowiednie kierunki studiów i wykształcimy nowych nauczycieli. Tą wiedzę możemy i powinniśmy już teraz przekazywać systematycznie przez internet każdemu zainteresowanemu.

 

Próbę stworzenia takiej wiedzy "w pigułce" i przekazywania takiej wiedzy każdemu zainteresowanemu przedstawiliśmy w liście intencyjnym WWŻ w wersji 2-giej. Teraz uznaliśmy za pożyteczne opracowanie 3-ciej, rozszerzonej wersji listu intencyjnego WWŻ, eksponującej te dwa cytaty, jeden Papieża Franciszka, a drugi pisarza Umberto Eco.

 

 

1. PUNKT WYJŚCIA PROJEKTU WWŻ

 

Każda organizacja po podjęciu decyzji o jej powołaniu, powinna na początku określić swój punkt wyjścia. Przyjęliśmy, że punkt wyjścia Projektu WWŻ, powinien być zgodny z punktem wyjścia BMŻ, z naszą „filozofią idei” o naszym świecie i naszym miejscu na tym świecie.

 

Wierzymy, bowiem, że:

 

1. Planeta ziemia, nasz świat, jest wyjątkowym miejscem we wszechświecie. Jest miejscem powstania i rozwoju życia. Jest miejscem, które stało się przyjaznym środowiskiem dla człowieka. Jest najlepszym miejscem dla naszego najważniejszego dobra, mającego najwyższą wartość, jakim jest nasze życie (za Anthony de Mello "Odkryć życie na nowo").

 

2. To nasze życie, może być coraz lepsze, coraz szczęśliwsze - dzięki naszemu mózgowi. Ten nasz mózg jest najlepszym narzędziem: do odbierania informacji z otoczenia i swojego organizmu i przetwarzania ich na informacje zapewniające trwanie i przetrwanie. To przetwarzanie informacji umożliwia każdemu stopniowe tworzenie naturalnego sensu swojego życia. Ten naturalny sens życia umożliwia człowiekowi życie i przeżycie przeciwności losu. Mózg jest narzędziem do zbieranie „ziarenek prawdy o rzeczywistości", umożliwiających nam coraz lesze rozwijanie naszej wiedzy. Mózg jest narzędziem do zbierania "ziarenek mądrości" umożliwiających coraz lepsze zaspakajanie naszych potrzeb (za Michałem Hellerem "Sens życia i sens wszechświata").

 

3.To coraz lepsze zaspakajanie naszych potrzeb, możemy zwielokrotnić dzięki naszej mowie. Mowie stano- wiącej narzędzie: do wzajemnego porozumiewania ludzi i tworzenia wspólnot człowieczych działajarych dla wspólnego dobra. Ta mowa to zbiór słów, będących tworami wyobraźni człowieka. A znaczenie tych słów jest umową zawartą pomiędzy członkami wspólnot człowieczych. Dlatego wspólnoty, aby efektywnie działać muszą dysponować umową, określającą w sposób jednoznaczny znaczenie słów używanych w tym wspólnym działaniu (za Marianem Mazurem "Cybernetyka i charakter" rozdział 2.

Ale jak nam na to zwróciła uwagę Nina Woźniak, musimy również na początku zastanowić się nad misją i wizją projektu WWŻ. Musimy oczywiście również zastanowić nad sensem, celem i zadania Projektu WWŻ.

W związku z tym, umawiamy się, że słowo "misja" to ważne zadanie do spełnienia (za Słownikiem Języka Polskiego PWN). Odpowiadając na pytanie jaka ma być misja projektu WWŻ? Musimy sobie odpowiedzieć na pytanie, po co chcemy realizować Projekt WWŻ ? Odpowiadając na to pytanie, stwierdzamy, że realizacja Projektu WWŻ ma uświadomić, jak największej liczbie osób, konieczność poznania wiedzy, potrzebnej do rozwiązywania trudnych problemów życiowych każdego i każdej wspólnoty człowieczej. Wiedzy potrzebnej i umożliwiającej podejmowanie trafnych decyzji życiowych.

Umawiamy się, że słowo "wizja" (w Słowniku Języku Polskiego PWN brak odpowiedniej definicji) umożliwia uzyskanie odpowiedzi na pytanie: Co chcemy osiągnąć realizując projekt WWŻ ? Chcemy umożliwić każdemu łatwy dostęp do wiedzy, która pozwali każdemu rozwiązywanie trudnych problemów XXI wieku swojego życia i swojej wspólnoty. Dostęp do wiedzy, która umożliwi rozpoczęcie "totalnej" edukacji społeczeństwa polskiego.

 

 

2. SENS PROJEKTU WWŻ

 

Sens to wartość danego bytu (tworu lub zdarzenia) wybrana, przyjęta i nadana przez człowieka dane-mu bytowi. A wartość bytu to dobra cecha bytu, uznana przez człowieka za cenną. Słowo "sens" odnosimy do bytu, jest to cecha bytu. Słowo "znaczenie" odnosimy do słów, (które oczywiście są też bytami) i umawia- my się, że znaczenie jest to cecha słów. (Za Michałem Hellerem).

 

Założyliśmy, że sens opracowania Projektu WWŻ powinien wynikać ze sensu życia człowieka, sensu istnienia wspólnot człowieczych, oraz z ważnej i pilnej konieczności rozpoczęcia wspólnej działalności wspól- not człowieczych dla wspólnego dobra. Te sensy życia człowieka i wspólnot człowieczych, zaproponowaliśmy i opisaliśmy w 1-szym punkcie "Sens istnienia" w rozdziale "0.Problemy ogólne wprowadzające" Pod- ręcznika Mądrości Życiowej (PMŻ). Założyliśmy, że sens Projektu WWŻ winien być zgodny z punktem wyjścia, przedstawionym w 1-szym punkcie niniejszego listu intencyjnego.

 

Sensem (wartością) Projektu WWŻ jest zapewnienie każdemu dostępu do wiedzy potrzebnej dla:

 

1) rozwiązywania trudnych problemów życiowych XXI wieku,

2) dokonywania trafnych wyborów rozwiązań tych problemów,

3) podejmowania mądrych decyzji życiowych, w szczególności przez młodych.

 

Aby zrealizować sens Projektu WWŻ, trzeba na nowo przemyśleć sens szkoły. Sens szkoły podstawowej, średniej i uniwersytetów. Nie wystarczy opanować chaos informacyjny tworzony przez naukę, media i internet. Trzeba na nowo przemyśleć filozofię nowoczesnej szkoły. Nie wystarczy wyposażyć szkołę w narzędzia informatyczne (komputery, internet). W 3-ciej wersji listu intencyjnego WWŻ przedstawiamy rozwinięcie naszych propozycji przedstawionych w 2-giej wersji listu WWŻ.

 

Uzasadnieniem tych stwierdzeń są między innymi:

 

wypowiedź Jerzego Hausnera z września 2016 r. w rozmowie z Krzysztofem Janosiem w artykuł Aleksandry Zborowskiej "Humanista z duszą inżyniera" zawarty w dodatku Edukacja Tygodnika Newsweek z września 2016 r. Przemyślenia Janusza Morbitzera przedstawione w przedmowie do zbioru opracowań "Człowiek- Media -Edukacja".

 

 

3. CELE PROJEKTU WWŻ

 

Cel to byt (twór lub zdarzenie), który człowiek może i powinien stworzyć, aby osiągnąć określony sens.

 

Celem projektu WWŻ stworzenie narzędzi zapewniających każdemu:

 

1) nadanie nowego sensu swojemu życiu w XXI wieku,

2) dostęp do wiedzy opartej na innowacyjnej filozofii szkoły,

3) umożliwiającej rozwiązywanie trudnych problemów życiowych wspólnot człowieczych XXI wieku.

4) sprawdzenie trafności rozwiązań zaproponowanych w listach intencyjnych: RTP, CNP, NOP oraz WWŻ.

 

 

4. ZADANIA PROJEKTU WWŻ

 

Zadanie to zbiór zdarzeń, jakie muszą zaistnieć, aby osiągnąć określony cel. To zbiór czynności, które trzeba wykonać, aby osiągnąć określony cel.

 

Zadaniami Projektu WWŻ jest

 

1) Zorganizowanie i uruchomienie Zespołów Dialogu Międzypokoleniowego (ZDM) młodych humanistów, oraz seniorów, studentów Uniwersytetów Trzeciego Wieku.

2) Opracowanie (skorygowanie i uzupełnienie) Podręcznika Mądrości Życiowej (PMŻ).

3) Opracowanie Podręcznika Wiedzy Życiowej (PWŻ).

4) Systematyczne opracowywanie poszczególnych części Wszechnicy Wiedzy Życiowej (WWŻ).

 

Proponujemy, aby oba Podręczniki PMŻ i PWŻ, oraz WWŻ zostały opracowane zgodnie założeniami merytorycznymi i metodologicznymi opisanymi w PMŻ, w rozdziale "Problemy ogólne wprowadzające", opu- blikowanym na stronie internetowej BMŻ. Założenia merytoryczne przedstawiliśmy w podpunkcie "0.1. Wprowadzenie merytoryczne" - założenia metodologiczne w podpunkcie "0.2. Wprowadzenie metodologiczne". Realizacja tych zadań polegać ma równoczesnym opracowywaniu wersji papierowych oraz wersji internetowej.

 

Tworzenie internetowej WWŻ powinno polegać na systematycznym tworzeniu poszczególnych roz- działów WWŻ, na podstawie wyżej wymienionych Podręczników. Przy tworzeniu strony internetowej WWŻ chcemy wykorzystać doświadczenia uzyskane z działalności Klubu Dialogu Agora, oraz doświadczenia związane w z organizowaniem i uruchomieniem strony internetowej BMŻ. Projekt WWŻ proponujemy realizować na podobnych zasadach, jakie przyjęto przy realizacji WIKIPEDII oraz KDA.

 

Obecnie najważniejszym zadaniem nauk humanistycznych jest umożliwienie młodym humanistom po- znanie metod i narzędzi rozwiązywania problemów decyzyjnych. Rozwiązań stosowanych od lat przez in- żynierów-projektantów. Polegać ma to na wspólnym rozwiązywaniu trudnych problemów decyzyjnych, w ramach ZDM ludzi młodych i seniorów. Młodych humanistów z duszą inżynierów i seniorów - inżynierów z duszą humanisty. Inżynierów, którzy w swojej pracy zawodowej rozwiązywali trudne problemy decyzyjne. Problemy, które wymagają: wskazanie celów, sposobów, oraz potrzebnych zasobów (Za Marianem Mazurem "Cybernetyka i charakter").

 

 

5. JAKIE PROBLEMY MA ROZWIĄZYWAĆ PROJEKT WWŻ

 

W liście intencyjnym RTP proponujemy, aby ZDM zaczęły swoją działalność od rozwiązywania 14 wa- żnych problemów. Po dalszych przemyśleniach problematyki Projektu, RTP uznaliśmy, że działalność ZDM należy rozpocząć od rozwiązywania czterech, naszym zdaniem najważniejszych problemów. Problemy te to dostarczanie wiedzy potrzebnej społeczeństwu do pełnienia roli suwerena. Problemy te opisaliśmy w liście intencyjnym CNP. Kontynuując te rozważania doszliśmy do wniosku, że najpilniejszym i najważniejszym problem jest opanowanie chaosu informacyjnego. Problem ten opisaliśmy w liście intencyjnym NOP.

 

Redagując niniejszy 4-ty list intencyjny Projektu WWŻ, uświadomiliśmy sobie przyczyny tego chaosu informacyjnego nauki. Tą podstawową przyczyną jest wadliwe narzędzie używane do tworzenie opisów opracowań naukowych, jest nim chaos mowy potocznej. A mowa potoczna nie ma żadnych reguł tworzenia znaczeń słów. Wyjaśnienie i uzasadnienie tego stwierdzenia przedstawione jest w książce Mariana Mazura "Terminologia techniczna". W tej książce autor przedstawił 14 zasad tworzenia słownictwa technicznego, oraz opisał 33 zaleceń Międzynarodowej Organizacji Normalizacynej.

 

Podobne zasady i zalecenia muszą obowiązywać w naukach humanistycznych. Bez jednoznacznego określenia (definicji) znaczenia słów, zasad tworzenia słownictwa i zdań nie da się uniknąć tego chaosu informacyjnego nauki. Mowa opracowań nauk humanistycznych musi być tak precyzyjna, jak wzory matematyczne, jak mowa nauk technicznych i przyrodniczych. Dzięki temu te nauki osiągnęły takie sukcesy, o jakich nie mogą marzyć nauki humanistyczne. Pisze o tym Arno Anzenbacher w swojej książce "Wprowadzenie do filozofii”.

 

Ale tym miejscu trzeba stwierdzić, że nauki humanistyczne osiągnęły w XXI wieku bardzo wysoki poziom w rozwiązywaniu problemów poznawczych. Uzyskana dotychczas wiedza nauk humanistycznych, umożliwia tym naukom rozwiązywanie trudnych problemów decyzyjnych Rozwiązywane tych problemów musi być oparte o jednoznaczne określenia (definicje) słów, zapisane w normatywnym słowniku nauk humanistycznych. Wtedy każde słowo, a w szczególności każde pojecie, każde zdanie, oraz każdy opis podręcznika nauk humanistycznych będą tak precyzyjne jak wzory matematyczne.

 

W oparciu o powyższe stwierdzenia proponujemy rozpocząć działalność ZDM od opracowania uzupełnień i wprowadzenia korekt zarysu projektu Podręcznika Mądrości Życiowej (PMŻ). Podręcznik PMŻ został opracowany zgodnie z wyżej wymienionymi wymaganiami. Opis tych wymagań zawiera rozdział "Problemy ogólne wprowadzające" Podręcznika PMZ. Proponujemy systematycznie, kolejno korygować i uzupełniać poszczególne rozdziały Podręcznika, oraz równocześnie Słownik Mądrości Życiowej.

 

Następnie proponujemy przystąpić, na analogicznych zasadach, do opracowywania PWŻ i WWŻ. Ostateczny wybór problemów, od jakich rozpocznie swoją działalność dany ZDM, zależy od decyzji koordynatorów ZDM.

 

Zawarte w 3-ciej wersji listu intencyjnego WWŻ rozwiązania, są próbą wymyślenia szkoły na nowo, oraz propozycją radykalnej przemiany edukacji w okresie zmiany epok.

 

 

6. JAKIE ZASTOSOWAĆ METODY

 

W liście intencyjnym RTP zaproponowaliśmy 7 metod rozwiązywania trudnych problemów decyzyjnych. Najważniejszą metodą rozwiązywania trudnych problemów decyzyjnych jest metoda systemowa. Jest to metoda, którą trzeba uznać za metodę wiodącą we w rozwiązywaniu wszelkich trudnych problemów decyzyjnych. Wybór metody należy jednak dostosować przyjętego problemu, którym ZDM rozpocznie swoją działalność. Rozwinięcie tych propozycji przedstawiamy w PMŻ, w rozdziale "Problemy ogólne wprowadzające" w punkcie "6.Sposoby rozwiązywania problemów". Ostateczne rozstrzygnięcie tej sprawy należy do koordynatorów ZDM.

 

 

7. JAKIE ZASTOSOWAĆ NARZĘDZIA

 

Jakie zastosować narzędzia do rozwiązywania trudnych problemów, opisaliśmy w 8-ym punkcie listu intencyjnego RTP o tytule "Narzędzia rozwiązywania problemów". Rozwinięciem tych propozycji przedstawiamy w PMŻ, w rozdziale "Problemy ogólne wprowadzające" w punkcie "7. Narzędzia rozwiązywana problemów".

 

 

8. ADRESACI PROJEKTU WWŻ

 

Projekt WWŻ adresowany jest do dwóch grup ludzi: do młodych i do seniorów. Do młodych humanistów, (studentów, magistrów, doktorantów: filozofii, psychologii, socjologii, filologii i informatyków), którzy z pasją chcą rozwiązywać trudne problemy życiowe wspólnot człowieczych XXI wieku, lub chcą pełnić rolę latarników mądrości życiowej.

 

Do młodych, którzy chcą dążyć do doskonałości, oraz nadać sens swojemu życiu. Do młodych, którzy chcą świadomie kierować swoim życiem i podejmować mądre decyzje życiowe. Do młodych, którzy chcą być elitą naszego społeczeństwa i latarnikami mądrości życiowej. To wszystko, opisaliśmy na naszej stronie internetowej .

 

Do seniorów, którzy chcą wykorzystać swoje doświadczenie życiowe i swoją mądrość życiową, dla na- dania nowego sensu swojemu dalszemu życiu. Którzy chcą sprawdzić i zastosować stwierdzenie Elkhonona Goldberga, iż starzejący się umysł jest zdolny do sukcesów, które są możliwie jedynie w tym właśnie wieku.

 

Czym różnią się te trzy listy intencyjne: RTP, CNP i NOP od WWZ? Te trzy listy adresowane są do uczelni. Niniejszy list intencyjny WWZ adresowany do ludzi dobrej woli, którzy chcą wspólnie działać dla wspólnego dobra. Udział młodych humanistów w realizacji Projektu WWZ jest praktycznym zdobywaniem dodatkowych kwalifikacji, umożliwiających rozwiązywanie problemów decyzyjnych.

 

 

9. ZAMIAST ZAKOŃCZENIA

 

9.1. Aby nauki humanistyczne uzyskiwały analogiczne sukcesy jak nauki przyrodnicze i techniczne, ich wiedza może i powinna być oparta na cybernetyce, definicji informacji i informatyki, na nauce, która ma dopiero 70 lat. Na cybernetyce, która jest nauką o wszelkim dzianiu, a więc o całej rzeczywistości. Na informatyce rozumianej jako nauce o przetwarzaniu informacji przez człowieka, przez jego mózg i przez wspólnoty człowiecze. Na wspólnotach człowieczych, dysponujących i wykorzystujących to wspaniałe narzędzie, jakim są mózgi wielu współdziałających za sobą ludzi. Natomiast komputery i internet są tylko narzędziami ułatwiającymi i usprawniającymi ludziom przetwarzanie informacji, wymyślanych przez ich mózgi.

 

Musimy sobie uświadomić, że obecnie w XXI wieku pod pojęciem informatyki, rozumiemy dziedzinę wiedzy, która umożliwia każdemu odbieranie, przetwarzanie, gromadzenie i przekazywanie informacji przy pomocy komputerów i sieci internetowych. Dzisiaj musimy sobie uświadomić, że nauki humanistyczne: filozofia, psychologia, socjologia, a w szczególności filologia, to dziedziny wiedzy, których podstawowym zadaniem jest rozwiązywanie problemów związanych z przetwarzaniem informacji.

 

Problemów poznawczych i decyzyjnych, których rozwiązania można uzyskać w oparciu prawa obowiązujące w informatyce humanistycznej. To jest takie, jakie obowiązują w przetwarzaniu informacji przez człowieka i wspólnoty człowiecze. Są one takie same, jakie obowiązują w informatyce technicznej. Jakie obowiązują przy budowie komputerów, sieci internetowej, oprogramowania komputerowego. Bliższe wyjaśnienia na ten temat zawiera książka Mariana Mazura "Cybernetyka i charakter" oraz najnowsza literatura dotycząca kognitywistyki.

 

9.2. Życie każdego człowieka, zaczyna się od naturalnego poczęcia, czyli od powstania jego zarodka. A w zarodku człowieka jest zapisany cały przepis na życie tego człowieka. Zarodek człowieka przekształcony w płód rozwija się przez 9 miesięcy w ciele kobiety. Przez te 9 miesięcy płód i kobieta stanowią wspólną całość. Wtedy informacje odbierane z otoczenia i z organizmu kobiety - matki, są przetwarzane przez jej mózg i przekazywane do otoczenia i do płodu. Te informacje zapewniają dobre życie matce oraz rozwój płodu, czyli całej tej wspólnocie. Ta wspólnota trwa od momentu poczęcia, aż do momentu oddzielenia się płodu od tej wspólnoty, do urodzenia dziecka.

 

Od momentu urodzenia, dziecko zaczyna samodzielnie oddychać, zaczyna żyć swoim życiem. Dziecko zaczyna się rozwijać w oparciu o informacje: zapisane w jego zarodku, przekazane przez matkę w życiu płodowym, oraz o informacje odbierane przez dziecko z otocznia i ze swojego organizmu. Wtedy dziecko przetwarza te odbierane informacje na informacje przekazywane otoczeniu, niezbędne dla jego dalszego życia.

 

9.3. Każdy człowiek ma swój naturalny sens życia, tworzony przez całe życie w oparciu o informacje odbierane z otoczenia i ze swojego organizmu. Większość ludzi nie zastanawia sie nad sensem swojego życia, jak każdy byt żywy, czyli roślina i czy zwierzę. Bo ten naturalny sens życia umożliwia człowiekowi trwanie od naturalnego poczęcia i urodzenia, aż do naturalnej śmierci. Ale człowiek, dzięki swojemu wspaniałemu narzędziu, jakim jest jego mózg, może i powinie nadać świadomie swojemu życiu jakiś wybrany przez siebie sens swojego życia. Ta możliwość nadania sensu swojemu życiu jest podstawową różnicą pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem.

 

My proponujemy, aby każdy racjonalnie myślący człowiek, dążył do doskonałości. Umawiamy się, że słowo doskonałość to cecha bytu, który ma same zalety i nie ma żadnych wad. Takiego bytu nikt nie jest w rzeczywistości stworzyć. Do takiego życia może każdy świadomie dążyć, wiedząc, że nigdy takiej doskona-łości nie osiągnie. Jest to największa zaleta tej idei. Tą samą ideę przyjmuje producent samochodów Toyota. Dąży do doskonałości swoich wyrobów, wiedząc, że tej doskonałości nigdy nie osiągnie.

 

Każdy człowiek ma jakieś: talenty (może nawet ukryte), jakieś wrodzone zdolności, jakieś nabyte umiejętności i jakieś zainteresowania. Każdy człowiek może i powinien się nad tymi własnymi cechami zastanowić, przemyśleć, oraz wybrać i nadać sens swojemu dalszemu życiu. Proponujemy, aby dążenie do doskonałości było uznane za naczelną ideę każdego człowieka. Aby dążyć do doskonałości trzeba dążyć do: dobra, prawdy i piękna. Za narzędzia umożliwiające wprowadzanie tych idei w swoje życie proponujemy przyjąć: miłość, mądrość i ład. Proponujemy, aby za najważniejsze dobro, mające najwyższą wartość uznać dar życia. Ale życia nie byle jakiego, tylko życia dobrego i coraz lepszego, zapewniającego przeżywanie chwil szczęścia. Ale takie ujęcie sensu życia, umożliwia każdemu nadanie indywidualnego sensu swojemu życiu. Sensu dostosowanego do swoich talentów, zdolności, umiejętności i zainteresowań. Nie ma w tej propozycji narzucanie człowiekowi żadnych nakazów ani zakazów. Każdy ma możliwość dokonania wyboru i podjęcia w tej sprawie własnych decyzji.

 

9.4. Proponujemy przyjąć za podstawę naszych przemyśleń i działań 3 starodawne stwierdzenia:

 

1) Miłuj bliźniego swego jak siebie samego.

2) Zło dobrem zwyciężaj.

3) Po owocach ich poznacie.

 

Zbigniew Miksztal

 


BMŻ.01141P3.DPO.DIP.LIT.LT4.P-WWŻ.OWP.WP3.S08.16-10-20.