Bractwo Mądrości Życiowej

Dokumentacja BMŻ

Developed in conjunction with Joomla extensions.

4. Mądrość wiary człowieka

Podręcznik Mądrości Życiowej  Czwartyrozdział Podręcznika                                                                     

0.ZAGADNIENIA OGÓLNE WPROWADZAJĄCE

0.1.WPROWADZENIE

0.2.CHARAKTERYSTYKA OPRACOWANIA

0.2.0.Spis treści

Mądrość wiary człowieka to propozycja wiary człowieka XXI wieku. Wiary, która „przymusza” człowieka do dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna. To propozycja wiary, która wyklucza stwierdzenia (aksjomaty, dogmaty) wzajemnie sprzeczne, wzajemnie się wykluczające. To wiara człowieka, która ogranicza lub wyklucza sprzeczności pomiędzy wiarą a wiedzą. Która umożliwia współpracę każdego z każdym, wszystkich ze wszystkimi. Umożliwia twórczą współpracę ludzi o różnych światopoglądach.

My nie zajmujemy się żadną religią. Nie krytykujemy żadnej religii i nie zajmujemy się doskonaleniem jakiekolwiek religii. Uważamy, że jest to zadanie władz danej religii i wyznawców tej religii. My zajmujemy się wiarą pojedynczego, twórczo myślącego człowieka XXI wieku. Człowieka, który zdecyduje się dążyć do doskonałości. Który zdecyduje się zajmować najpierw rzeczami najważniejszymi. Rzeczami najważniejszymi opisanymi w książce Stephen-a R. Covey-a „Najpierw rzeczy najważniejsze”. 

0.Zagadnienia ogólne wprowadzające

0.1. Wprowadzenie

0.2. Charakterystyka opracowania

0.2.0. Spis treści

0.2.1. Przedmiot opracowania

0.2.2. Cele opracowania

0.2.3. Zadania opracowania

0.2.4. Słownictwo opracowania

0.2.5. Podstawa opracowania

0.2.6. Punkt wyjścia opracowania

0.2.7. Różnica pomiędzy wiarą człowieka a religią.

1. Inspiracje mądrości wiary człowieka XXI wieku

2. Mądrość wiary człowieka XXI wieku

3. Założenia mądrości wiary człowieka XXI wieku

4. Potrzeba mądrości wiary człowieka XXI wieku

5. Zadania mądrości wiary człowieka XXI wieku

6. Mądrość wiary to radość istnienia („raju”)

7. Propozycja wiary człowieka XXI wieku

8. Uzasadnienie propozycji

  1. 0.2.1.Przedmiot opracowania
  2. 0.2.2.Cele opracowania
    1. Byłaby zbiorem prawd wiary opartych na idei dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna.
    2. „Przymuszałaby” człowieka do dążenia doskonałości, a przez to zapewniałaby mu radość istnienia.
    3. Wskazywałaby, co trzeba udoskonalić (zmienić) w wierze człowieka XXI wieku, aby człowiek chciał i dążył do doskonałości i uwierzył, że od jego wiary zależy radość jego istnienia.
    4. Stwierdzenia (aksjomaty, dogmaty) wzajemnie sprzeczne (wzajemnie się wykluczające).
    5. Stwierdzenia sprzeczne z aktualną wiedzą o wszechbycie i życiu człowieka.
    6. Możliwości czynienie zła, tolerowanie zła lub uświęcanie zła.
    7. 0.2.3. Zadania opracowania
    8. 0.2.5.Podstawa opracowania
    9. 0.2.6.Punkt wyjścia opracowania
      1. Naszą „filozofię idei”, nasze cele i zadania, przedstawione w punktach 2-gim i 3-cim w opracowaniu „O nas” zawartym na stronie internetowej <bractwomadroscizyciowej.pl>.
      2. Nasze idee przedstawione w rozdziale 1-szym Podręcznika Mądrości Życiowej pod tytułem „Mądrość dążeń człowieka”. W rozdziale tym przedstawiliśmy propozycje idei, do których przyjęcia „przymusza” nas mądrość życiowa oraz idee, które mądrość życiowa wyklucza.
      3. Informacje zawarte pod hasłem „Człowiek, Homo sapiens”, w „Nowej encyklopedii powszechnej PWN” (6-cio tomowe wydanie z lat 1995-1996), w „Multimedialnej encyklopedii powszechnej PWN” (edycja z 2010) oraz w Encyklopedii Popularnej PWN (wydanie 37 z 2013).
      4. Przedmiotem niniejszego opracowania jest opis wyników przemyśleń na temat mądrości wiary człowieka XXI wieku. Opis jest uporządkowanym zbiorem najogólniejszych i najważniejszych stwierdzeń i pojęć dotyczących wiary. Jest propozycją prawd wiary, umożliwiającą ograniczenie lub wyeliminowanie sprzeczności pomiędzy wiarą a wiedzą.
      5. Opracowanie jest 4-tym rozdziałem Podręcznika Mądrości Życiowej. Podręcznik stanowi propozycję światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku. Propozycję przyjęcia za naczelną ideę człowieka - dążenie do doskonałości. Propozycją przedstawioną w 1-szym rozdziale Podręcznika.
      6. Opracowanie jest syntetyczną kompilacją „ziarenek prawd i mądrości” dotyczących wiary człowieka, wybranych z zebranej literatury, wyszczególnionej w załącznikach 9.2.-9.4. Literatury, która była i jest inspiracją, podstawą i uzasadnieniem wyników przemyśleń przedstawionych w niniejszym opracowaniu.
      7. Podstawowym celem niniejszego opracowania jest przedstawienie propozycji wiary (a nie religii) człowieka XXI wieku, która:

Ważnym celem opracowania są propozycje prawd wiary XXI wieku, które wykluczają:

Proponujemy takie prawdy wiary, które umożliwiałyby, wprowadzenie ładu w zbiorach informacji zapisanych w naszych mózgach. Które, uświadamiałyby człowiekowi możliwość przeżywania radości istnienia. Proponujemy takie prawdy wiary, które byłyby narzędziem do kierowania życiem własnym i wspólnot, w których człowiek żyje. Które byłyby narzędziem, do rozwiązywania problemów życiowych i podejmowania mądrych decyzji. Które umożliwiałyby zrozumienie poglądów ludzi inaczej wierzących. Które, umożliwiałyby wspólne podejmowanie mądrych decyzji i wspólne działanie, ludzi o różnych światopoglądach (teistów, ateistów, gnostyków, racjonalistów).

Zadaniem niniejszego opracowania było wybranie z zebranej literatury „ziarenek prawdy i mądrości” o wierze człowieka XXI wieku. Wybranie najważniejszych stwierdzeń i pojęć o wierze i stworzenie z nich uporządkowanej, spójnej całości. Całości stanowiącej syntetyczny zbiór prawd wiary człowieka XXI wieku. Zbiór prostych i zrozumiałych przez każdego nakazów czynienia dobra i zakazów czynienia zła. Zbiór stwierdzeń i pojęć możliwych do przyjęcia przez każdego racjonalnie myślącego człowieka. Ogólnym zadaniem niniejszego opracowania jest stworzenia narzędzi umożliwiających osiąganie wyżej wymienionych (w podpunkcie 0.2.2.) celów.

0.2.4. Słownictwo

Bardzo ważnym problemem w Podręczniku Mądrości Życiowej jest uzgodnienie znaczenia użytych w nim słów. Jeżeli Podręcznik ma przedstawiać mądrość życiową, jego opis musi być tak precyzyjne zredagowany jak wzory matematyczne. Nie jest to, bowiem beletrystyka, ani tym bardziej modna dzisiaj fantastyka. Musi zawierać wyłącznie słowa-pojęcia jednoznacznie zdefiniowane. Nie może zawierać słów wieloznacznych, o rozmytych znaczeniach, niepotrzebnych ozdobników. Z tej przyczyny treść Podręcznika jest trudna w odbiorze.

Z tej przyczyny, jak w każdej ważnej rozmowie lub dyskusji (a czytanie jest pewnego rodzaju rozmową czytelnika z redaktorem opisu) na początek trzeba uzgodnić znaczenie podstawowych słów-pojęć. Bez takiego uzgodnienia wszelka rozmowa i dyskusja tracą sens. Z tego powodu zachęcamy czytelnika tego rozdziału do równoczesnego poznawania znaczenia (definicji) użytych w nim słów. Definicje użytych w rozdziale słów podaliśmy w „Wykazie wybranych słów”, stanowiącym załącznik 9.1. niniejszego opracowania.

Załącznik ten jest uproszczoną wersją „Słownika Podręcznika Mądrości Życiowej”. Zawarte w niniejszym opracowaniu poglądy, zostały zredagowane w oparciu stwierdzenia i pojęcia zawarte w rozdziałach poprzedzających (1-3). Zastosowane słownictwo jest zgodne z przyjętymi przez nas założeniami i zasadami przedstawionymi w 8-mej części Projektu „Edukacyjne Wspólnoty Internetowe” pod tytułem „Projekty-Narzędzia Realizacyjne”.

Podstawą niniejszego opracowania jest literatura wyszczególniona w następujących załącznikach do niniejszego opracowania: załącznik 9.2. - to wykaz książek, 9.3.- to wykaz czasopism, 9.4. - to wykaz artykułów.

Czytelnicy, którzy będą chcieli poznać więcej informacji na ten temat, będą musieli sięgnąć do opracowywanych „Rozważań wprowadzająco - uzasadniających”, opracowywanych „Założeń punktu wyjścia” oraz do wyszczególnionej tam literatury.

Najważniejszym problemem wszelkich rozważań, wszelkich przemyśleń jest przyjęty punkt wyjścia. Przyjęcie wadliwego, błędnego punktu wyjścia uniemożliwia stworzenie spójnej, dobrej całości. Całości, która nie zawierałaby wzajemnych, wewnętrznych sprzeczności, poglądów wzajemnie się wykluczających.

Za punkt wyjścia niniejszego opracowania przyjęliśmy:

  1. W szczególności przemyślenia J.M. Bocheńskiego zawarte w książce „Sens życia” w eseju: XIII „O światopoglądzie” i w eseju XIV „Światopogląd a filozofia”.
  1. 0.2.7.Uwagi wyjaśniające różnice między wiarą człowieka a religią
    1. Niniejsze opracowanie nie odnosi się do żadnej religii i nie jest krytyką żadnej religii. Religia jest dla nas organizacją, mającą swój zbiór wierzeń (dogmatów), swój majątek (świątynie, pałace, nieruchomości i ruchomości), swoje władze, swoich głosicieli i swoich wyznawców. Jak wykazuje cała historia ludzkości, są to organizacje potrzebne człowiekowi. Świadczy o tym duża ilość tego typu różnych organizacji, głoszących różnorodne dogmaty. Używają one do tego różnych języków, rożnych pojęć, symboli i różnych sposobów działania (obrzędów).
    2. Pomimo ogromnego rozwoju wiedzy i edukacji, wiele różnych religii i sekt ciągle znajduje wielu wyznawców. Ludzie dobrowolnie korzystają z usług tych organizacji i chętnie za nie płacą. Bo ludzie potrzebują takich informacji. Bo nasza wiedza nie wyjaśnia jeszcze wiele problemów życiowych, a w szczególności działania naszego mózgu. Z tych powodów nie trafne są niektóre przemyśleniami Richarda Dawkinsa zawarte w jego książce „Bóg urojony”.
    3. My natomiast zajmujemy się mądrością wiary pojedynczego człowieka XXI wieku. Mądrością wiary opartą na obecnej wiedzy o rzeczywistości i na prawdzie o wszechbycie. Mądrością wiary rozumianą zgodnie z definicją podaną w punkcie 2-gim niniejszego opracowania. Definicja ta określa w sposób jednoznaczny problematykę niniejszego opracowania. Problematykę zgodną z naszymi założeniami przedstawionymi w opracowaniu „O nas” na naszej stronie internetowej.
    4. Niniejsze opracowanie jest również zgodnie z naszą ideą wykluczeń, przedstawioną w 8-ym punkcie 1-szego rozdziału Podręcznika. Z naszego myślenia i działania wykluczamy: krytykę, udział w protestach, wszelką walkę. Nie krytykujemy nikogo inaczej myślącego. Wykluczamy z naszego myślenia i działania słowo „walka”. Z nikim o nic nie walczymy.
    5. My sobie i innym zadajemy pytania problemowe: „Dlaczego?”, „Po co?”, „W jakim celu?”. Dlaczego tak było? Dlaczego tak jest? Jak przypuszczalnie będzie? Jak powinno być?. W niniejszym rozdziale Podręcznika zadajemy sobie 4 zasadnicze pytania: „Dlaczego istnieje zło?” i „Co trzeba zrobić, aby wyeliminować zło z naszego życia lub przynajmniej ograniczyć do niezbędnego minimum?” „Dlaczego Planeta Ziemia nie jest rajem?”. „A co trzeba zrobić, aby była rajem?” Najbardziej nam zależy znalezieniu odpowiedzi na to ostatnie, najważniejsze pytanie. Co trzeba zrobić, aby Ziemia stała się „rajem”?. Aby ludzie zaczęli świadomie dążyć do tworzenia „raju” na tej ziemi.
  1. Chcemy uzyskać wiarygodne odpowiedzi na te pytania. Chcemy żyć, ze rzetelnie sprawdzonymi lub udowodnionym informacjami, że jest to niemożliwe i nie realne. Wiemy, że ludzie potrafią ujarzmić energię atomowa, wydać miliardy dolarów na badanie materii (CERN), zorganizować ogromnie kosztowne wyprawy na księżyc i w kosmos, a nie potrafią ujarzmić zła. Nie chcemy żyć ze zniewolonymi umysłami, nie chcemy wierzyć, że zła nie da się ujarzmić. Muszą nam to udowodnić rzetelne badania naukowe, że Ziemia nie może być rajem. A nie przekonania ideologów (filozofów i kapłanów).
  2. Jesteśmy przekonani, że nie ma żadnych realnych przeszkód, uniemożliwiających dążenie człowieka do doskonałości, dobra, prawdy i piękna. Jesteśmy przekonani, że nie ma żadnych praw przyrody, uniemożliwiających dążenie do doskonałości i tworzenia raju na tej ziemi. Jesteśmy przekonani, że ma praw przyrody uniemożliwiających eliminację lub ograniczanie zła.
  3. Wiemy, że jedyną przeszkodą jest to, że żaden wpływowy człowiek, ani żadna wpływowa organizacja (dysponująca ogromnymi środkami) nie uznała za pożyteczne i oficjalnie nie ogłosiła takiego celu. Celu - dążenia człowieka do doskonałości, do tworzenia na ziemi „raju”. Oczywiście wiemy, że podejmowane są różne, pożyteczne działania cząstkowe, zmierzające w tym kierunku. Wiemy, życie w Unii Europejskiej jest bliskie życiu w nowoczesnym raju.
  4. Nie są to jednak działania całościowe (systemowe), zmierzające do jasno sformułowanego celu. Celu mogącego zainteresować i „przymusić” do działania wielu (wolontariuszy, latarników mądrości życiowej, latarników radości istnienia). Nie są to działania całościowo przemyślane i zorganizowane, dysponujące odpowiednimi środkami. Działania zapewniające racjonalne, sprawne i efektywne działania wielu. Działania dające satysfakcję (zadowolenie) z tej działalności wielu ludziom.
    1. Dlatego postanowiliśmy zadawać sobie i innym tak długo te 4 pytania, aż znajdziemy na nie odpowiedzi, które uznamy za „oczywistą oczywistość”. Te odpowiedzi mogą być nawet negatywne. Te odpowiedzi muszą nam wyjaśniać, dlaczego na ziemi nie można stworzyć raju. Ale muszą jednoznacznie wyjaśniać - dlaczego. I muszą wyjaśniać, dlaczego nie można na te pytania, uzyskać odpowiedzi pozytywnych.
    2. Ponieważ wiemy, że każdy z nas jest omylny (i grzeszny), dlatego wszystkie przedstawione niniejszym opracowaniu przemyślenia są tylko propozycjami. Propozycjami opisanymi na podstawie zebranej literatury. Nie są one aksjomatami, ani pewnikami ani bezdyskusyjnymi dogmatami. Dlatego namawiamy wszystkich zainteresowanych przedstawionymi problemami do wspólnych przemyśleń, korygujących lub rozwijających nasze propozycje. Natomiast zdecydowanie odrzucamy wszelki dogmatyzm, w którym decyduje nie treść poglądów, ale sposób, w jaki go się wyznaje (Uzasadnieniem rozmowa Ewy Wilk z prof. Iwoną Jakubowską –Branicką „Językiem podzieleni” artykuł w Polityce Nr 19(2957) z 7.05-13.05.2014. str. 28-30).
      1. 1.INSPIRACJE „MĄDROŚCI WIARY CZŁOWIEKA”
      2. 2.MĄDROŚĆ WIARY CZŁOWIEKA XXI WIEKU
      3. Stanowiącym spójną całość, całość bez stwierdzeń wzajemnie się wykluczających.
      4. Zgodnym z aktualną wiedzą o rzeczywistości z XXI wieku,
      5. „Przymuszających” człowieka do dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna.
        1. 3.ZAŁOŻENIA MĄDROŚCI WIARY CZŁOWIEKA XXI WIEKU
        2. Punktem wyjścia mądrości wiary człowieka XXI wieku powinno być wyznanie wiary (credo), uznane za zespół pewników (aksjomatów, dogmatów) niewymagających dowodu.
        3. Wyznanie wiary (credo) powinno być ograniczone do kilku prostych, oczywistych stwierdzeń (aksjomatów, dogmatów), aby uniemożliwiały one snucie nieuprawnionych dociekań lub spekulacji podważających credo.
        4. Zbiór informacji wiara (zbiór aksjomatów, dogmatów), powinien być spójnym ciągiem informacji - stwierdzeń wywiedzionych logicznie z wyznania wiary do zakresu uznanego za konieczny (do zakresu uznanego za niezbędne minimum).
        5. Zbiór informacji wiara, nie powinien zawierać informacji wewnętrznie sprzecznych, nie powinien zawierać informacji wzajemnie się wykluczających.
        6. Zbiór informacji wiara, nie powinien zawierać informacji sprzecznych z aktualną wiedzą o wszech- bycie (o całej rzeczywistości i o człowieku).
        7. Zbiór informacji wiara człowieka XXI wieku nie może zakładać i głosić beznadziejność dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna.
        8. Zbiór informacji wiara człowieka XXI wieku nie może zakładać i głosić beznadziejność dążenia do wyeliminowania lub ograniczania zła (wyeliminowania rządzenia: strachem, przemocą, okrucieństwem, wzajemnym zabijaniem ludzi).
        9. Zbiór informacji wiara powinien „przymuszać” ludzi do dążenia do doskonałości, do dobra, prawdy i piękna.
        10. W tym miejscu rozważań na temat mądrości wiary człowieka XXI wieku, mądrość życiowa przymusza nas do zastanowienia się nad całą rzeczywistością, wszelkim bytem, czyli krócej i lepiej nad wszechbytem. Nad jego najważniejszymi składnikami. Nad trzema podstawowymi (wybranymi przez nas) niezwykłymi cudami przyrody, (ale nie cudami nadprzyrodzonymi) wywołującymi nasze zdumienie i nasz podziw. Te trzy cuda przyrody to:

Mądrość życiowa uświadamia nam, że najważniejszą rzeczą wszelkich przemyśleń jest punkt wyjścia. Punkt wyjścia to założenia, zasady, pewniki (aksjomaty, dogmaty), na których chcemy oprzeć i opieramy nasze przemyślenia. Punkt wyjścia niniejszego pracowania przedstawiliśmy w podpunkcie 0.2.6. To fundament każdej budowli - każdej całości. Wadliwy fundament każdej budowli zagraża jej istnieniu, prawidłowemu jej użytkowaniu.

Szczególnie ważnym problemem jest punkt wyjścia wszelkich systemów idei (systemów filozoficznych, religii, ideologii). Dla wiary człowieka XXI wieku, tym punktem wyjścia jest przyjęte wyznanie wiary (credo). Przyjęcie wadliwego punktu wyjścia, wadliwego wyznania wiary, uniemożliwia podejmowanie mądrych decyzji.

Przyjęcie przez członków wszelkich zgromadzeń (sejmów konstytucyjnych, kongresów światowych, soborów, synodów) zasadniczo różniących się punktów wyjścia i różnych rozmytych pojęć, utrudnia lub nawet uniemożliwia podejmowanie mądrych decyzji (uchwał, postanowień, ustaw). Szczególnie jest to tak ważne, gdy te ustalenia (aksjomaty, dogmaty), mają decydujący wpływ na życie człowieka przez całe wieki.

Mądrość życiowa uświadamia nam, że w XXI wieku człowiek twórczo myślący, musi na nowo przemyśleć swój światopogląd, a w nim tą może najważniejszą jego część - swoją wiarę. Wiarę i jej najważniejszy element - punkt wyjścia. Dlaczego? Bo przed 4000 laty, czy 2000 laty, jak powstawały zręby głównych religii, wiedza o rzeczywistości była znikoma. Ale dzisiaj mamy wybór. Dzisiaj człowiek może wybrać swoją wiarę. Wiarę wywodzącą się z różnych wyznań wiary (credo), z różnych punków wyjścia. W XXI wieku, nie możemy przyjmować prawd wiary bezkrytycznie, bezmyślnie, bez zastanawianie nad nimi. Obecnie mamy możliwości sprawdzania prawd wiary i wydawanych przez nie „owoców”.

Mamy możliwości sprawdzania prawd wiary, ich zgodności z prawdą, czyli z wiedzą o całej rzeczywistości, o wszelkim bycie, czyli o wszechbycie. Mamy możliwości sprawdzania wyników (rezultatów, efektów) przyjętych prawd wiary dla życia człowieka, dla życia ludzkości. Możemy albo raczej musimy się zastanowić nad rezultatami przyjętej przez człowieka wiary, według zasady- po owocach ich poznacie. Trzeba mieć świadomość, że każdy punkt wyjścia, założenia i zasady wiary zawsze sprawdza samo życie człowieka. Po owocach my ludzie je poznajemy.

Jeżeli owoce są dobre, to jesteśmy przekonani, że to punkt wyjścia był dobry. Jeżeli owoce są złe, to oznacza, że punkt wyjścia był zły, wadliwy, błędny. Dzisiaj musimy zadać sobie zasadnicze pytanie: „Dlaczego do dzisiaj nie uzyskaliśmy jednoznacznych odpowiedzi na te cztery pytania postawione w punkcie 0.2.7.?”.

Może wadliwy jest punkt wyjścia wiary człowieka XXI wieku. Wtedy powinniśmy zmienić punkt wyjścia, a nie szczegóły ustaleń zawarte doktrynie wiary. Zachowanie wadliwego punktu wyjścia uniemożliwia doskonalenie wiary człowieka. Wtedy stwierdzenia (dogmaty) oparte na takim wadliwym punkcie wyjścia wiary, będą zawsze wadliwe. Będą podtrzymywały, sankcjonowały, uświęcały przyjęte wady i błędy doktryny. Taka wiara będzie negatywnie oddziaływała na życia człowieka i danej wspólnoty. Będzie rodziła złe owoce. Będzie uniemożliwiała doskonalenie życia człowieka i wspólnoty. Jest to fundamentalne stwierdzenie.

Dlatego inspiracją (natchnieniem) opracowania rozdziału „Mądrość wiary człowieka” jest próba zaproponowania takiego punktu wyjścia, który nie miałby tych wad.

Naszą inspiracją punktu wyjścia wiary człowieka, są dwa eseje J.M. Bocheńskiego zawarte w książce „Sens życia”. Pierwszy to XIII-ty esej „O światopoglądzie”, drugi to XIV-ty esej „Światopogląd a filozofia”.

Ważnym dla nas była niżej podana definicja światopoglądu, zawarta w XIII-tym eseju: „Światopogląd jest zespołem poglądów na podstawowe zagadnienia świata i życia ludzkiego wraz z uczuciową postawą zajętą w stosunku do nich przez człowieka”. Wiara człowieka jest najważniejszy i największym zbiorem informacji, zapisanym w naszych mózgach. I to jest bardzo ważne. Jest to zbiór informacji opartych na uczuciach-emocjach.

Bardzo ważną dla nas inspiracją jest stwierdzenie zawarte w XIV-ty eseju: „Esej ten jest przyczynkiem do obalania zabobonów i otwarcia drogi dla rozumnego światopoglądu”. Nasze opracowanie jest próbą otwarcia drogi dla rozumnego światopoglądu.

Dodatkową inspiracją tego rozdziału Podręcznika, były książki: Franza-Xavera Kaufmanna „Czy chrześcijaństwo przetrwa”, Edouarda BoneBóg niepotrzebna hipoteza? Wiara a nauki przyrodnicze” oraz Stephen-a. Covey-a „Najpierw rzeczy najważniejsze”.

W szczególności zainteresowały nas dwa pytania postawione w książce Kaufmanna:

„Czy istnieje coś takiego jak jądro chrześcijańskiego przekazu, zdolne oprzeć się współczesności, do której powstania samo się przyczyniło.”

„Czy jest możliwe ożywienie chrześcijaństwa w realiach współczesnego świata, w czasach indywidualizacji stylu życia i przekształcenia się struktur społecznych”

W książce Covey-a szczególnie zainteresowały nas trzy stwierdzenia odnoszące się do wspólnego działania ludzi: „Myśl w kategoriach wygrana - wygrana”. „Staraj się najpierw zrozumieć, potem być zrozumianym”. „Wprowadzaj współdziałanie (synergię)”.

Po za tym impulsem podjęcia takiej próby była Encyklika Jana Pawła II-go „Fides et ratio”. A w szczególności następujące trzy stwierdzenia:

Pierwsze stwierdzenie to tytuł encykliki: „Wiara i rozum są to jakby dwa skrzydła, na których unosi się duch ludzki dla kontemplacji prawdy”. Stwierdzenie to wyrażone w mowie Kościoła Katolickiego i poetyce Jana Pawła II można by przetłumaczyć następująco na mowę naturalna (potoczną): Wiara i rozum to są jakby dwa fundamenty, na których opiera się dążenie człowieka do prawdy.

Tak przekształcone stwierdzenie, można uznać za fundament mądrości człowieka. Zawsze na początku jawi się w głowie (mózgu) człowieka, naukowca jakaś hipoteza, przypuszczenie, które podsunęła mu jego wyobraźnia. Zwykle po przemyśleniu, zaczyna w nią wierzyć i namawia innych do wierzenia. A potem twórca wyobrażenia przystępuje sam lub razem z innymi do szukania dowodów (argumentów) potwierdzających tą hipotezę. Jak znajdą obaj takie dowody, to ich wiara-hipoteza zmienia się w wiedzę, w prawdę o wszechbycie.

Drugie stwierdzenie to: „Istnieje pewien zasób wiedzy, który można uznać za dziedzictwo ludzkości. Mamy tu do czynienia jak gdyby z filozofią niesprecyzowaną, dzięki której każdy człowiek ma poczucie, że zna te zasady” (Fides et Ratio str. 10).

Trzecie stwierdzenie to: „Kościół pragnie potwierdzić konieczność refleksji na temat prawdy. Dlatego zwraca się między innymi do ludzi poszukujących i podzielić się pewnymi refleksjami na temat dążenia do prawdziwej mądrości, aby każdy, kto żywi w sercu miłość do niej, mógł wejść na właściwą drogę” (Fides et Ratio str.13).

Na tej podstawie przyjęliśmy, że Podręcznik Mądrości Życiowej powinien być propozycją światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku. A taki światopogląd powinien zawierać również poglądy na temat wiary człowieka. Poglądy oparte na mądrości życiowej człowieka. Przytoczone wyżej stwierdzenia uznaliśmy za wskazania uzasadniające podjęcia próby stworzenia rozdziału dotyczącego mądrości wiary człowieka XXI wieku.

Na podstawie powyższych stwierdzeń, na początek musimy zawrzeć umowę z czytelnikami, dotyczącą znaczenia słowa „wiara” oraz pojęcia „mądrość wiary”. Musimy uzgodnić znaczenie tych słów. Bez takiego uzgodnienia, wszelka rozmowa i dyskusja na ten temat traci sens. A czytanie niniejszego opisu, jest rozmową redaktora opisu z czytelnikami. Bez takiego uzgodnienia czytanie takiego opisu również traci sens.

Wiara człowieka to zbiór informacji, uznanych za prawdę przez danego człowieka, dlatego, że głosi je człowiek lub organizacja uznana przez tego człowieka za wiarygodną. Ale wiara człowieka to również zbiór informacji, będących tworem jego wyobraźni i uznanych przez niego za wiarygodne, bo uważa, ze zostały rzetelnie przez niego przemyślane.

Wiara człowieka to ogromne zbiory informacji przekazywanych człowiekowi przez: rodziców, szkoły, uczelnie, rówieśników, media, kapłanów. Wiara to informacje, które człowiek nie sprawdza, bo nie ma takich możliwości lub nie widzi potrzeby ich sprawdzania. Wiara to informacje, które człowiek przyjmuje bez dowodu, bez uzasadnienia, a nawet bezkrytycznie. Uznaje je za prawdę, pomimo, że są wśród nich informacje niesprawdzalne, dotychczas niesprawdzone i nieudowodnione. Informacje nie zgodne z wiedzą, czyli z prawdą o rzeczywistości i życiu człowieka. Są wśród nich informacje nieprawdziwe, fałszywe, a nawet mające na celu oszukiwanie słuchaczy, czytelników czy wyznawców. W szczególności z tego powodu, wiek XXI jest został nazwany przez prof. Baumana wiekiem kłamstwa (Artykuł prof. Baumana).

Żaden człowiek nie może samodzielnie sprawdzić wszystkich przekazywanych mu informacji. Żaden człowiek nie może samodzielnie zdobyć i zapamiętać całej wiedzy o rzeczywistości, ani jej zrozumieć. Co to oznacza? Nie ma ludzi wszech wiedzących. A to również oznacza, że nie ma ludzi niewierzących. Bo wszyscy musimy większość informacji przyjmować na wiarę. Musimy zawierzyć ludziom, którzy nam te informacje przekazują (rodzicom, nauczycielom, kapłanom). Prawie nikt nie sprawdza, czy prędkość światła wynosi 300 000 km na sekundę. Ale prawie wszyscy wierzą, że tak jest w rzeczywistości.

Wiedza wszystkich ludzi jest znikoma w stosunku do wiedzy ludzkości. Nawet wybitni naukowcy posiedli tylko nie wielką cząstkę wiedzy całej ludzkości. Mają wiedzę ze swojej dziedziny wiedzy-nauki. Opisują ją swoimi specjalistycznymi pojęciami i swoim specjalistycznym językiem (żargonem). Nikt nie jest wstanie poznać i zapamiętać tych ogromnych zbiorów informacji, produkowanych przez z ogromne rzesze naukowców i opisywane za pomocą specjalistycznych żargonów. Żadna szkoła czy uczelnia nie przekazuje uporządkowanej wiedzy o całej rzeczywistości.

Poza tym musimy mieć świadomość, że obecnie w czasach internetu w ciągu doby, produkujemy bezmiar chaotycznych (ogłupiających) informacji, przekraczający całość informacji wyprodukowanych przez ludzkość od początku swojego istnienia. Dlatego nie ma człowieka, który byłby wstanie opanować ten bezmiar i ogrom chaotycznych informacji. Dlatego nie ma ludzi wszechwiedzących. Dlatego wszyscy ludzie przyjmują prawie całą odbieraną przez nich informacje bez sprawdzenia i dowodów. Dlatego wszyscy ludzie są ludźmi wierzącymi (lub ściślej – są i muszą być ludźmi łatwowiernymi).

Dlatego proponujemy każdemu człowiekowi racjonalnie myślącemu: światopogląd rozumny człowieka, oparty na wiedzy XXI wieku, mądrość życiowa i mądrość wiary, które umożliwiają człowiekowi XXI wieku dokonywanie wyborów informacji. Pomiędzy informacjami uznanymi przez tego człowieka za prawdę, a informacjami uznanymi za fałsz.

A teraz przedstawiamy naszą propozycje znaczenia zestawu słów „mądrość wiary człowieka XXI wieku”. Propozycje znaczenia pojęcia „mądrość wiary człowieka XXI wieku” oparliśmy na idei na mądrości życiowej. Mądrości stanowiącej narzędzie do wynajdywania prawdy. Do wynajdywanie „ziarenek prawdy i mądrości” w zebranej przez nas literaturze.

Mądrość wiary człowieka XXI wieku, to cecha wiary opartej na mądrości życiowej. Jest to wiara będąca zbiorem informacji:

W dalszej części tego rozdziału używamy słowa „wiara” i pojęcia „mądrość wiary” zgodnie z wyżej nadanym im znaczeniem. Oczywiście odnośnie znaczenia innych słów obowiązują ogólne zasady, podane w podpunkcie 0.2.6. niniejszego opracowania.

W niniejszym punkcie przedstawiamy założenia, pewne zasady, na których proponujemy oprzeć mądrość wiary człowieka XXI wieku. Opierają się one na założeniach przyjętych dla całego Projektu EWI i Podręcznika Mądrości Życiowej. Są opisane w opracowaniu pod tytułem „Charakterystyka Projektu EWI” oraz w „Charakterystyce Podręcznika Mądrości Życiowej”. Tutaj przywołujemy podstawowe założenia.

- Powstanie i istnienie nieskończenie wielkiego, ogromnego wszechświata.

- Powstanie i istnienie świata, planety Ziemia i powstanie na niej przyrody żywej lub krócej życia.

- Powstanie i istnienie na niej człowieka, wyróżniającego się od innych zwierząt wielkim mózgiem i mądrością życiową. Tą fundamentalną cechą człowieczeństwa stanowiącej istotną różnicę pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem.

  1. Te trzy wyżej wymienione „cuda” rodzą u każdego myślącego człowieka trzy zespoły pytań:
  2. Odpowiedzieć na te pytania może być z grubsza trojaka:

- Co jest jakaś praprzyczyną powstania wszechświata? Co jest praprzyczyną trwania wszechświata? Co było przed wielkim wybuchem?

- Co jest praprzyczyną powstania planety Ziemia?, Co jest praprzyczyną trwania Ziemi?. Co jest praprzyczyną powstania na niej życia? Co jest praprzyczyną trwania życia?

- Co jest praprzyczyną powstania człowieka? Co jest praprzyczyna istnienia ludzkości? Co jest praprzyczyna powstania mądrości życiowej człowieka? Co jest praprzyczyną rozwoju mądrości życiowej człowieka?

  • Musi istnieć jakaś praprzyczyna tych „cudów”,
  • Albo - dotychczas nie poznaliśmy tych praprzyczyn, na razie posługujemy się, mniej lub lepiej udokumentowanymi hipotezami.
  • Albo - nie stawiamy takich pytań, bo to jest granica naszej wiedzy.
  1. W tym miejscu naszych rozważań na temat wiary, mądrość życiowa człowieka XXI wieku proponuje dokonać wyboru. Trzeba wybrać jakąś propozycję odpowiedzi na te pytania.
  2. Po przemyśleniu tego problemu, nie znając dotychczas całej prawdy o wszechbycie i nie mając dotychczas wiarygodnej wiedzy o całej rzeczywistości, proponujemy wybrać odpowiedź pierwszą. Musi istnieć jakaś praprzyczyna tych cudów. Bo człowiek racjonalnie myślący, musi przyjąć w XXI wieku, że każde zdarzenie ma jakąś przyczynę. Bo taka odpowiedź staje wtedy fundamentem wiary człowieka. Staje punktem wyjścia wiary człowieka XXI wieku. Podstawą wyznania wiary, credo tej wiary.
  1. A wiara człowieka to najważniejszy i największy zbiór informacji zapisany w mózgu człowieka. Bo taka odpowiedź jest pożyteczna dla człowieka i jego życia. Bo taką odpowiedź wybiera większość ludzi. Bo innej sprawdzalnej i rzetelnie sprawdzonej odpowiedzi, nie daje dotychczas wiedza naukowa. Bo innej sprawdzalnej i sprawdzonej prawdy na ten temat dotychczas po prostu nie znamy. Bo uważamy, że przekonywujące są racje Michała Hellera, wyłożone w jego książce „Bóg i nauka”. W książce opisującej dwie drogi do jednego celu.
  2. Jeżeli przyjmujemy, że istnieje jakaś praprzyczyna tych „cudów”, to pożyteczną rzeczą byłoby tej praprzyczynie nadać jakąś nazwę. Może celowym byłoby nazwać ją: Bytem Nieskończenie Wszechdoskonałym, Stwórcą wszechbytu, wszechświata, świata, życia i mądrości.
  1. A może za najbardziej uzasadnionym i pożytecznym będzie nadanie tej praprzyczynie prostą nazwę „BÓG”. Tą nazwę tego pojęcia zna i posługuje się nią zdecydowana większość ludzkości. Proponujemy, więc przyjąć taką nazwę tej praprzyczyny.
    1. 4.POTRZEBA MĄDROŚCI WIARY CZŁOWIEKA XXI WIEKU

W niniejszym punkcie rozdziału chcemy się zastanowić, czy istnieje potrzeba redagowania w Podręczniku Mądrości Życiowej rozdziału „Mądrość wiary człowieka”. Poniżej podajemy ciąg stwierdzeń, który w jakimś stopniu uzasadnia taką potrzebę.

  1. Każdy człowiek ma jakiś światopogląd.
  2. Światopogląd jest zbiorem poglądów, opisującym obecną rzeczywistość, kierunki dążeń, myślenia i działania człowieka oraz poglądy na temat wiary i religii.
  3. Każdy człowiek ma jakiś swój naturalny światopogląd, mniej lub więcej przemyślany.
  4. Każdy człowiek ma jednak nie wielką wiedzę o wszechbycie (całej rzeczywistości).
  5. Bo pojedynczy człowiek, bo zdolności naszego mózgu, nie pozwalają na samodzielne poznania całej wiedzy o wszechbycie (o całej rzeczywistości).
  6. Bo prawie wszystkie informacje, jakie mu przekazują: rodzice, rówieśnicy, media, szkoła, uczelnie kapłani, człowiek przyjmuje bez uzasadnienia, udowodnienia, na wiarę.
  7. Bo po prostu człowiek nie wie, nie zastanawia się i nie pyta, czy są to informacje sprawdzalne i rzetelnie sprawdzone, czy są to informacje prawdziwe, zgodne z prawdą.
  8. Bo po prostu obecnie w ciągu doby powstaje i przekazywanych jest ludziom taki bezmiar informacji, jaki dawniej (przed internetem) ludzkość stworzyła od początku swoje go istnienia.
  9. Bo prostu obecnie ten bezmiar informacji to jednocześnie ogrom chaosu informacyjnego, powstającego w ciągu doby.
  10. Jest to oczywista oczywistość, nikt, żaden człowiek nie ma żadnych możliwości opanowania tego bezmiaru i ogromu chaosu informacyjnego.
  11. Każdy człowiek poznaje i przyswaja sobie maleńką cząstkę tego bezmiaru i ogromu chaosu informacyjnego.
  12. Bo nie pozwala na to ograniczona wielkość i budowa naszego mózgu oraz ograniczony czas, jaki człowiek chce i może poświęcić na takie przemyślenia.
  13. Bo po prostu nie ma ludzi wszechwiedzących.
  14. Dlatego, w każdym światopoglądzie większość poglądów oparta jest na wierze.
  15. W każdym światopoglądzie ważną częścią są poglądy na temat wiary i religii.
  16. Każdy człowiek jest, więc człowiekiem wierzącym.
  17. Dlatego z tej przyczyny nie ma ludzi niewierzących.
  18. Dlatego w mózgach wszystkich ludzi największym zbiorem informacji jest wiara.
  19. W tym zbiorze informacji, ważną częścią jest wiara, w istnienie Boga (ogólnie to teiści).
  20. Wierzą, że wszystkie prawa przyrody stworzył Bóg.
  21. Drudzy wierzą, że Bóg nie istnieje, że jest to urojenie (to ateiści).
  22. Ci ludzie nie wiedzą dzisiaj, jaka jest praprzyczyna powstania wszechświata, świata, człowieka.
  23. Trzeci wierzą, że Bóg to twór wyobraźni człowieka, stworzony przez człowieka (to agnostycy).
  24. Ci twierdzą, że nie wiedzą czy Bóg istnieje czy nie istnieje, że tego nie da się udowodnić.
  25. Ale niektórzy wierzą, że pojęcie Bóg jest pożyteczną hipotezą. Że warto łączyć wiarę z rozumem.
  26. Może tak należy rozumieć Encyklikę Jana Pawła II „Wiara i rozum”.
  27. Każdy człowiek przy podejmowaniu życiowych decyzji kieruje się swoim światopoglądem.
  28. W skutek tego na życie człowieka i na wiele jego decyzji życiowych ma wpływ: to, w co człowiek wierzy, jego wiara i religia.
  29. Jeżeli jednak wiara i religia człowieka zawierają informacje wzajemnie sprzeczne i sprzeczne z wiedzą o rzeczywistości, ze zrozumieniem przemian w niej zachodzących, to wtedy w życiu człowieka ujawniają się dwie sprzeczności, utrudniające lub uniemożliwiające podejmowanie mądrych decyzji życiowych.
  30. Pierwsza sprzeczność, to sprzeczność wewnętrzna, powstaje w umyśle człowieka, kiedy trzeba dokonać wyboru i podjąć decyzję pomiędzy różnymi wariantami rozwiązań problemów życiowych, z których jedne rozwiązania oparte są wiedzy, a inne na wierze.
  31. Druga sprzeczność ujawnia się w umysłach ludzi tworzących wspólnotę, kiedy trzeba dokonać wyboru i podjąć wspólną decyzję, a członkowie wspólnoty mają różne światopoglądy, (gdy członkami wspólnoty są: teiści o różnych wyznaniach, ateiści, agnostycy i racjonaliści).
  32. Przykładami tych sprzeczności i wynikających z nich trudności są dyskusje i decyzje podejmowane przez ciała zbiorowe (rady gmin, powiatów, województw, sejmy, kongresy światowe, organizacje światowe ONZ, sobory, synody różnych religii).
  33. W związku z tym istnieje potrzeba stworzenia i zaproponowania takiego światopoglądu, w którym nie będzie tych sprzeczności, lub będą ograniczone do możliwego minimum.
  34. Stworzenie propozycji takiego światopoglądu jest jednym z celów Podręcznika Mądrości Życiowej.
  35. Jest to propozycja światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku, opartego na prawdzie o wszechbycie i wiedzy o rzeczywistości.
  1. 5.ZADANIA MĄDROŚCI WIARY CZŁOWIEKA XXI WIEKU.
  2. Naszej „filozofii idei” oraz naszych celów i zadań opisanych w punktach 2 i 3 opracowania o pod tytułem „O nas” na naszej stronie internetowej <bractwomadroscizyciowej.pl>.
  3. Na proponowanym w 1-szym rozdziale Podręcznika Mądrości Życiowej dążeniu do doskonałości, dobra, prawdy i piękna.
  4. Na proponowanym w 8-ym punkcie 1-go rozdziału Podręcznika wykluczenia z naszej działalności: krytyki, krytykanctwa, udziału protestach i walkę z kimkolwiek o cokolwiek.
  5. Założenia, że najważniejszym dobrem człowieka, mającym najwyższą wartość jest jego życie.
  6. Założenia, że to życie człowieka nie powinno być byle jakie, ale może i powinno być dobre, szczęśliwe, radosne, oraz coraz lepsze, coraz szczęśliwsze i coraz bardziej radosne.
  7. Założenia, że mądrość życiowa i mądrość wiary może i powinna „przymuszać” człowieka XXI wieku do dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna, aby człowiek cieszył się radością istnienia.
  8. Założenia, że dążenie do doskonałości umożliwia i „przymusza” człowieka XXI wieku do działań na rzecz ograniczania lub nawet wykluczania zła z naszego życia.
  9. Założenia, że człowiek z natury nie jest zły i wie, że wspólne działania dla wspólnego dobra z członkami wspólnoty i z sąsiadami stwarza największe możliwości tworzenia raju na tej ziemi.
  10. Dlaczego istnieje zło?
  11. Co trzeba zrobić, aby wyeliminować zło, albo ograniczyć zło do niezbędnego minimum?
  12. Dlaczego Planeta Ziemia nie jest rajem?
  13. Co trzeba zrobić, aby Ziemia stała się rajem?
  14. Co trzeba zmienić w wierze człowieka?
  15. Jakie człowiek powinien podejmować działania?
    1. 1)Dlaczego istnieje zło?
    2. 2)Co trzeba zrobić, aby zacząć eliminować albo ograniczać zło?
    3. 3)Dlaczego Planeta Ziemia nie jest rajem?
    4. 4)Co trzeba zrobić, aby Ziemia zaczęła się stawać rajem?
    5. 5)Co trzeba zmienić w wierze człowieka?
    6. Ten punkt wyjścia wiary człowieka XXI wieku, musi umożliwiać stworzenie takiej wiary, która będzie spójną całością. Wobec tego nie będzie zawierać: - informacji (aksjomatów, dogmatów) wzajemnie sprzecznych (wzajemnie się wykluczających) oraz informacji sprzecznych z wiedzą XXI wieku o rzeczywistości, a w szczególności z sprzecznych z „filozofią umysłu”.
    7. Ten punkt wyjścia wiary człowieka powinien zawierać stwierdzenia umożliwiające i „przymuszające” człowieka do dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna. Ten punkt wyjścia nie może zawierać stwierdzeń utrudniających lub uniemożliwiających człowiekowi dążenie do: doskonałości. Ten punkt wyjścia jest istotnym warunkiem, umożliwiającym człowiekowi dążenie do tworzenia „raju” na tej ziemi. Powyższe stwierdzenia, są tak oczywistym zadaniem wiary, że nie wymagają żadnego dodatkowego uzasadnienia.

Zadaniem mądrości wiary człowieka XXI wieku jest przedstawienie propozycji zmian, jakie trzeba wprowadzić w światopoglądzie rozumnym i w wierze człowieka XXI wieku. Takich zmian, aby mądrość wiary „przymuszała” człowieka do dążenia do doskonałości, oraz do działań ograniczających zło. Aby ta mądrość wiary uświadamiała człowiekowi radość istnienia, aby uświadamiała człowiekowi możliwość tworzenia „raju” na tej ziemi.

Aby wykonać to zadanie musimy przedstawić trzy istotne wyjaśnienia:

Po pierwsze – słowo „raj” jest oczywiście skrótem myślowym, naszego wyobrażenia „raju”. Jest oczywiście różne od opisu raju zawartego w różnych „świętych księgach”. Od opisu stworzonego 4000 lat temu. Przecież twórcy tego opisu mieli znikomą, lub prawie żadnej wiedzy o rzeczywistości). Nasze wyobrażenie „raju” jest oparte na wiedzy XXI wieku o wszechbycie. Taki raj jest już dzisiaj osiągalny i istnieje w wielu miejscach na ziemi. Życie mieszkańców Unii Europejskiej jest zbliżone do życia w nowoczesnym raju. Przykładem takich miejsc, które można uznać za nowoczesny raj, są ośrodki wypoczynkowe na całym świecie.

To, że taki raj nie istnieje wszędzie, przyczyną są nasze ludzkie ułomności (przywary, grzechy). Stworzone przez elity wzajemnie sprzeczne idee (ideologie, filozofie, religie). Na podstawie tych idei, tworzone i narzucane są przez elity ludowi, zakazy i nakazy, sprzeczne z naturą człowieka. Te sprzeczne idee uznawane są przez elity za podstawę do wmawiania ludowi wrogości i nienawiści do ludzi wyznających inne idee i do sąsiadów. Obecnie jedną z najważniejszych przyczyn jest niczym nieograniczona ludzka chciwość możnych tego świata i wynikające z niej skrajne różne poziomy życia i zamożności. Są to podstawowe przyczyny przymuszania ludu do wyznawania konieczności istnienia zła (wywołujące strach, zawiść, wrogość, nienawiść), oraz do czynienia zła (stosowania przemocy, okrucieństwa, wzajemnego zabijanie się ludzi o różnych światopoglądach, organizowanie wojen grabieżczych i religijnych, palenie na stosach innowierców i ludzi inaczej myślących). Są to podstawowe przyczyny braku powszechnego „raju” na tej ziemi.

Po drugie - nie wyobrażamy sobie, że nasze propozycje-przemyślenia i nasza działalność, zmienią ludzkość i ziemia stanie się „rajem”. Wiemy, bowiem, że wielu możnych i wpływowych ludzi tego świata, dysponujących ogromnymi majątkami, jest zainteresowanych utrzymaniem obecnego stanu ludzkości. Do 89 możnych tego świata należy majątek przekraczający połowę majątku całej ludzkości. Oni są już od dawna w „raju”. Oni chyba nawet nie wiedzą, co robić w tym „raju” i co zrobić z tym „rajem”. Oni nie są zainteresowani żadnymi zmianami obecnej rzeczywistości. Oni należą do elit tego świata, które rządzą światem, a przede wszystkim ludem całego świata.

Elity nie są zainteresowane edukacją ludu, która „przymuszałaby” lud do dążenia do doskonałości. Nie są zainteresowane, bo:

1) wiedzą, że edukacja mądrości życiowej ludu ograniczałaby lub uniemożliwiała kierowanie ludem, oraz uniemożliwiałoby to elitom przymuszanie ludu do czynienie zła.

2) wiedzą, że mądrość życiowa ludu ogranicza lub prawie wyklucza korzyści, jakie daje elitom rządzenie ludem.

3) gdyby elity uznały, że mądrość ludu daje im korzyści, to by zorganizowałyby i uruchomiły powszechną edukację mądrości życiowej.

Po trzecie – wiemy, że nasze przemyślania są wstępnym zarysem propozycji dążeń do świadomego, zorganizowanego całościowo tworzenia „raju” na tej ziemi. Wiemy, że dobrze będzie, jeżeli na początek uda nam się namówić do zapoznania się z naszymi przemyśleniami kilka lub kilkadziesiąt osób. Wiemy, że będzie to dobry znak, jeżeli te osoby będą chciały rozmawiać, dyskutować, a nawet twórczo krytykować te nasze propozycje.

Wiemy, że będzie bardzo dobrze, jeżeli potem te osoby będą chciały włączyć swoje mózgi w tą działalność i staną się jej rzeczywistymi twórcami. I ten sposób powstaną drożdże działalności na rzecz zapoczątkowania realizacji „raju” na tej naszej ziemi. I to nam w zupełności wystarczy. Dalsze losy tych propozycji może zechcą realizować nasze wnuki lub lepiej nasze prawnuki.

Zadania mądrości wiary ustaliśmy na podstawie:

Dla ostatecznego ustalenia zadań mądrości wiary człowieka XXI wieku podjęliśmy próbę odpowiedzi na 6 istotnych pytań:

Aby znaleźć odpowiedź na te pytania, trzeba je oprzeć na prawdzie o wszechbycie i wiedzy o rzeczywistości. Czyli na wiedzy XXI wieku o: wszechświecie, świecie, wspólnotach ludzkich i człowieku, a w szczególności na wiedzy o mózgu. A następnie, wykorzystując mądrość życiową i mądrość wiary podjąć próbę odpowiedzi na te pytania.

Życie człowieka wymaga istnienia wspólnoty. W każdej wspólnocie w sposób naturalny ujawniają się jednostki szczególnie i wybitnie uzdolnione. Te jednostki tworzą elity. W każdej wspólnocie w sposób naturalny powstaje podział członków wspólnoty na elity i lud. Już w stadzie zwierząt ujawnia się samiec dominujący.

Istnienie wspólnot wymaga istnienia elit i ludu. Elity kierują wspólnotą oficjalnie dla dobra ludu, a w rzeczywistości przede wszystkim dla dobra własnego. Historia ludzkości ujawnia, że elity uznały zło za podstawowe narzędziem do kierowania wspólnotą. Zło to: strach, przemoc, okrucieństwo, zabijanie się wzajemne ludzi. To narzędzia wymuszające posłuszeństwo ludu. Przymuszające lud do czynienia zła (torturowania inaczej myślących i wierzących, zabijania i niszczenia mienia sąsiadów, brania udziału w wojnach grabieżczych i religijnych). To jest istotna przyczyna istnienia zła. Szerszy opis zła zawiera rozdział 3-ci Podręcznika.

Aby zacząć eliminować zło lub go zacząć ograniczać, trzeba, aby elity wspólnot kierowały się mądrością życiową. Trzeba, aby elity uznały, że wspólnoty mogą się szybciej rozwijać, kierując się dobrem i jednocześnie ograniczając zło. Takie działania podjęły elity państw europejskich po drugiej wojnie światowej. W Europie obserwujemy szereg działań opartych na idei współpracy członków wspólnot i współpracy wspólnot. Przykładem takich działań jest powstanie i systematyczny rozwój Unii Europejskiej.

W krajach Unii obserwujemy systematyczny wzrost poziomu życia oraz ograniczanie biedy i przemocy. Przykładami krajów, w których społeczeństwo żyje w dobrobycie są Niemcy, Norwega, Szwecja, Szwajcaria. Dobrobyt te kraje osiągnęły nie na drodze podbojów, tylko dzięki dobrze zorganizowanej własnej pracy, oraz współpracy z innymi. Dzięki promowaniu działań dobrych (utrzymywania przyjaźni i pokojowej współpracy) we wszystkich dziedzinach życia (we współpracy gospodarczej, w wymianie dóbr kultury), a ograniczaniu zła (wrogości, nienawiści, przemocy, okrucieństwa, między innymi w postaci zniesienia kary śmierci). Są to pozytywne przykłady, potwierdzające możliwości wykorzystywania dobra i ograniczania zła. Przykładem negatywnym są kraje, gdzie od lat trwają wojny religijne. Przemyślenia na ten temat przedstawiliśmy w rozdziale 3-cim Podręcznika.

Dla dalszego rozwoju tego pozytywnego kierunku działań, trzeba upowszechniać dokonania wyżej wymienionych krajów. A w tych krajach trzeba zorganizować i uruchomić powszechną edukację mądrości życiowej. Edukację opartą na idei dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna. Na idei systematycznego ograniczania zła. Opisaliśmy to w rozdziale 1-szym Podręcznika.

Dlaczego Planeta Ziemia nie jest „rajem”?

Po pierwsze - dlatego, że dzisiaj błędnie rozumiemy pojęcie „raju” i życie w „raju”. Przyjmujemy, że raj jest to miejsce opisane w „świętych księgach”. A dzisiaj raj to wspólnota (kraina, kraj, państwo), w której przeważająca część członków wspólnoty (od około 70 do 90 procent obywateli) jest zadowolona ze swojego życia. Takich miejsc – takich krain szczęśliwości - jest obecnie na świecie wiele.

Po drugie - dlatego, że większość ludzi wierzy, że jest to niemożliwe i nie realne. Do takiego poglądu „przymusza” ich tradycyjna wiara. A przecież nowoczesny raj istnieje. Nowoczesnym rajem jest Norwegia, Szwecja, Szwajcaria. Przykładami skrajnie pozytywnymi raju, są miejscowości wypoczynkowe istniejące na całym świecie.

Po trzecie - dlatego, że większość elit uważa zło za najsprawniejsze i najefektywniejsze narzędzie do kierowanie wspólnotą (umożliwiające wykorzystywanie, strachu, przemocy, okrucieństwa, mordowania ludzi), oraz przymuszania członków wspólnoty do czynienia zła (w stosunku do nie posłusznych członków wspólnoty oraz sąsiadów). Polega to na propagowaniu nienawiści do inaczej wierzących, inaczej myślących, lub sąsiadów, uznawania ich za wrogów, których trzeba zniszczyć.

Po czwarte - dlatego, że większość elit od dawna żyje w „raju” i nie jest zainteresowana zmianą obecnej sytuacji

Po piąte - dlatego, że organizowanie raju dla ludu radykalnie zmniejsza, a nawet likwiduje korzyści, jakie daje elitom kierowanie ludem.

Po szóste - dlatego, że lud nie ma ani świadomości ani możliwości tworzenia raju na ziemi i nie dąży do tego. Oczywiście poszczególni, uzdolnieni ludzie potrafią zadbać o własny raj - dostatni byt.

Aby Ziemia zaczęła się stawać rajem, trzeba podejmować działania opisane w punkcie 2-gim. Trzeba systematycznie ograniczać zło, a systematycznie rozszerzać dobro. Przykładem pozytywnych działań są dokonania dotychczas zrealizowane w Unii Europejskiej i w zamożnych krajach europejskich.

Dla dalszego rozwoju tych dokonań trzeba stworzyć i uruchomić powszechną edukację mądrości życiowej, promującą dążenia do doskonałości oraz działania na rzecz ograniczania zła.

Trzeba się przede wszystkim zastanowić nad wyznaniem wiary (credo) człowieka XXI wieku. Czyli nad punktem wyjścia wiary.

Ten punkt wyjścia wiary ma decydujące znaczenie dla uzyskania poprawnej odpowiedzi na powyższe pytania. Jakie wymagania musi spełniać taki punkt wyjścia?

(Rozmowa Marcina Rotkiewicza z Patricią Churchland. W artykule „Samolubni altruiści” Tygodnik Polityka Nr 26(2964) z 25-06-1.07.2014. str. 72-74,oraz jej książka „Moralność mózgu”).

  1. Ten punkt wyjścia wiary człowieka XXI wieku nie powinien zawierać stwierdzeń (aksjomatów, dogmatów) uniemożliwiających lub utrudniających dążenia do eliminowania zła lub jego ograniczania. Stwierdzeń tolerujących zło, dopuszczających czynienie zła lub uświęcających zło (dopuszczających: strach, przemoc, okrucieństwa, wzajemne zabijanie się ludzi).
  1. Ten punkt wyjścia nie powinien umożliwiać, ani dopuszczać ani uzasadniać konieczność przymuszania ludzi do czynienia zła (brania udziału w wojnach grabieżczych i religijnych, krucjatach, w inkwizycji, paleniu na stosach ludzi inaczej myślących).
  1. Ten punkt wyjścia nie powinien zawierać stwierdzeń usprawiedliwiających złe działania człowieka, bo:
  2. Ten punkt wyjścia wiary człowieka XXI wieku, powinien uniemożliwić przyjęcie stwierdzenia, że człowiek ze swoje natury jest zły. Bo jest to nie prawda. Przyjęcie takiego stwierdzenia wyklucza sens działań na rzecz dążenia do doskonałości i dobra. Takie stwierdzenie głoszą ci, którzy nie są zainteresowani ograniczaniem zła, lub dla których istnienie zła zapewnia korzyści.

- działał na rozkaz lub spełniał żołnierski obowiązek,

- działał zgodnie ze swoimi przekonaniami lub zgodnie ze swoim sumieniem,

- kierował się w swoich czynach poczuciem honoru,

- został odpowiednio urobiony i wychowany.

(Leszek Kołakowski „Casus Eichmanna” Gazeta Wyborcza Nr 166.8198 z 19-20.07.2014 str. 27).

Gdyby to twierdzenie było zgodne z prawdą, to w ciągu tych setek tysięcy lat istnienia ludzkości, już dawno byśmy się nawzajem pozagryzali. „Zorganizowana religia pojawia się dopiero około 10 tysięcy lat temu, a nasz gatunek jest na Ziemi od 200-300 tys. lat. I przez większość swojej historii radził sobie nieźle. Moralność aż tak bardzo nie potrzebuje religii” (artykuł „Samolubni altruiści”).

  1. Ten punkt wyjścia wiary człowieka XXI wieku, powinien nam umożliwiać opracowanie odpowiedzi na najistotniejsze pytanie: Co trzeba zmienić w wierze człowieka XXI wieku, aby człowiek zaczął dążyć do doskonałości, do tworzenia „raju” na tej ziemi?
  2. Świat został stworzony taki, jaki ma być. Świat jest przyjaznym środowiskiem dla człowieka.
  3. Człowiek otrzymał w darze od natury genialne narzędzie do kierowania swoim życiem – mózg człowieka. Ten mózg umożliwia człowiekowi kierowanie swoim życiem.
  4. Ludzie nie są z natury źli. Bo człowiek z natury musi żyć we wspólnotach. Dla własnego dobra musi żyć w zgodzie z innymi członkami wspólnoty.
  5. Człowiek powinien żyć w przyjaźni z sąsiadami. Bo przyjazne współdziałanie z sąsiadami dla wspólnego dobra zapewnia największe korzyści dla wszystkich. Wiemy od wieków, zgoda buduje, nienawiść rujnuje.
  6. Człowiek może i powinien dążyć do doskonałości, dobra, prawdy i piękna.
  7. Dążenie do doskonałości zapewnia człowiekowi radość istnienia, zapewnia życie coraz lepsze i coraz szczęśliwsze.
  8. Na tym świecie nie ma żadnych praw przyrody, ani żadnych innych rzeczywistych przeszkód, uniemożliwiających dążenia do tworzenia na ziemi nowocześnie rozumianego raju.
    1. 6)Jakie człowiek powinien podejmować działania dla tworzenia raju ?
    2. W każdej wspólnocie (społeczeństwie) istnieje 1-5 % ludzi działających z własnej inicjatywy (z potrzeby serca i rozumu) dla dobra wspólnego (w Polsce to minimum 200 000 ludzi, a na świecie 70 milionów).
    3. W tej grupie ludzi, na pewno istnieją ludzie szczególnie uzdolnieni, kierujący się mądrością życiową, którzy tworzą ziarenka prawdy (wiedzy o rzeczywistości i życiu człowieka), i ziarenka mądrości (narzędzia dla doskonalenia życia człowieka). Przykładowo takimi ludźmi byli lub są: Bocheński, Fromm, Kotarbiński, Mazur i wielu innych, w tym wielu nawet nieznanych.
    4. W Polsce i w krajach rozwiniętych żyje tysiące młodych, zdolnych, wykształconych ludzi, umiejących biegle posługiwać się komputerami i internetem, mogących pełnić role latarników mądrości życiowej lub inaczej latarników radości istnienia.
    5. Dla uruchomienia działalności tych ludzi (ruchu wzorowanego na ruchu solidarności, szczególnie w Polsce), nie potrzeba wielkich pieniędzy. Potrzeba WIELKIEJ WIARY WSZSYTKICH elit i ludu. Potrzeba na początek latarników mądrości życiowej i latarników sensu istnienia, radości istnienia. Latarników głoszących kilka prostych nieskomplikowanych idei zrozumiałych przez każdego i pożytecznych dla każdego. Pożytecznych dla elit i ludu. Nie skierowanych przeciwko komukolwiek.
    6. Dla uruchomienia takiej działalności potrzeba idei opartych na idei wygrana-wygrana. Zrozumienia dążeń i potrzeb ludu przez elity. Zrozumienia dążeń i potrzeb elit przez lud. Współdziałania (synergii) elit z ludem. Współdziałania ludu z elitami. Idei wykluczających: krytykę, protesty, wszelkie rodzaje walki, rewolucje, nienawiść.
    7. Potrzeba świadomości konieczności zmiany złych idei na idee dobre. Potrzeba wykluczenia idei, które były i są złe, bo byliśmy głupi i nie rozumieliśmy rzeczywistości. Idei, które musimy przyjąć, aby skorzystać z nadarzających szans i zapobiec ujawniającym się zagrożeniom. Aby nasze życie było coraz lepsze, coraz radośniejsze, coraz szczęśliwsze.
    8. Światopogląd i wiara człowieka XXI wieku, aby były sprawnym narzędziem muszą być spójnym uładzonym zbiorem informacji. Co z tego, że Gazeta Wyborcza napisała hasło „Nam nie jest wszytko jedno”? Co z tego, że Tygodnik „Polityka” wydaje wartościowe „Niezbędniki Inteligenta”? Co z tego, jak to wszystko jest nieuładzone?. Jak taki chaos informacji można zapamiętać, jak taki chaos może być narzędziem kierowania życiem? Kto ma przekazać ludowi uładzoną mądrość zawartą w tych czasopismach? Kto ją ma uładzić, kto ma z tych mądrości stworzyć spójną, całość dostępna dla każdego. Pisaliśmy w tej sprawie do tych czasopism. Ale jak to jest ze wszystkimi korporacjami i koncernami, nikt tym się nie zainteresował. No, bo to nie zapewnia wzrostu zysków.
    9. Brakuje nam po prostu „filozofii wieczystej”, którą postulował równo 300 lat temu Leibniz (w liście do Remonda z 26.08.1714). Dziwi nas to, że żaden filozof ani żaden uniwersytet nie podjął się takiego zadania. Dlaczego?

Dowodem na sens zadawania takich pytań jest artykuł Michaela Shermera „Raj na ziemi – czy naukowe utopie mają szanse się ziścić” („Świat nauki” marzec 2014 nr3(271) str.74).

W pewnym sensie pozytywną odpowiedź na te pytania daje nam artykuł Jana Polowczyka „Trzeba się zbroić, żeby nie walczyć” (Tygodnik Polityka Nr 24(2962) z 11.06-15.046.2014 str. 63-65). Taka odpowiedź oparta jest na teorii gier. Najlepszą strategią działania jest wet za wet. Ale najważniejszy jest pierwszy ruch. Powinien zawsze wyrażać wolę współpracy. Powinien umożliwiać partnerowi wykorzystanie wrodzonej skłonności do odwzajemniania się. Skłonność do odwzajemniania wzmacniała się przez wiele tysięcy lat. Uniwersalność odwzajemniania się potwierdzona została badaniami.

Po za tym człowiek musi uwierzyć, że:

(„Uwikłanie teologii w archaiczny obraz świata, utrzymuje się tak uporczywie tylko na skutek naukowej nieświadomości wielu zarówno wielu teologów, jak i szerokich rzesz wierzących” Michał Heller „Sens życia i sens wszechświata” str. 33 ten cytat dodaliśmy 4.08.2014. jako uzasadnienie naszych przemyśleń)

Trzeba wiarę człowieka XXI wieku oprzeć na takim wyznaniu wiary (credo), aby każdy racjonalnie myślący człowiek mógł to wyznanie wiary zaakceptować. Człowiek musi uwierzyć, że korzystnym jest dla życia człowieka będzie przyjęcie takiego wyznanie wiary (credo), które będzie go „przymuszać” do dążenia do doskonałości. Człowiek musi uwierzyć, że korzystnym jest dla życia człowieka będzie przyjęcie nakazów i zakazów zgodnych z naturą człowieka. Te nakazy i zakazy nie mogą być oparte na wadliwym wyznaniu wiary, wadliwym punkcie wyjścia (credo) wiary. Nie mogą być sprzeczne z naturą człowieka. 

Człowiek przede wszystkim powinien i musi uwierzyć, że może i powinien dążyć do doskonałości. Człowiek musi uwierzyć, że dążenie do doskonałości zapewnia mu sens życia, radość istnienia. Zapewnia człowiekowi życie coraz lepsze i coraz szczęśliwsze.

W tym celu, każdy racjonalnie myślący człowiek, powinien przetworzyć swój naturalny światopogląd, na światopogląd rozumny człowieka XXI wieku. Ten światopogląd każdy powinien dostosować do swoich talentów, wrodzonych zdolności, nabytych umiejętności. W ten sposób każdy stworzy dla siebie własne, sprawne narzędzie, do:

- rozwiązywania wszelkich problemów życiowych,

- podejmowania na tej postawie mądrych decyzji,

- sprawnej realizacji tych decyzji.

Dla zwielokrotnia efektów tych działań, każdy racjonalnie myślący człowiek, powinien zorganizować i uruchomić edukacyjną wspólnotę. Zadaniem takiej wspólnoty powinno być:

- rozwiązywanie wszelkich problemów życiowych członków wspólnoty i całej wspólnoty,

- dokonywanie wyboru rozwiązań uznanych przez większość za „oczywistą oczywistość”,

- realizacja tych rozwiązań.

Każda wspólnota dla usprawnienia swojej działalności powinna wymieniać swoje doświadczenia z innymi wspólnotami, rozwiązującymi podobne problemy. Uzyskane przez wspólnoty efekty (pozytywne i negatywne) wspólnoty powinny zapisywać w swoich bazach komputerowych. Z tych baz w przyszłości powinna powstać internetowa Wszechnica Mądrości Życiowej.

Dla rozpoczęcia i ułatwienia wyżej opisanych działań, proponujemy tworzenie wspólnot, których podstawowym zadaniem powinna być promocja światopoglądu rozumnego i działalności wspólnotowej. Proponujemy, aby te wspólnoty wzorowały się na działalności Latarników Polski Cyfrowej. Te wspólnoty powinny sobie wybrać nazwy, stosowne do przyjętych celów i zadań. Mogą to być: latarnicy mądrości życiowej, latarnicy dążeń do doskonałości, radości istnienia, lub latarnicy równych szans.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX 29.07.2014. godz. 9.45.

6. MĄDROŚĆ WIARY TO RADOŚĆ ISTNIENIA (RAJU)

Redagowanie wyżej wyszczególnionych 5-ciu punktów rozdziału „Mądrość wiary człowieka” zakończyliśmy 29 lipca 2014 roku w Brzoskwini. W dniu 30 lipca 2014 roku kupiliśmy w księgarni „De Revolutionibus” (w Krakowie ul. Bracka 14) książkę Michała Hellera „Sens życia i sens wszechświata” Autor w „Przemyśleniach w drodze” uznał ostatni 9-ty rozdział książki za kluczowy. Ten rozdział książki był dla nas najbardziej interesujący i od tego rozdziału zaczęliśmy studia książki. Wielce przyjemnym dla nas zaskoczeniem był punkt 2-gi rozdziału „Sens chwili” oparty na eseju ojca Bocheńskiego „O sensie życia”. Esej ten i większość esejów zwartych w tym zbiorze jest podstawą naszego „Podręcznika Mądrości Życiowej”. Książka Michała Hellera uświadomiła nam jak ważnym jest dla naszego Podręcznika dialog teologii XXI wieku z naukami przyrodniczymi.

Dialog teologii XXI wieku, z propozycją światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku, zawartą w 1-szym rozdziale Podręcznika pod tytułem „Mądrość dążeń człowieka”. Tu musimy wyjaśnić: my nie zajmujemy się żadną religią, tym bardziej teologią. My zajmujemy się wiarą pojedynczego człowieka, wiarą opartą na prawdzie o wszechbycie i wiedzy o rzeczywistości XXI wieku. Tym dialogiem zajmiemy się kiedyś, jak wystarczy nam na to czasu. Jak na to pozwoli nasz czas istnienia.

Problemy dzisiejszej rzeczywistości opisaliśmy na naszej stronie internetowej w punkcie 1-szym opracowania pod tytułem „Charakterystyki Bractwa”. Problemy te sugerują, że żyjemy obecnie w okresie przełomu. Jesteśmy przekonani, że jest to chwila osobliwa – wyjątkowa. Chwila przymuszająca nas i umożliwiająca nam wprowadzanie w życie idei dążenia do doskonałości, w oparciu o powszechną edukację mądrości życiowej. Dlaczego tak uważamy? Bo:

  • Bo, „pierwsze zetknięcie z tradycją filozofii może dawać (nie może, ale daje) w efekcie uczucie zamętu i rozczarowania. Zamętu – bo człowiek staje w obliczu nieprzejrzanego skomplikowanego mnóstwa filozofii i filozofów, które i którzy wzajemnie nieustannie sobie przeczą. Rozczarowania- skoro chciałoby się oczekiwać, że dwa i pół tysiąca lat dziejów filozofii wydały coś użytecznego; tymczasem filozofie i filozofowie nadal właśnie sobie przeczą (Arno Anzenbacher „Wprowadzenie do filozofii” str. 45 w nawiasie nasz wtręt)
  • „Niekiedy mówi się o skandalu filozofii. Polega on jakoby na tym, że gdy nauki szczegółowe osiągają taki zawrotny postęp i szczycą się imponującymi sukcesami, filozofia powoduje właśnie uczucie zamętu i rozczarowania (tamże str. 46).
  • Bo nie ma środowiska filozofów, jest gromada sekciarzy – każdy zamyka się w swojej działce i by mieć spokój, nie wychodzi z niej.(rozmowa Krzysztofa Pilawskiego z prof. Zbigniewem Mikołejko przedstawiona w artykule „Filozofie, lecz się sam” Tygodnik „Przegląd” z 20-26.01.2014. str. 8-10).

Czytając powyższe słowa uświadomiliśmy sobie, że filozofia nie może być podstawą wiary człowieka XXI wieku (ani teologii). Bo filozofia do dzisiaj nie wie, dlaczego nauki szczegółowe osiągają tak zawrotny postęp i szczycą się tak imponującymi sukcesami. I najciekawsze jest to, że filozofowie nie zadają sobie takich pytań. Bo każdy filozof zajmuję sie swoją działką, i nikt nie chce się zająć „filozofia wieczystą”. Może odpowiedź na to pytanie znajduje się na 200 pierwszych stronach „Sensu życia i sensu wszechświata”. Ale na razie nie mamy czasu to zgłębiać. Musimy ten rozdział „Mądrość wiary człowieka” opublikować na naszej stronie internetowej. Ma to umożliwić na ten temat dalsze rozmowy, dyskusje i twórcza krytykę.

Redagowanie niniejszego rozdziału, uświadomiła nam, że wiara jest to najważniejszy i największy zbiór informacji zapisanych w naszych mózgach. Podkreślamy, że użyte w opisie tego rozdziału słowo - wiara, ma takie znaczenie, jakie nadaliśmy temu słowu w punkcie 2-gim niniejszego opracowania. Zwłaszcza po przestudiowaniu 9-go rozdziału „Sensu życia i sensu wszechświata”.

W naszych mózgach jest zapisany ogromny zbiór informacji o nazwie wiara. W naszych mózgach jest zapisany bardzo mały zbiór informacji o nazwie wiedza. A większość informacji ze zbioru wiedza przyjmujemy na wiarę. Nie sprawdzamy tych informacji i nie żądamy, aby nam ich udowodniono. Pewnie na palcach jednej ręki, można znaleźć ludzi, którzy samodzielnie sprawdzili, ile dokładnie wynosi prędkość światła. Ale chyba 99 % ludzi wykształconych, wierzy, że prędkość światła wynosi około 300 000 km na sekundę.

Jeżeli sobie uświadomimy, że nasz zbiór informacji o nazwie wiedza (zbiór informacji o wszechbycie), jest nie wielką częścią zbioru o nazwie prawda. Jeżeli jeszcze sobie uświadomimy, że nasza wiedza o naszym najważniejszym organie, mózgu jest dopiero w powijakach. Jeżeli to wszystko sobie uświadomimy, to oczywistą rzeczą, że nie nasza wiedza, a nasza wiara jest największym i najważniejszym zbiorem informacji zapisanym w naszych mózgach. Wśród nich najważniejszy jest zbiór informacji, potrzebnych nam do naszego życia.

I teraz stawiamy zasadnicze pytanie: potrafiliśmy ujarzmić energie atomową, badamy wszechświat, wiemy już prawie wszystko o materii, to, dlaczego nie potrafiliśmy dotychczas ujarzmić zła. Odpowiedź wydaje się oczywista. Bo:

  1. Bo - my ludzkość nie postawiliśmy przed sobą takiego zadania.
  2. Bo - elity wiedzą, że najsprawniejszym narzędziami rządzenia są: strach, przemoc, okrucieństwo i zabijanie ludzi nieposłusznych lub inaczej wierzących.
  3. Bo – elity wiedzą, że aby rządzić ludem, muszą mieć możliwość przymuszenia ludu do czynienia zła (lud trzeba nauczyć nienawiści do wrogów, aby lud brał udziału w wojnach grabieżczych i religijnych i w zabijaniu wrogów).
  4. Bo aby ograniczać zło lub zacząć go wykluczać z naszego życia, trzeba uruchomić powszechną edukację mądrości życiowej, „przymuszającą” człowieka do dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna.
  5. Bo elity wiedzą, że taka edukacja ogranicza lub uniemożliwia kierowanie ludem.
  6. Bo elity wiedzą, że taka edukacja zmniejsza i lub likwiduj ogromne korzyści elit, uzyskiwane z kierowania ludem.
  7. Bo ani elity, ani lud nie mają świadomości korzyści, jakie można uzyskać likwidując zło.
    1. PROPOZYCJA WYZNANIA WIARY CZŁOWIEKA XXI WIEKU
    2. Wierzę, że istnieje byt osobliwy-wyjątkowy, którego możemy nazwać BOGIEM - JEHOWĄ.
    3. Wierzę, że BÓG – JEHOWA jest bytem nieskończenie wszechdoskonałym.
    4. Wierzę, że BÓG –JEHOWA jest stworzycielem wszechświata.
      1. 8.UZASADNIENIE PROPOZYCJI WIARY CZLOWIEKA XXI WIEKU

Podstawową przyczyną takiego stanu rzeczy, podstawą przyczyną wszelkiego zła, jest brak bezwzględnego obowiązywania idei dobra. A najważniejszym dobrem dla człowieka, mającym największa wartość jest lub powinno być życie człowieka. Ale nie życie byle jakie. Tylko życie dobre, szczęśliwe, radosne. I nie tylko, ale życie coraz lepsze, coraz szczęśliwsze i coraz radośniejsze.

Jesteśmy przekonani, że obecnie najważniejszą sprawą w Polsce i w Unii Europejskiej jest zorganizowanie i uruchomienie powszechnej edukacji mądrości życiowej. Edukacji, jako narzędzia do dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna. Edukacji, jako narzędzia do ograniczania zła lub wykluczenia zła z naszego życia. Jako narzędzia do rozpoczęcia zorganizowanych działań na rzecz radości istnienia czy działań na rzecz realizacji marzeń o „raju” na tej ziemi.

Na podstawie tych stwierdzeń, uznaliśmy, że znajdujemy się w chwili osobliwej, w okresie przełomu. W chwili przymuszającej nas i umożliwiającej nam rozpoczęcie wprowadzania w życie idei dążenia do doskonałości przy pomocy mądrości życiowej. Dlaczego tak uważamy?

Bo proponujemy wprowadzanie w życie idei dążenia do doskonałości oprzeć na idei wygrana-wygrana. Zrozumieniu dążeń ludu przez elity. Zrozumieniu dążeń elit przez lud. Współdziała (synergii) elit z ludem. Współdziałania ludu z elitami. Idei wykluczających krytykę, protesty, wszelkie rodzaje walki, rewolucje, nienawiść. Proponujemy oprzeć na świadomości konieczności zmiany złych idei na idee dobre. Idei, które musimy przyjąć, aby skorzystać z nadarzających szans i zapobiec ujawniającym się zagrożeniom. Aby nasze życie było coraz lepsze, coraz radośniejsze, coraz szczęśliwsze.

Na podstawie wyżej przedstawionych rozważań, jesteśmy przekonani, że istnieje pozytywna odpowiedź na pytania Franza Kaufmanna „Czy chrześcijaństwo przetrwa”. Naszym zdaniem umożliwia to wprowadzenie do zbioru informacji wiara, wyznania wiary składającego się z trzech prostych jednoznacznych stwierdzeń (aksjomatów, dogmatów) wynikających z mądrości życiowej i spełniających podane w 3-cim punkcie założenia:

Taka propozycja wyznania wiary człowieka XXI wieku, umożliwia i „przymusza” człowieka do rozpoczęcia działań na rzecz tworzenia „raju” na Planecie Ziemia. Bo z tej propozycji wyznania wiary wynika, że wszechświat jest i musi być doskonały, czyli jest taki, jaki ma być, bo go stworzył nieskończenie wszechdoskonały BÓG. Taki wszechświat i świat umożliwia człowiekowi dążenie do doskonałości i podejmowania działań na rzecz tworzenia „raju” na Ziemi. Taki wszechświat i świat umożliwia człowiekowi dążenie do ograniczania i wykluczania zła z życia człowieka.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX 4.08.2014. godz. 21.15. Brzoskwinia

Te trzy stwierdzenia – propozycje wyznania wiary można uzasadnić następującymi wyjątkami z dokumentów Kościoła Katolickiego

Uzasadnieniem pierwszego, że istnieje Bóg, jest uznana Biblii i Katechizmie za oczywistość, której uzasadnieniem są opisy dzieł Boga. Tymi dziełami są: wszechświat świat, przyroda i człowiek. Dowodem na istnienie Boga jest istnienie wszechświata i świata.

Uzasadnieniem drugiego stwierdzenia, określającym cechy Boga, jest pierwsze zdanieWstępu do Katechizmu Kościoła Katolickiego (WedługKatechizmu Kościoła Katolickiego Wydanie II poprawione Pallottinum 2002 Wstęp I. Życie człowieka – znać i kochać Boga str.15)

Bóg, w samym sobie nieskończenie doskonały i szczęśliwy, zamysłem czystej dobroci, w sposób całkowicie wolny stworzył człowieka, by uczynić go uczestnikiem swego szczęśliwego życia.

Uzasadnieniem dodatkowym drugiego stwierdzenia jest hymn o miłości Św. Pawła. Bóg wszechdoskonały musi miedzy innymi być wszechdoskonałą miłością. Pewnie, dlatego, Jan Paweł II ogłosił jeden rok pod hasłem „Bóg jest miłością”. Na wszystkich kościołach w Polsce widzieliśmy takie transparenty.

Uzasadnieniem trzeciego stwierdzenia może być w pewnym sensie Prolog Ewangelii według Św. Jana (Według Biblii Tysiąclecia „Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu” w przekładzie z języków oryginalnych. Wydawnictwo Pallottinum Poznań Warszawa 1980.   Wydanie trzecie poprawione str. 1216).

„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało.

Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.

Ten prolog Ewangelii Św. Jana można by wypowiedzieć w języku XXI wieku, w języku cybernetyki, zastępując wyraz „słowo” wyrazem „informacja”. Wtedy prolog miałby następujące brzmienie::

„Na początku była Informacja, a Informacja była u Boga i Bogiem była Informacja. Ona była na początku u Boga. Wszystko przez Nią się stało, a bez Niej nic się nie stało, co się stało. W Niej było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła”

Tak zaproponowane wyznanie wiary nie jest sprzeczne z obecną prawdą o wszechbycie, czy wiedzą o rzeczywistości i nie zawiera sprzeczności wzajemnie się wykluczających.

Wierzący, że Bóg istnieje (teista), wierzy, że Bóg jest praprzyczyną istnienia wszechświata i że tą prawdę Bóg mu objawił. Ale teista nie potrafi tego udowodnić. Poza tym trzeba podkreślić, że istnieje wiele różniących się wierzeń teistów, wzajemnie sobie przeczących, a nawet wzajemnie się zwalczających.

Natomiast wierzący, że Bóg nie istnieje (ateista), nie wierzy, że Bóg jest praprzyczyną istnienia wszechświata i że tą prawdę objawił Bóg teistom. Ale ateista tego nie potrafi udowodnić. Ale ateista nie potrafi wskazać praprzyczyny istnienia wszechświata, ani udowodnić, że nie istnieje żadna praprzyczyna powstania wszechświata albo, że wszechświat powstał sam z siebie lub, że jest wieczny.

Natomiast wierzący, że Bóg nie istnieje i jest tworem wyobraźni człowieka (agnostyk), wobec tego nie wierzy, że Bóg jest praprzyczyną istnienia wszechświata. Ale agnostyk też tego nie potrafi udowodnić. Ale nie potrafi wskazać tej praprzyczyny, bo wie lub wierzy, że obecna wiedza nie zna jeszcze odpowiedzi na takie pytania. Ale agnostyk nie zwalcza religii, bo uważa, że jest to pożyteczna hipoteza.

Wszyscy trzej (teista, ateista i agnostyk) mogą i powinni akceptować wzajemnie wiarę pozostałych, jako stwierdzeń nie możliwych do udowodnienia, przynajmniej na obecnym poziomie wiedzy. Ale wszyscy trzej powinni zaakceptować zbiór informacji wiedza, zawierający sprawdzone dotychczas informacje o rzeczywistości. Takie wspólne stanowisko teistów, ateistów i agnostyków, umożliwia współpracę każdego z każdym oraz wszystkich ze wszystkimi.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Niniejszy opis rozdziału „Mądrość wiary człowieka”, jest wersją zakończoną 5 sierpnia 2014. Tą wersję opublikujemy na naszej stronie internetowej. Następne wersje tego rozdziału opracujemy i ogłosimy na podstawie rozmów, dyskusji i wysłuchaniu twórczej krytyki innych, zainteresowanych mądrością wiary.