Bractwo Mądrości Życiowej

Dokumentacja BMŻ

Developed in conjunction with Joomla extensions.

0. P. M. Ż. – Problemy Ogólne Wprowadzające v.1

BMŻ. Dokumentacja Bractwa Mądrości Życiowej BMŻ (całość)

4. Dokumentacja Projektu EWI EWI (0.nadzbiór)

4.3. Podręcznik Mądrości Życiowej PMŻ (1.zbiór)

4.3.0. Problemy Ogólne Wprowadzające POW (2.podzbiór)

4.3.0.1. Charakterystyka Podręcznika CHP (3.naddział)

4.3.0.1.1. Opis Wyników Przemyśleń OWP (4.dział)

4.3.0.1.1.8. Wyd. Rob. Wersja 8 S16 13-07-09=15-06-01. WR8 (5.poddział)

 

 

P. M. Ż. – PROBLEMY OGÓLNE WPROWADZAJACE

 

Autor: Edukacyjna Wspólnota Internetowa 31-952 Kraków

 

Redaktor opisu: Zbigniew Miksztal

 

0.    ZAGADNIENIA OGÓLNE WPROWADZAJĄCE

 

0.0.  SPISY

 

0.0.0.  Spis rozdziałów Podręcznika

 

0.  PROBLEMY OGÓLNE WPROWADZAJĄCE
1.  MĄDROŚĆ DĄŻEŃ CZŁOWIEKA
2.  MĄDROŚĆ POGLĄDÓW O WSZECHBYCIE
3.  MĄDROŚĆ POGLĄDÓW O CZŁOWIEKU
4.  MĄDROŚĆ WIARY CZŁOWIEKA
5.  WIEDZA O WSZECHŚWIECIE
6.  WIEDZA O ŚWIECIE
7.  WIEDZA O WSPÓLNOTACH
8.  WIEDZA O CZŁOWIEKU

 

0.0.1.  Spis treści rozdziału „Problemy ogólne wprowadzające”

 

0.1.  Wprowadzenie

 

0.2.  Charakterystyka niniejszego opracowania

 

0.2.1.  Przedmiot opracowania
0.2.2.  Cel opracowania
0.2.3.  Zadania opracowania

 

1.  Sens istnienia
2.  Cele Podręcznika Mądrości Życiowej
3.  Zadania Podręcznika Mądrości Życiowej
4.  Podstawowe założenia opracowania Podręcznika
5.  Problemy, jakie ma rozwiązywać Podręcznik
6.  Sposoby rozwiązania problemów
7.  Narzędzia rozwiązywania problemów
8.  Uzasadnienie sensu opracowania Podręcznika

 

0.0.2. Spis załączników - Zagadnienia inne związane

 

9.1.  Słownik Mądrości Życiowej
9.2.  Wykaz książek
9.3.  Wykaz czasopism
9.4.  Wykaz artykułów

 

Powyższe wykazy literatury 9.2. do 9.4. zawierają takie pozycje, które stanowiły i stanowią: inspirację, podstawę i uzasadnienie rozwiązań zaproponowanych w Podręczniku Mądrości Życiowej. Szczegółowe uzasadnienia przedstawimy w opracowaniach „Rozważaniach wprowadzająco - uzasadniających”, odnoszących się do każdego rozdziału podręcznika PMŻ.

 

 

0.1.WPROWADZENIE

 

Podręcznik Mądrości Życiowej (w skrócie PMŻ) jest propozycją Sensu Życia Człowieka XXI wieku (SŻC), oraz propozycją Światopoglądu Człowieka Rozumnego (ŚCR). Światopogląd ŚCR jest narzędziem usprawniającym kierowanie życiem człowieka, ułatwiającym rozwiązywanie problemów życiowych, oraz umożliwiającym pogodzenie wiary z nauką.

 

Podręcznik PMŻ ma umożliwia i usprawnia:

 

1).  stałe doskonalenie Światopoglądu Człowieka Rozumnego (ŚRC),
2).  organizowanie i działalność Edukacyjnych Wspólnot Internetowych (EWI)<
3).  organizowanie i działalność Internetowych Klubów Dialogu (IKD).

 

Podręcznik PMŻ jest przede wszystkim propozycją dla każdego: na dokonanie wyboru i nadanie sensu swojemu życiu, oraz przepisem na opracowanie własnego światopoglądu. Sensu i światopoglądu, który każdy może i powinien dostosować do: własnych talentów, zdolności, umiejętności i własnych potrzeb.

 

Obecna wersja Podręcznika PMŻ jest tylko propozycją Podręcznika, oraz propozycją tematów do: rozmowy, dyskusji i dialogu dla Klubów IKD. Proponujemy, aby początkową działalność Klubów IKD oprzeć na problematyce przedstawionej w projekcie Podręcznika PMŻ. Ma to uporządkować dialog Klubów IKD i umożliwić członkom Klubu IKD wzajemne porozumienie. Ma to umożliwić rozpoczęcie wspólnych działań dla wspólnego dobra. Ma to w końcu umożliwić zainteresowanym mądrością życiową, przekształcenie projektu Podręcznika PMŻ i w ostateczną wersję Podręcznika. Wszyscy biorący twórczy udział w tym przekształcaniu Podręcznika są lub będą uznani za jego autorów.

 

Do opisu Podręcznika PMŻ użyliśmy słów o jednoznacznie określonym znaczeniu, podanym w Słowniku Mądrości Życiowej (SMŻ). Słownik SMŻ jest integralną częścią opisu. Jest pierwszym, najważniejszym załącznikiem Podręcznika, oznaczonym kodem cyfrowym 9.1. Słownik SMŻ jest umową uzgadniającą z czytelnikami znaczenia słów użytych w opisie Podręcznika PMŻ. Bez takiego uzgodnienia: zrozumienie treści Podręcznika PMŻ, wszelki dialog i wymiana poglądów na temat informacji zawartych w Podręczniku tracą sens, są po prostu bezsensowne.

 

Podręcznik jest syntetyczną kompilacją „ziarenek prawdy i mądrości życiowej” wybranych z zebranej literatury, wyszczególnionej w załącznikach, oznaczonych kodami cyfrowymi: 9.2.- 9.4. Literatura ta była i jest: inspiracją, podstawą i uzasadnieniem proponowanych w Podręczniku rozwiązań. Literatura ta jest systematycznie gromadzona w bibliotece Bractwa Mądrości Życiowej BMŻ, a informacje o tej literaturze są systematycznie zapisywane w pamięciach komputerów członków Bractwa BMŻ.

 

Całość problematyki Podręcznika PMŻ podzieliśmy, systemem dziesiętnym na 10 rozdziałów. Tytuły tych rozdziałów podaliśmy w „Spisie rozdziałów Podręcznika”, na początku opisu tego rozdziału w punkcie 0. Zagadnienia ogólne wprowadzające.

 

Przedstawione w Podręczniku przemyślenia nie są ani pewnikami-aksjomatami ani dogmatami. Są uporządkowanym zapisem i opisem wyników przemyśleń OWP, powstałych w trakcie rozmów, dyskusji i dialogów nad problematyką Podręcznika PMŻ. Są propozycją punktu wyjścia dialogu dla Klubów IKD. Są zaproszeniem do udziału w działalności Klubów IKD i do przedstawienia własnych propozycji zmian lub uzupełnień Podręcznika PMŻ. Są również zaproszeniem do opracowania innego Podręcznika PMŻ, zawierającego inne nowatorskie rozwiązania, oparte na innych zasadach.

 

Podręcznik Mądrości Życiowej PMŻ jest narzędziem dla Projektu „Edukacyjne Wspólnoty Internetowe”, oraz dla Projektu „Internetowe Kluby Dialogu”, realizowanych przez Bractwo BMŻ.. Krótką charakterystykę Bractwa, oraz projektów: Podręcznika Mądrości Życiowej PMŻ, Edukacyjnych Wspólnot Internetowych EWI oraz Internetowych Klubów Dialogu IKD (w przygotowaniu) przedstawiamy na naszej stronie internetowej www.bractwomadroscizyciowej.pl

 

Inspiracją do stworzenia strony internetowej były: rozmowa Grzegorza Sroczyńskiego z prof. Marcinem Królem „Byliśmy głupi” (artykuł w Gazecie Wyborczej z 8.2.2014), artykuł profesora „Dlaczego musimy się zmienić”, oraz w szczególności wypowiedź Grzegorza Sroczyńskiego „Co nam zrobił Marcin Król” (Gazeta Wyborcza z 29.03.2014).

 

Artykuły te uświadomiły nam, że my sami - społeczeństwo, musimy się zająć swoją przyszłością. Nie zrobią tego za nas: ani politycy, ani posłowie czy senatorowie, ani rząd, ani Prezydent, ani żadni inni możni tego świata (prezesi korporacji, bankierzy, oligarchowie). Oni tego nie chcą i nie mogą zrobić. Są po prostu uwikłani w cały splot różnych zależności. Musimy my, społeczeństwo zająć się naszą przyszłością. Jest to szczególnie aktualne teraz w Polsce, po wynikach wyborów na prezydenta. Te wyniki wskazują nam, że młode pokolenie powinno zacząć budować nową cywilizację XXI wieku, w oparciu o swoje twórcze przemyślenia, oraz przemyślenia Tofflerów, zawartych w ich książce „Budowa nowej cywilizacji”.

 

Te artykuły uświadomiły nam, że nasza dotychczasowa działalność, w jakiś sposób wpisuje się w przemyślenia prof. Marcina Króla i redaktora Grzegorza Sroczyńskiego. Te artykuły uświadomiły nam, że nie należy odkładać poinformowania innych o naszych przemyśleniach i projektach. Że naszych projektów nie uda się nam opracować i zakończyć, stosując dotychczasowe metody pracy. Że nasze projekty muszą być wspólnym dziełem wielu.

 

 

0.2. CHARAKTERYSTYKA NINIEJSZEGO OPRACOWANIA

 

0.2.1. Przedmiot opracowania niniejszego opracowania

 

Przedmiotem niniejszego opracowania jest charakterystyka pierwszego rozdziału Podręcznika PMŻ pod tytułem „Problemu Ogólne Wprowadzające” (POW). Pierwszy rozdział Podręcznika PMŻ zawiera: propozycję sensu życia oraz światopoglądu człowieka rozumnego żyjącego w XXI wieku. Opis Światopoglądu ŚCR jest syntezą wyników przemyśleń przedstawionych w poszczególnych rozdziałach Podręcznika PMŻ. Sens życia człowieka SŻC jest podstawą i uzasadnieniem: sensu opracowywania Podręcznika PMŻ oraz proponowanego Światopoglądu ŚCR.

 

0.2.2. Cele niniejszego opracowania

 

Podstawowym celem niniejszego opracowania jest zaproponowanie każdemu, zainteresowanemu mądrością życiową:

 

- sensu życia człowieka XXI wieku SŻC
- światopoglądu człowieka rozumnego ŚCR.
- pogodzenia wiary człowieka XXI wieku z nauką.

 

Światopogląd ŚCR ma być narzędziem umożliwiającym doskonalenie życia człowieka XXI wieku. Sens życia ma, na zasadzie sprzężenia zwrotnego, „przymuszaczłowieka do doskonalenia światopoglądu, do dążenia do: doskonałości, dobra, prawdy i piękna, oraz godzenia wiary z rozumem.

 

0.2.3. Zadania niniejszego opracowania

 

Podstawowym zadaniem niniejszego opracowania stworzenie krótkiego opisu propozycji: sensu życia i światopoglądu człowieka rozumnego. Takiego opisu, który każdy będzie mógł go przeczytać w ciągu kliku godzin, oraz każdy mógł go przemyśleć i przyswoić sobie w ciągu kilku dni.

 

Podręcznik PMŻ ma umożliwić i ułatwić każdemu, orientację w tych ogromnych zbiorach chaotycznych informacji przekazywanych codziennie przez media (gazety, telewizję, internet). Ma umożliwić i ułatwić orientowanie się w tych chaotycznych zbiorach informacji przekazywanych przez: szkoły, uczelnie, urzędy, sądy, banki, koncerny, korporacje oraz inne tego typu organizacje. Podręcznik ma umożliwić opanowanie tego chaosu informacyjnego, wynikającego z: różnorodności: języków -„żargonów”, znaczeń słów i pojęć, oraz z braku staranności w redagowaniu informacji.

 

Podręcznik ma umożliwić i ułatwić każdemu: zrozumienie zachodzących w świecie przemian i dostosowanie się do tych przemian. Podręcznik ma umożliwia rozwiązywanie problemów życiowych wynikających z tych przemian. Przemian będących skutkiem: globalizacji życia, ogromnego rozwoju narzędzi i technologii informacyjnych (telewizji, komputerów, internetu), z ogromnego rozwoju wiedzy (o wszechświecie, świecie, budowie materii, mózgu).

 

Podręcznik ma umożliwić zrozumienie przyczyn tych przemian, oraz ułatwić każdemu wykorzystanie pojawiających się szans, oraz przeciwstawianie się pojawiającym się zagrożeniom.

 

0.2.4. Nasze Marzenia.

 

Marzy nam się, że w wyniku działalności Klubów IKD powstaną coraz lepsze wersje Podręcznika PMŻ. Marzy nam się, że Podręcznik PMŻ przyswoją sobie ludzie zainteresowani społeczną działalnością edukacyjną. Marzy nam się, że stworzą oni ruch Latarników Mądrości Życiowej, wzorowany na ruchu Latarników Polski Cyfrowej. Marzy nam się, że będzie to kontynuacja działalności ruchu Komitetów Obywatelskich. Ruchów ludzi działających wspólnie dla wspólnego dobra. Ludzi, którzy już wiedzą, że „byliśmy głupi”, wiedzą „dlaczego musimy się zmienić” oraz wiedzą co i jak musimy zmienić. Marzy nam się, że będzie to realizacja postulatów prof. Marcina Króla opublikowanych w artykułach „Byliśmy głupi” oraz „Dlaczego musimy się zmienić?” (Gazeta Wyborcza z 8-9.02.2014 i z 29-30.03.2014.).

 

Marzy nam się, że działalność Klubów IKD będzie jakąś cząstka realizacji nowej umowy społecznej, opisanej w artykule „Trzy filary uratują Polskę” (Gazeta Wyborcza z 20.04.2015. str. 3). Marzy nam się, że działalność Klubów IKD umożliwi dialog między pokoleniowy z młodzieżą, reprezentowaną przez tych wszystkich, którzy w wyborach na prezydenta w dniu 24. maja br. głosowali za zmianą (opisaną w artykule Edwina Bendyka i Marty Mazuś „Archipelag Kukiza” -Tygodnik Polityka Nr 21 z 20.05-26.05.2015 str. 27-29.), Marzy nam się, że ta młodzież będzie umiała mądrze przemyśleć te zmiany i wprowadzić je w nasze życie. Marzy nam się, że ta młodzież przystąpi do budowy nowej cywilizacji i zacznie realizować politykę trzeciej fali. Marzy nam się, że będzie nowa cywilizacja oparta o własne twórcze przemyślenia, oraz przemyślenia Alvina i Heidi Tofflerów (zawarte w ich książce „Budowa nowej cywilizacji”). Marzy nam się, że młodzież nada taki sens swojemu życiu, że ich wiara nie będzie sprzeczna z wiedzą naukową, ze ich wiara będzie zgodna z rozumem. Marzy nam się, że młodzież wykorzysta przemyślenia prof. Marka W, Kozaka zawarte w rozmowie z redaktorem Grzegorzem Sroczyńskim (artykuł „Co wymyśli chodnik” w Gazecie Wyborczej z 20-31.05.2015 str.14-16). Obserwując z bliska działalność edukacyjną stowarzyszeń, a w szczególności seniorów, wiemy, że pieniądze z Unii będą wykorzystane na „chodniki” (na zabawianie seniorów, a nie uruchomienia ich potencjału umysłowego). Taka samą obawę mamy odnośnie wykorzystania funduszy Unii przeznaczony na Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój (Po WER). Jedyną miarą efektów będzie stu procentowe wydanie pieniędzy. Marzy nam się, że młodzież wykorzysta ważne i trafne przemyślenia zawarte w wielu czasopismach problemowych, które ukazały się lub ukażą się po 24 maja 2015 roku, po wyborach prezydenckich.

 

 

1. SENS ISTNIENIA

 

1.0. Wprowadzenie

 

Sens to wartość danego bytu (tworu lub zdarzenia) wybrana, przyjęta i nadana przez człowieka danemu bytowi. A wartość bytu to dobra cecha bytu, uznana przez człowieka za cenną. Słowo „sens” odnosimy do bytu, jest to cecha bytu. Słowo „znaczenie” odnosimy do słów, jest to cecha słów.

 

Przedmiotem niniejszego punktu Podręcznika PMŻ jest propozycja: sensu życia człowieka XXI wieku, sensu istnienia wspólnoty człowieczej, oraz sensu istnienia świata i wszechświata. Uznaliśmy, że z tych sensów powinien wynika sens opracowywania Podręcznika PMŻ oraz sens Światopoglądu człowieka rozumnego XXI wieku ŚCR.

 

Powyższe sensy przedstawiamy na podstawie przemyśleń zawartych w eseju Ks. Józefa Bocheńskiego „Sens życia”, oraz w książce Ks. Michała Hellera „Sens życia i sens wszechświata”. Uznaliśmy, że Podręcznik PMŻ powinniśmy rozpocząć od zaproponowania czytelnikom Podręcznika PMŻ, sensu życia człowieka w XXI wieku. Uznaliśmy, że sens życia powinien być punktem wyjścia rozważań na temat mądrości życiowej i światopoglądu człowieka rozumnego.

 

Ten sens życia powinien wiązać się ze sensem czterech najważniejszych zdarzeń w życiu człowieka. Są to: poczęcie, narodzenie, cały proces życia i śmier

. Ten sens życia człowieka powinien być związany ze: sensem istnienia każdej wspólnoty człowieczej, oraz ze sensem istnienia świata i wszechświata.

 

Ten sens życia człowieka powinien być oparty na: wiedzy o człowieku, wspólnotach człowieczych, oraz o świecie i wszechświecie. Ten sens życia człowieka powinien być oparty na wierze człowieka XXI wieku, tam gdzie wiedza nie daje jeszcze odpowiedzi na te pytania. Ten sens życia człowieka powinien chyba wynika

ze sensów wszystkiego.

 

Jesteśmy przekonani, że ten sens wszystkiego powinien nam umożliwić określenie sensu idei, filozofii, nauki, religii, świata i wszechświata. Jesteśmy przekonani, że ten sens wszystkiego trzeba powiązać z postulatem Leibniza, stworzenia filozofii wieczystej. Jesteśmy przekonani, ze ten sens wszystkiego, można oprzeć na tytułowym zdaniu Encykliki „Fides et ratio”, gdyby go zapisać w języku potocznym. Prawda i rozum to są dwa fundamenty, na których oparte jest dążenie człowieka do prawdy. A na tym stwierdzeniu można chyba oprzeć „przedzałożenie” nauki o poznawalności świata.

 

Ale te przemyślenie sensu wszystkiego to zadanie dla naszych młodych następców. My już nie możemy zająć się tymi problemami, my nie mamy już na to czasu.

 

1.1. Sens życia człowieka XXI wieku

 

1.1.0. Wprowadzenie

 

Przyjmujemy, że człowiek ma możliwość dokonania wyboru sensu swojego życia i że powinien swojemu życiu nadać jakiś sens. Przyjmujemy, że sens życia człowieka to wartość, jaką człowiek sam może: wybrać, przyjąć i nada swojemu życiu. A ta wartość to dobra cecha życia człowieka, uznana przez człowieka za cenną. To najważniejsze dobro, mające najwyższą wartość.

 

Proponujemy przyjąć, że tą dobrą cechą życia człowieka jest możliwość i powinność dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna. Rozwinięcie tej propozycji i jej uzasadnienie przedstawiamy w 1-szym rozdziale Podręcznika PMŻ, pod tytułem „Mądrość dążeń człowieka”.

 

W związku z tym uważamy, że każdy zainteresowany mądrością życiową i chcący sobie zapewnić szczęśliwe życie powinien sobie zadać dwa pytania i odpowiedzieć na nie:

 

- „Jaki jest sens życia człowieka w XXI wieku?” i
- „Jaki obecnie jest sens jego życia?”

 

Na podstawie zebranej i przeczytanej literatury proponujemy przyjąć następującą odpowiedź na te pytania dwa pytania.

 

1)  Zasadniczą anatomiczną różnicą, dzielącą człowieka od reszty naczelnych są: budowa narządu ruchu i wielkość mózgu. Te dwie różnice miały i mają decydujący wpływ na rozwój człowieka i jego warunki życia. Umożliwiały one człowiekowi coraz lepsze zaspakajanie jego naturalnych potrzeb i stwarzały coraz to nowe potrzeby.

 

2)  Zasadniczą nie anatomiczną różnicą, dzielącą człowieka od reszty naczelnych jest zdolność człowieka do myślenia abstrakcyjnego. Zdolność do tworzenia słów-pojęć, będących tworami wyobraźni człowieka. Te słowa – pojęcia umożliwiły i ułatwiły człowiekowi poznanie i zrozumienie świata, oraz umożliwiły poznanie miejsca człowieka w przyrodzie świata. Umożliwiły człowiekowi wyodrębnienie człowieka ze świata zwierząt. Umożliwiły człowiekowi poznanie różnic pomiędzy światem zwierząt a światem człowieka. Dzięki temu, człowiek może i powinien nadać sens: swojemu życiu, oraz istnieniu wspólnot człowieczych.

 

Przypuszczamy, że nawet najbardziej rozwinięte zwierzęta, nawet naczelne (szympansy czy bonobo), nie potrafią określić sensu swojego życia. Dlatego uważamy, że możliwość nadania przez człowieka sensu swojemu życiu jest istotną, najważniejszą różnicą między człowiekiem a naczelnymi.

 

Oczywiście człowiek nie musi określać sensu swojego życia i nie musi eksponować tej różnicy pomiędzy sobą, a zwierzęciem. Każdy ma możliwość dokonania wyboru, albo w ogóle nie zastanawiać się nad sensem swojego życia. Każdy człowiek może żyć, jak żyją wszystkie istoty żyjące na Planecie Ziemia. Może żyć zgodnie z prawami natury. Każdy człowiek może odbierać od swojego otoczenia informacje, przetwarzać je przez swój mózg, na informacje potrzebne do trwania i przetrwania.

Oczywiście takie życie ma też sens. Takie życie umożliwia człowiekowi poznawanie świata i otaczającej go przyrody. Takie życie umożliwia człowiekowi budowę: domów, dróg, armat, bomb atomowych, elektrowni atomowych, pojazdów kosmicznych. Takie życie umożliwia człowiekowi i uzasadnia konieczność używanie przemocy, konieczność wzajemnego zabijanie się ludzi, prowadzenie wojen, uzasadniania konieczność istnienie zła i używania go w życiu jednostek i w życiu wspólnot człowieczych.

 

Takie życie, to życie oparte na prawach dżungli, oparte na prawach życia zwierząt. Na prawie dżungli oparte było życie człowieka pierwotnego. Człowiek pierwotny aby żyć, musiał albo zbierać owoce przyrody albo zabijać innych, zwierzęta lub sąsiadów. Takie prawa dżungli wyznają dzisiaj ci co polują, co zabijają zwierzęta dla samej przyjemności zabijania. Te prawa opisał celnie Kotarbiński w zbiorze esejów „Żyć zacnie”. Życie oparte na prawach dżungli, uniemożliwia wykluczenia zła z życia człowieka, lub tylko ograniczanie zła do niezbędnego minimum. Człowiek, który zakłada, że nie da się wykluczyć zła z życia człowieka, to chyba przyjmuje, że do dzisiaj obowiązują nas prawa dżungli. A my zakładamy, że człowiek może i powinien nadać sens swojemu życiu

 

1.1.1. Sens życia człowieka

 

Na podstawie powyższych przemyśleń proponujemy przyjąć następujące określenie sensu życia człowieka:

 

Życie danego człowieka ma sens, gdy ten człowiek przyjął za najwyższą wartość swojego życia:

 

1)  idee, które nadają kierunek jego życiu, jego celom i jego chwilom-przeżyciom,
2)  cele, które wyznaczają to, co dany człowiek chce osiągnąć w swoim życiu,
3)  chwile – zdarzenia, które określają to, co dany człowiek chce i uważa, że warto je przeżyć.

 

Dla każdego człowieka sens życia człowieka ma taką wartość, jaką człowiek nada:

 

1)  ideom, które wyznaczają kierunki: jego życiu, jego celom, jego przeżyciom,
2)  celom, które określają, co człowiek w życiu chce osiągnąć,
3)  chwilom-zdarzeniom, które człowiek uznaje, za warte przeżycia.

 

Poniżej przedstawiamy przykłady propozycji sensów życia.

 

1)  Dla idei – proponujmy przyjąć idee dążenia do: doskonałości, dobra, prawdy i piękna. Idee te opisaliśmy i uzasadniliśmy w rozdziale 1-szym projektu Podręcznika PMŻ. Przyjecie tych idei proponowali filozofowie ludziom od wieków.

 

2)  Dla celów – podajemy tylko przykłady, bo każdy musi wybrać sobie swoje cele i dostosować je do swoich talentów, zdolności, umiejętności i swoich potrzeb. Przykładami mogą być:

 

Człowiek postanowił być doskonałym projektantem domów. Aby to osiągnąć postanowił nadzorować (bez dodatkowego wynagrodzenia)  budowę zaprojektowanych domów, wprowadzać w czasie budowy wszelkie ulepszenia i usuwać wszelkie wady, jakie ujawnią się w czasie ich budowy i ich użytkowania.

Inny człowiek postanowił być poczytnym powieściopisarzem, rzeczywiście systematycznie doskonali swój zawód pisarza i w ten sposób zaczął pisać coraz lepsze powieści.

 

3)  Dla chwil – zdarzeń podajemy tylko przykłady, bo podobnie jak cele każdy musi wybrać i dostosować je do swoich talentów, zdolności, umiejętności i swoich potrzeb. Przykładami mogą być:

 

Człowiek postanowił spędzić wakacje na Krecie i poznać jej wspaniałe zabytki.

Inny człowiek postanowił zdobyć szczyt Kilimandżaro.

 

1.2. Sens istnienia wspólnot człowieczych

 

1.2.0. Wprowadzenie

 

Człowiek wie, że jest częścią wspólnoty człowieczej, w której żyje. Człowiek wie, że bez tej wspólnoty, bez tej najmniejszej wspólnoty mężczyzny i kobiety, żaden człowiek nie mógłby zostać poczęty, nie mógłby się narodzić i przeżyć swoje dzieciństwo. Człowiek wie, że ta najmniejsza wspólnota, aby działać sprawnie, aby trwać i przetrwać musi składać się wielu członków. Musi być częścią większej wspólnoty, częścią wspólnoty danej miejscowości, miasta, parafii, gminy, państwa. Dzisiaj świat stał się globalną wioską, a cała ludzkość stała się jedną wielką wspólnotą człowieczą.

 

Dzisiaj człowiek wie, że ma możliwość i powinien nadać sens istnieniu tej największej wspólnocie, jaką jest cała ludzkość. Jeżeli temu sensowi istnienia wspólnot człowieczych, nie nadamy dobrą wartość, cenną dla każdego członka wspólnoty i dla całej wspólnoty człowieczej. Jeżeli w dalszy ciągu będziemy preferować prawo dżungli, będziemy w dalszym ciągu będziemy żyć

według praw dżungli, to w dalszym ciągu nie będziemy mogli wykluczyć zła z naszego życia. W dalszym ciągu będziemy budować coraz doskonalsze narzędzia do zabijania i do niszczenia mienia sąsiadów. W dalszym ciągu znajdą się ludzie (władcy), którzy będą wymyślać i wskazywać innym wrogów i będą ich przymusza

do stosowania przemocy lub ich zabijania. To w dalszym ciągu nie będziemy mogli zwyciężać zła dobrem.

 

Sens istnienia wspólnot człowieczych ma ogromną wartość dla każdego człowieka i samych wspólnot. Bez istnienia wspólnot, człowiek nie mógłby osiągnąć takie poziomu życia, jaki istnieje w krajach rozwiniętych. Bez istnienia wspólnot: miejscowości, miast, państw, Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych, nie można było osiągnąć takiego stopnia dobrobytu jakie istnieje w tych wspólnotach. Ale ludzie w tych krajach rozwiniętych muszą wiedzieć, muszą mieć świadomość, że ich dobrobyt zależy od poziomu życia ludzi w krajach rozwijających się.

 

Sens istnienia wspólnot człowieczych proponujemy oprzeć na następujących stwierdzeniach:

 

1)  Istnienie wspólnot człowieczych przymusiło człowieka do coraz większego rozwoju mowy, dla coraz lepszego porozumiewania się. To porozumiewanie się umożliwiło człowiekowi, coraz lepsze zaspakajania jego potrzeb i tworzenie nowych potrzeb.

 

2)  Rozwój mowy umożliwił ujawnianie się ludzi szczególnie uzdolnionych, a wspólnoty zaczęła się dzielić na lud i elitę.

 

Wtedy w elitach wyodrębniły się 4 istotne dla rozwoju wspólnoty jednostki:

 

- twórcy decyzji-władcy,
- twórcy wiedzy i wynalazków,
- twórcy idei – to: ideolodzy, filozofowie i kapłani, oraz
- twórcy kultury – to malarze, pieśniarze, pisarze.

 

3)  Ten podział wspólnot na lud i elitę, umożliwił podział ich zadań. Ten podział zadań ujawnił, że wspólnoty, w których powstały elity ludzi wybitnie uzdolnionych, coraz lepiej organizowały swoje życie. Elity zapewniały ludowi coraz lepsze życie, a lud zapewniał elitom dostatnie lub nawet wystawne życie. W tych wspólnotach, w których ujawniało się coraz więcej ludzi szczególnie uzdolnionych, powstawała coraz lepsza organizacja pracy i te wspólnoty rozwijały się coraz szybciej. Dziś wiemy, że wskutek powstania globalnej wioski, powinniśmy wybrać i nadać sens wspólnocie człowieczej, którą jest cała ludzkość. Bez określenia tego sensu, nie będziemy mogli określić, wspólnych dla wszystkich idei, do których powinniśmy wszyscy dążyć. Bez tych idei nie będziemy mogli wzajemnie się zrozumieć. Bez tych idei, nie uda nam wspólnie działać dla wspólnego dobra. Bez tych idei, nie uda nam się zacząć ograniczać wzajemnego zabijania ludzi, stosowania przemocy, prowadzenia wojen.

 

Dziś wiemy, że w tym podziale zadań zaczęło się ujawniać się coraz większe wynaturzenie. Miarą wszystkiego stał się pieniądz. Dziś wiemy, że ta miara umożliwiła tak szybkie bogacenie się ludzi szczególnie uzdolnionych, że obecnie około stu ludzi na świecie, posiada majątek równy majątkowi połowy całej ludzkości. Jeżeli jest to jedyna miara, to jest to zła miara. Ogromny rozwój wiedzy, dostępności wszelkich towarów, rozwój energetyki i informatyki umożliwił coraz większe różnice w dysponowaniu dobrami wśród członków wspólnot człowieczych.

Dziś już wiemy, że jest to zły kierunek rozwoju. Dziś wiemy, że nie potrzebnie produkujemy coraz więcej zbędnych towarów, coraz bardziej „przymuszamy” ludzi, nachalną reklamą do ich kupowania, coraz więcej produkujemy odpadów i coraz bardziej niszczymy środowisko. Dziś wiemy jaki powinien być kierunek zmian. Dziś wiemy, że przede wszystkim musimy zmienić mentalność naszego społeczeństwa. Dziś wiemy, że musimy ludzi nauczyć mądrości życiowej oraz racjonalnych metod kierowania swoim życiem.

 

W niedalekiej przyszłości człowiek nie będzie posiadał żadnego majątku, bo mu to do niczego nie będzie potrzebne. Człowiek przyszłości będzie pracował mniej niż dzisiaj i zarabiał tyle, że będzie mógł używać wszystko to, co będzie mu potrzebne do pełni życia (Martin E. P. Seligman „Pełnia życia – Nowe spojrzenie na kwestię szczęścia i dobrego życia”).

 

 

1.3.0. Wprowadzenie

 

Dzisiaj człowiek wie, że każda wspólnota i cała ludzkość jest częścią przyrody i podlega wszystkim prawom przyrody. Takim samym prawom przyrody, jakim podlegają wszystkie żywe stworzenia żyjące na Planecie Ziemia. Człowiek dzisiaj wie, jak nie wiele różni się od naszych młodszych braci - zwierząt, a w szczególności od naczelnych (szympansów, bonobo). Człowiek wie, jak nie wiele różnią się wspólnoty zwierząt od pierwotnych wspólnot człowieczych. Człowiek wie, że ta największa wspólnota – ludzkość, oraz wszystkie inne wspólnoty istot żyjących na Planecie Ziemia, powstały i istnieją tylko dzięki powstaniu warunków do życia na tej naszej Planecie.

 

Człowiek wie, że obecnie na tej Plancie Ziemia znajdują się wszystkie niezbędne zasoby, potrzebne do życia człowieka, wspólnoty człowieczej i istnienia całej przyrody żywej. Człowiek wie, że te zasoby są ograniczone i musi o nie w sposób rozumny zadbać. Człowiek dzisiaj wie, że aby jego życie było dobre i coraz lepsze, to musi w sposób racjonalny wykorzystywać te zasoby. Człowiek już wie, że aby przetrwać, musi przestać w sposób rabunkowy wykorzystywać te zasoby. Człowiek wie, że ze względu na ograniczone zasoby ziemi, może i powinien ograniczyć i zmniejszyć przyrost naturalny wspólnoty człowieczej.

 

Człowiek wie, że obecnie człowiek eksploatuje zasoby naszej Planety w sposób rabunkowy, bo jedyną miarą jest pieniądz, a podstawą ideą jest posiadanie coraz większego majątku. Obecnie już około 100 ludzi dysponuje majątkiem równym połowie majątku całej ludzkości. A człowiek wie, że w krajach rozwiniętych prawie każdy dysponuje mieniem, wystarczającym dla dobrego życia. Pomimo tego wytwórcy wytwarzają w nadmiarze coraz więcej niepotrzebnych towarów , a ludzie bez zastanowienia je kupują. Człowiek już obecnie wie, że aby żyć szczęśliwie, nie musi posiadać żadnego mienia. Pomimo tego może mieć możliwość używania wszystkiego.

 

W związku z tym człowiek, aby mógł zrozumieć sens swojego życia, może i powinien przyjąć i nadać jakiś sens istnieniu świata, stanowiącego najważniejsze dobro dla życia człowieka i wspólnoty człowieczej, jaką jest cała ludzkość.

 

Człowiek wie, że Planeta Ziemia jest niewielką cząstką wszechświata. Wszechświata, w którym istnieje ogromna ilość różnych planet, gwiazd, galaktyk. Człowiek wie, że to życie na tej Planecie Ziemia, jest całkowicie zależne od obrotów tej naszej Planety wokół swoje osi i wokół tej najważniejszej dla nas gwiazdy, jakim jest słońce. Człowiek XXI wieku wie, że Planeta Ziemia i gwiazda - słońce jest nie wielką okruszyną w całym wszechświecie, a życie człowieka jest sekundą-chwilą w życiu wszechświata. Dzisiaj człowiek wie, że Planeta Ziemia i Wszechświat stanowi wielkie dobro dla życia wspólnoty człowieczej. Bez tego dobra człowiek i wspólnota człowiecza nie mogłyby zaistnieć.

 

W związku z tym człowiek, aby mógł zrozumieć sens swojego życia, sens istnienia wspólnoty człowieczej, może i powinien przyjąć i nadać jakiś sens: istnieniu świata i wszechświata. Człowiek powinien nadać sens istnieniu tej najważniejszej dla nas planety Ziemi i istnieniu tej najważniejszej dla nas gwiazdy, jakim jest dla nas słońce. Nadać sens istnieniu wszechświata, którego cząstka jest Planeta Ziemia i cały układ słoneczny.

 

1.3.1. Sens istnienia wszechświata

 

Sens istnienia świata i wszechświata, a w szczególności Planety-Ziemia ma ogromną wartość dla człowieka. Bo w tym ogromnym zbiorze galaktyk, gwiazd i planet powstała wyjątkowa gwiazda – słońce. Wokół słońca powstały i krążą planety, wśród których powstała jedna wyjątkowa Planeta, Planeta Ziemia.

 

Na naszej Planecie Ziemia powstały warunki do:

 

1)  powstania lądów, wody i powietrza, które stały się środowiskiem umożliwiającym powstanie życia,

 

2)  powstanie życia zapoczątkowało ewolucję, od organizmów najbardziej pierwotnych do organizmów najbardziej złożonych, jakim są zwierzęta, obdarzone mózgiem, a w szczególności małpy człekokształtne i w końcu człowiek,

 

3)  powstania i rozwoju wspólnot człowieczych, umożliwił ujawnienie się ludzi szczególnie uzdolnionych, podział wspólnot na lud i elity. Ujawnienie się ludzi wybitnie uzdolnionych, umożliwiło ogromny rozwój wiedzy o świecie i wszechświecie oraz wykorzystanie tej wiedzy do powstania kolejnych etapów rozwoju ludzkości: od rolnictwa, przez przemysł do budowy nowej cywilizacji.

 

Ten sens istnienia wszechświata i świata, ten sen powstanie wspólnot człowieczych umożliwia człowiekowi pełnię życia, odróżniającą życie człowieka od życia zwierząt.

 

 

2. CELE PODRĘCZNIKA MĄDROŚCI ŻYCIOWEJ Co chcemy osiągną?

 

Podstawowym celem Podręcznika PMŻ jest zaproponowanie każdemu sensu jego życia oraz światopoglądu człowieka rozumnego XXI wieku. Na tej propozycji oparliśmy naszą decyzję o opracowaniu Podręcznika PMŻ. Sensem opracowania Podręcznika PMŻ. jest stworzenie narzędzia do doskonalenia życia człowieka XXI wieku oraz wspólnot człowieczych.

 

Podręcznik jest przepisem (programem źródłowym) umożliwiającym i ułatwiającym:

 

1)  systematyczne doskonalenie Światopoglądu ŚCR,
2)  organizowanie i działalność Edukacyjnych Wspólnot Internetowych EWI,
3)  organizowanie i działalność Internetowych Klubów Dialogu IKD.

 

Światopogląd rozumny to taki światopogląd, który:

 

1)  „przymusza” człowieka do dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna,
2)  nadaje sens życiu człowieka XXI wieku i zapewnia radość istnienia,
3)  umożliwia racjonalne i twórcze: myślenie, pisanie, mówienie i działanie,
4)  usprawnia kierowanie życiem swoim i wspólnot, w których człowiek żyje,
5)  uruchamia działania zmierzające do wykluczenia lub ograniczania zła z życia człowiek,
6)  umożliwia pogodzenie prawd wiary człowieka XXI wieku z prawdami wiedzy – naukowej,
7)  umożliwia orientowanie tym ogromnym chaosie informacyjnym mediów i nauki,
8)  umożliwia zrozumienie przemian zachodzących w „wiosce globalnej’,
9)  umożliwia wykorzystanie nadarzających się szans i przeciwstawianie się zagrożeniom.

 

 

3. ZADANIA PODRĘCZNIKA MĄDROŚCI ŻYCIOWEJ Co musimy wykonać

 

Podstawowym zadaniem Podręcznika PMŻ jest stworzenie Opisu Wyników Przemyśleń OWP opartych na „ziarenkach prawdy” o: życiu człowieka, wspólnot człowieczych, istnieniu świata i wszechświata. „Ziarenkach prawdy” wybranych przy pomocy mądrości życiowej, z zebranej literatury.

 

Zadaniem Podręcznika PMŻ jest stworzenie takiego opisu, który będzie:

 

1)  opisem maksymalnie uporządkowanym i maksymalnie krótkim,
2)  umożliwiał każdemu stworzenie własnego światopoglądu rozumnego,
3)  umożliwiał nadanie sensu swojemu życiu
4)  „przymuszał” człowieka do wprowadzenie niezbędnych zmian swoim życiu,
5)  uświadamiał człowiekowi konieczności
6)  dostosowania się do przemian zachodzących w świecie,
7)  wyzwalał człowieka z dążenie do posiadania coraz większego majątku,
8)  uświadamiał człowiekowi możliwości
9)  życia bez posiadania niczego,
10)  uświadamiał człowiekowi radość istnienia, dzięki możliwości użytkowania wszystkiego.

 

 

4. ZAŁOŻENIA - PODSTAWA CELÓW I ZADAŃ

 

4.1. Nasz punkt wyjścia

 

Aby odpowiedzieć na podstawowe pytania jaki powinien być cel Podręcznika PMŻ. i jakie ma zrealizować zadania, powinniśmy się zastanowić, jaki przyjąć punkt wyjścia. Czy ma nim być: obecna wiedza naukowa, aktualna dzisiaj filozofia, czy wielkie religie, czy wierzenia „dzikich”, ludzi pierwotnych?, Czy mamy uwzględnić w tym punkcie wyjścia, ich zależności jakie obowiązywały w poszczególnych epokach? Czy mamy się zastanowić nad znaczeniem słów, jakich wtedy używano? Odpowiedź na te wszystkie pytania zajęłaby nam pewnie parę lat.

 

Wobec tego odpowiedź na to pytanie, chcemy oprzeć na: naszej poznanej dotychczas cząsteczce wiedzy, zebranej literaturze i wybranej z niej „ziarenkach prawdy i mądrości życiowej”. Za punkt wyjścia proponujemy przyjąć: sens życia człowieka, sens istnienia wspólnot człowieczych oraz sens istnienia przyrody, świata i wszechświata.

 

Proponujemy, aby ten punkt wyjścia był zgodny światopoglądem człowieka rozumnego XXI wieku, przedstawionym w projekcie Podręcznika Mądrości Życiowej, oraz był zgodny ze sensem powołania Bractwa i sensem jego działalności, z naszą „filozofią idei” o naszym świecie i naszym miejscu na tym świecie. Wierzymy, bowiem, że:

 

1)  Planeta ziemia, nasz świat, jest wyjątkowym miejscem we wszechświecie. Jest miejscem powstania i rozwoju i życia. Jest miejscem, które stało się przyjaznym środowiskiem dla człowieka. Jest najlepszym miejscem dla naszego najważniejszego dobra, mającego najwyższą wartość, jakim jest nasze życie. Nasze życie to proces zachodzący w naszym organizmie, w którym wszystkie cząsteczki idealnie ze sobą współpracują i dążą do doskonałości istnienia.

 

2)  To nasze życie, może być coraz lepsze, coraz szczęśliwsze - dzięki naszemu mózgowi. Ten nasz mózg jest najlepszym narzędziem - darem do: poznawania prawdy o: wszechświecie, świecie, wspólnotach człowieczych i człowieku. Narzędziem do twórczego myślenia i działania. Narzędziem do zbieranie „ziarenek prawdy o rzeczywistości”, umożliwiającym zrozumienie rzeczywistości i przemian w niej zachodzących. Narzędziem do zbierania „ziarenek mądrości”, umożliwiającym nam coraz lesze zaspakajanie naszych potrzeb.

 

3)  To coraz lepsze zaspakajanie naszych potrzeb, możemy zwielokrotnić dzięki naszej mowie. Mowie stanowiącej narzędzie: do wzajemnego porozumiewania ludzi i tworzenia wspólnot człowieczych działających wspólnie dla wspólnego dobra.

 

4.2. Podstawowe założenia

 

Poniżej przedstawiamy najważniejsze założenia, jakie przyjęliśmy dla Podręcznika Mądrości Życiowej:

 

1)  Opis podręcznika ma być zrozumiały dla każdego oczytanego Polaka.
2)  Opis powinien być tak precyzyjny jak wzory matematyczne.
3)  Do opisu należy używać wyłącznie słów o jednoznacznie określonym znaczeniu.
4)  Muszą to być słowa zawarte w Słowniku Mądrości Życiowej, stanowiącym załącznik
Podręcznika.
5)  Opis Podręcznika, powinien być stworzony ze słów rodzimych, z ograniczeniem obcych słów do

niezbędnego minimum.
6)  Opis Podręcznika ma być tak krótki, aby można go przeczytać w ciągu kilku godzin.
7)  Podręcznik ma być tak precyzyjny, aby można go zrozumieć i przyswoić w ciągu kilku dni.
8)  Objętość opisu Podręcznika nie powinna przekroczyć 100 stron A4.
9)  Założyliśmy, że Początkowym zadaniem Klubów IKD powinno być skrócenie opisu Podręcznika
PMŻ do tych założonych 100 stron A4.

 

 

5. PROBLEMY, JAKIE MA ROZWIĄZYWAĆ PODRĘCZNIK

 

5.0. Wprowadzenie

 

Przedmiotem Podręcznika PMŻ jest mądrość życiowa. Mądrość życiowa to aktualna wiedza o świecie, to rozumienie przemian w nim zachodzących, oraz to doświadczenie życiowe oparte na tej wiedzy i tym rozumieniu. Mądrość życiowa to uporządkowany zbiór informacji potrzebnych każdemu dla realizacji wybranego przez człowieka sensu swojego życia.

 

Mądrość życiowa to zdolność umożliwiająca każdemu doskonalenie swojego życia. To zdolnoś

rozwiązywania problemów życiowych swojego życia i wspólnoty, w której człowiek żyje. To zdolność rozumienia ogromnych przeobrażeń zachodzących obecnie w świecie, oraz umiejętność wykorzystania nadarzających się szans i przeciwdziałania zagrożeniom. To zdolność rozumienia: globalizacji gospodarki, informatyzacji życia społeczeństwa, wytwarzanie wszystkiego w nadmiarze, ogromnego rozwarstwienia dobrobytu oraz nieuświadomionych możliwości opanowania tego wszystkiego. Ta zdolność potrzebna jest każdemu, bo na pewno żyjemy w okrasie przełomu. W okresie, w którym nastąpią ogromne zmiany. Zmiany, które stworzą nowe szanse i nowe zagrożenia.

 

Dlatego, każdy, kto chce kierować swoim życiem, powinien zdobyć wiedzę, umożliwiająca wykorzystanie tych szans, oraz wiedzę umożliwiającą przeciwstawienie się tym zagrożeniom. Dlatego Podręcznik ma być i jest narzędziem, mającym umożliwi zdobycie tej wiedzy przez każdego. Ma być przepisem na opracowanie własnego światopoglądu rozumnego.

 

Dlatego w Podręczniku Mądrości Życiowej nie zajmujemy się problematyką nauk ścisłych (fizyką, chemią, budową materii, energii, informacji, budową wszechświata, budową mózgu). Dlatego, nie będziemy się zajmować problematyką nauk humanistycznych (problematyką filozofii, językoznawstwa, problematyką religii). Bo te nauki, a w szczególności filozofia zajmują się mądrością dla samej mądrości, bez jednoznacznego określenia sensu tego zajęcia.

 

Dlatego, bo filozofia zajmuje się już 2,5 tysiąca lat tymi problemami i nie dała dotychczas człowiekowi użytecznej wiedzy. Wiedzy potrzebnej do dobrego życia. Bo filozofowie i filozofie przez te 2,5 tysiąca lat stale wzajemnie sobie przeczą. Pomimo, że już 300 lat temu Leibniz nawoływał do stworzenia filozofii wieczystej. Pomimo, że nauki szczegółowe osiągają zawrotny postęp i szczycą się imponującymi sukcesami, a filozofowie nie umieją wyjaśnić „dlaczego?”. To wszystko opisał filozof Arno Anzenbacher w książce „Wprowadzenie do filozofii”.

 

Dlatego my Bractwo Mądrości Życiowej ograniczamy nasze zainteresowania do wiedzy potrzebnej do doskonalenia życia. Wybieramy i będziemy wybierać „ziarenka prawdy” z literatury tych wszystkich nauk. Dlatego, bo my chcemy tworzyć i tworzymy z nich syntezę wiedzy, potrzebnej do uporania się ze złem i negatywnymi przemianami zachodzącymi w otaczającym nas świecie. Dlatego, bo my chcemy z „ziarenek mądrości” tworzyć wiedzę umożliwiającą wykorzystanie ujawniających się szans i przeciwstawienie się ujawniającym się zagrożeniom.

 

5.1. Problematyka rozdziału „0 Problemy ogólne wprowadzające”

 

Rozdział „0 Problemy ogólne wprowadzające” jest syntetycznym zbiorem informacji o Podręczniku Mądrości Życiowej”. W punkcie 1-szym rozdziału „Sens istnienia” przedstawiamy nasza propozycje sensu: życia człowieka, istnienia wspólnoty człowieczej, oraz sensu istnienia świata i wszechświata. W tym punkcie wyjaśniamy sens opracowania Podręcznika Mądrości Życiowej, oraz sens tworzenia: światopoglądu rozumnego, edukacyjnych wspólnot internetowych oraz wspólnot dialogu ponad podziałami. W punktach 2-gim i 3-cim rozdziału określamy cele podręcznika, jego zadania. Bardzo ważnym punktem tego rozdziału jest punkt 4-ty Założenia. W tym punkcie najważniejszą częścią jest punkt wyjścia - podstawa przemyśleń zawartych w Podręczniku PMŻ. Czytelnik, który będzie chciał skorzystać z tych przemyśleń powinien zaakceptować treść tego punktu wyjścia.

 

5.2. Problematyka rozdziału „1 Mądrość dążeń człowieka”

 

W rozdziale 1-szym Podręcznika zaproponowaliśmy idee, którymi powinien się kierować człowiek w swoim życiu. Idee, które nadają sens życiu człowieka i zapewniają radość istnienia. Za ideę naczelna proponujemy przyjąć dążenie do doskonałości.

Za idee składowe idee: dobra, prawdy i piękna. Za idee - narzędzia kolejno: miłość, mądrość życiową i ład. Za najważniejsze dobro, mające najwyższą wartość dla człowieka uważamy życie człowieka. Tą ideę uważamy za bezwzględnie obowiązującą. Za największe zło uważamy działania uświęcające pozbawianie życia człowieka (zabijanie, mordowanie, wojny) oraz narażające człowieka na cierpienie.

 

5.3. Problematyka rozdziału „2 Mądrość poglądów o wszechbycie”

 

W rozdziale 2-gim przedstawiliśmy nowoczesny opis całości wszechświat i świata, dzieląc go świat przyrody-natury i świat sztuczny stworzony przez człowieka. W tym opisie zaproponowaliśmy zastosowanie nowego pojęcia, pojęcia wszechbytu. Jest najogólniejsze pojęcie, wywodzące się od słowa wszelki byt, czyli krócej wszechbyt. Obejmuje ono cały wszechświat, cały świat, całą rzeczywistość, oraz cały ogromy zbiór słów – pojęć abstrakcyjnych, będących tworami wyobraźni człowieka. Jest to ogromny, stale się powiększający zbiór tworów sztucznych, słów – pojęć abstrakcyjnych. Tworów istniejących w rzeczywistości wyłącznie w postaci ich modeli (słów, opisów, obrazów, posagów). Rozdział ten ma uświadomić człowiekowi różnice pomiędzy tworami sztucznymi samoistnymi (drogą, domem, miastem, samochodem, samolotem), a tworami niesamoistnymi-abstrakcyjnymi (typu: przestrzeń, czas, energia, informacja, punkt prosta, anioł, diabeł, bogini Atena, bóg Zeus).

 

5.4. Problematyka rozdziału „3 Mądrość poglądów o człowieku”

 

W rozdziale 3-cim przedstawiamy powstanie i poszczególne etapy rozwoju człowieka i wspólnot człowieczych. Zbiór informacji o społeczeństwie, o wspólnotach, proponujemy podzielić na dwie części: na lud i elitę. W elitach proponujemy wyróżni 4 podstawowe zespoły ludzi szczególnie uzdolnionych. Są to twórcy: decyzji, wynalazków, idei i kultury.

Lud posługuje się informacjami odbieranymi z otoczenia przez zmysły i przetwarza je na informacje potrzebne do życia i trwania. Elity też odbierają informacje z otoczenia, ale wskutek swoich uzdolnień, przetwarzają je na słowa-pojęcia, będące tworami ich wyobraźni, są abstrakcjami. Te słowa-pojęcia ułatwiają zrozumienie świata (rzeczywistości) i kierowanie ludem.

Ten podział wspólnot na lud i elitę, a elit na te 4 zespoły, umożliwia nam i ułatwia poszukiwanie przyczyn-źródeł zła w życiu człowieka. Uważamy, że źródłem zła jest uwikłanie elit w archaiczny obraz świata. Utrzymuje się on tak uporczywie tylko wskutek naukowej nieświadomości elit.

To ostatnie zdanie jest parafrazą stwierdzenia Michała Hellera zawarte w jego książce „Sens życia i sens wszystkiego” (str.33). Zło, (rozumiane jako: przymus, przemoc, okrucieństwo, terror, zabijanie, zadawanie cierpień, przymuszanie do zabijania innych) jest najprostszym, najsprawniejszym sposobem wymuszania posłuszeństwa i realizacji złych celów (grabieży mienia i terenów sąsiadów, nawracania innych, likwidacji nieposłusznych, innowierców i inaczej myślących). Zastosowanie dobra do zrozumienia świata i do kierowania ludem, wymaga znacznie większego wysiłku i czasu od elit. Zastosowanie zła jest znacznie radykalniejsze i efektywniejsze. Przekonywanie ludu do zmiany poglądów wymaga znacznie większego czasu, od wyeliminowania z ludu ludzi inaczej myślących. Pomimo tego uważamy, że zło możemy i powinniśmy zwyciężać dobrem.

 

5.5. Problematyka rozdziału „4 Mądrość wiary człowieka”

 

Dla znalezienia prawdy o świecie podzieliśmy zbiory informacji zapisanych w naszych mózgach i w dokumentach na: wiarę (w znaczeniu potocznym) i wiedzę. Bo wiara w znaczeniu potocznym to zbiór informacji uznany za prawdę, bo głosi je człowiek lub organizacja uznana za wiarygodną. A wiedza, to zbiór informacji sprawdzalnych i rzetelnie sprawdzony przez człowieka lub organizacje uznane za wiarygodne .

 

Z takiego przyjęcia znaczenia słowa „wiara”, wynika, że prawie wszystkie informacje zapisane w mózgach człowieka to informacje przyjęta na wiarę. Z tej definicji wynika, że nie ma ludzi niewierzących, oraz oczywiście nie ma ludzi wszechwiedzących. Każdy człowiek ma w swoim mózgu zapisany nie wielki zbiór informacji stanowiący jego wiedzę, oraz ogromny zbiór informacji przyjęty na wiarę (od rodziców, rówieśników, szkołę, media). Z tej przyczyny większość ludzi nie rozumie rzeczywistości i zachodzących w niej przemian.

 

Z tego powodu proponujemy w tym rozdziale wyznanie wiary (credo), które nie zawiera wewnętrznych sprzeczności, oraz sprzeczności z obecna wiedzą. Takie wyznanie wiary jest chyba możliwe do zaakceptowania przez wszystkich: teistów, ateistów i agnostyków.

 

5.6. Wiedza o wszechświecie, o świecie, o wspólnotach i o człowieku

 

W następnych czterech rozdziałach Podręcznika PMŻ (oznaczonych kodami cyfrowymi 5-8) proponujemy przedstawić (w skrócie telegraficznym) wiedzę o wszechświecie, świecie, wspólnotach człowieczych, oraz o człowieku. Uważamy, że przedstawienie na 40 stronach tej wiedzy to prosta działalność umysłu. Pozostawiamy ją naszym następcom. Dla tych 4-ch rozdziałów Podręcznika zaproponujemy na naszej stronie internetowej spis ich treści.

 

5.7. PROBLEMY INNE ZWIĄZANE

 

Problemy inne, to 4 załączniki Podręcznika PMŻ. Są to:

 

9.1. Słownik mądrości życiowej
9.2. Wykaz książek
9.3. Wykaz czasopism
9.4. Wykaz artykułów

 

Załączniki 9.2. - 9.4. stanowią: inspiracje, podstawę i uzasadnienie zaproponowanych w Podręczniku rozwiązań. Przyjęliśmy zasadę, że każdy rozdział Podręcznika PMŻ posiada podobne 4 załączniki. W załącznikach danego rozdziału zawarte są wybrane informacje potrzebne dla danego rozdziału.

 

Założyliśmy, że Podręcznik PMŻ będzie opracowaniem bardzo krótkim, które będzie można przeczytać w ciągu kilku godzin, oraz przemyśleć i przyswoić w ciągu kilku dni. Z tej przyczyny musieliśmy założyć konieczność zredagowania opracowań pomocniczych. Są to:

 

- „Rozważania wprowadzająco – uzasadniające” oraz
- „Założenia przemyśleń problematyki”.

 

Dla tych opracowań pomocniczych przewidujemy opracowanie tych 4-ch załączników oznaczonych kodami cyfrowymi 9.1.- 9.4. Czytelnik, który chciałby poznać całoś ć naszych przemyśleń, powinien przeczytać te opracowania pomocnicze i literaturę, wyszczególnioną w załącznikach 9.1.- 9.4.

 

 

6. SPOSOBY ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW

 

6.0. Wprowadzenie

 

W niniejszym punkcie opisujemy sposoby (metody), jakie zastosowaliśmy przy opracowywaniu Podręcznika PMŻ. Sposoby, jakie zastosowaliśmy, aby rozwiązać problemy związane z opracowywaniem Podręcznika. Staraliśmy, aby były to metody uniwersalne. Takie, by można było je zastosować do rozwiązywania wszelkich problemów życiowych.

 

6.1. Rozwiązywanie problemów - prace przygotowawcze

 

Rozwiązywanie problemów rozpoczęliśmy od realizacji następujących zadań cząstkowych:

 

1)  Pierwszym zadaniem prac przygotowawczych było ustalenie podstaw przemyśleń, które miały umożliwić rozpoczęcie opracowywania Podręcznika (założeń, punktów wyjścia).

2)  Drugim zadaniem było przemyślenie problematyki Podręcznika PMŻ. Polegało to na określeniu zbiorów informacji, jakie powinien zawierać Podręcznik.

3)  Następnie zastanawialiśmy, jaką przyjąć klasyfikację tej problematyki.

4)  Po namyśle tego zagadnienia, przyjęliśmy, że będzie to klasyfikacja dziesiętna, wzorowana na Uniwersalnej Klasyfikacji Dziesiętnej. Jest to klasyfikacja stosowana od dziesięcioleci w bibliotekarstwie. Taka klasyfikacja problematyki ułatwia wykorzystanie komputerów do przetwarzania informacji zawartych w Podręczniku PMŻ.

5)  Następnie opracowaliśmy zarys klasyfikacji problematyki Podręcznika PMŻ,

6)  Kolejnym zadaniem było dokonanie wyboru rodzajów literatury, które będą stanowić podstawę propozycji rozwiązań (książek, czasopism, artykułów).

7)  Siódmym zadaniem było poszukiwanie i zbieranie (kupowanie)  wybranych najnowszych pozycji literatury, zawierających „ziarenka prawdy i mądrości życiowej”.

8)  W oparciu o zebrane materiały, zaczęliśmy opracowywać kolejne, teoretyczne wersje klasyfikacji problematyki oraz kolejne wersje spisu treści Podręcznika PMŻ.

9)  Następnie rozpoczęliśmy porządkowanie biblioteki Bractwa, pod kątem uporządkowania literatury potrzebnej dopracowania Podręcznika PMŻ. Były to i są to: książki, czasopisma oraz artykuły. Polegało to na tworzeniu w sposób uporządkowany zbiorów informacji w formie papierowej w bibliotece Bractwa.

10)  To zbieranie i gromadzenie literatury w formie papierowej trwa przez cały czas redagowania opisu Podręcznika PMŻ. Najwięcej „ziarenek prawdy i mądrości życiowej” uzyskaliśmy z najnowszych artykułów, czasopism problemowych (z Gazety Wyborczej, z miesięczników: Świat nauki, Niezbędnik Inteligenta, Charaktery, z tygodników: Polityka, Przegląd, Forum, Wprost, Newsweek).

11)  Kolejnym krokiem było zapoznawanie się z poszczególnymi pozycjami literatury i zapisywanie w pamięci komputerów informacji o tych pozycjach, które uznaliśmy za wartościowe.

12)  Następnym krokiem było tworzenie skrótów (mających formę konspektów-streszczeń)  i zapisywanie ich w pamięciach komputerów, pozycji literatury uznanych za najbardziej wartościowe. Skróty zawierały informacje, które postanowiliśmy wykorzysta

13)   w opisie Podręcznika PMŻ.

14)  Równocześnie z redagowaniem skrótów, tworzyliśmy, na podstawie analizy ich znaczeń podanych w różnych słownikach, definicje słów, z których będzie budowany opis Podręcznika PMŻ.

15)  Definicje tych słów zapisywaliśmy w słownikach poszczególnych rozdziałów Podręcznika.

16)  Na podstawie tych słowników zaczęliśmy tworzyć „Słownik Mądrości Życiowej” SMŻ dla całego Podręcznika PMŻ. Słownik ten stanowi najważniejszy załącznik Podręcznika, oznaczony kodem cyfrowym 9.1.

 

6.2 Redagowanie opisu Podręcznika

 

1)  Właściwe opracowywanie Podręcznika PMŻ rozpoczęliśmy od wstępnego redagowania opisów poszczególnych rozdziałów Podręcznika, w oparciu o opracowane skróty poszczególnych pozycji literatury.

2)  Podstawowym założeniem Podręcznika jest ograniczenie jego objętości do około 100 stron A4. Aby to założenie spełnić, musieliśmy równocześnie przemyśleć i opisać uzasadnienia przyjętych rozwiązań w oddzielnych opracowaniach pomocniczych. Są nimi „Rozważania wprowadzająco-uzasadniające” opracowywane dla każdego rozdziału Podręcznika.

3)  W trakcie redagowania opisu Podręcznika PMŻ, ujawniła się konieczność równoczesnego przemyślenia i zredagowania założeń, na których ma być oparty opis. Dla opracowania tych założeń, wykorzystaliśmy przemyślenia Michała Hellera zawarte w punkcie 3.Przedzałozenia, ale skąd? w rozdziale 1-szym książki „Sens życia i sens wszechświata”. Te założenia czy przedzałożenia to punkty wyjścia, na których oparliśmy rozwiązania zawarte w poszczególnych rozdziałach Podręcznika PMŻ.

4)  W trakcie redagowania opisu Podręcznika PMŻ, ujawniła się również konieczność równoczesnego przemyślenia słownictwa użytego do opracowania opisu. Przemyślenia te zawarte w opracowaniach zawierających analizy trafności doboru słów. Wyniki tych analiz to słowniki stanowiące załączniki do poszczególnych rozdziałów Podręcznika oraz „Słownik Mądrości Życiowej” SMŻ. Stanowi on najważniejszy załącznik dla opisu Podręcznika PMŻ, oznaczony kodem cyfrowym 9.1.

5)  Ze względu na ogrom pracy i czasu jaki trzeba by poświecić na rzetelne opracowanie tych opracowań pomocniczych, mogliśmy opracować tylko zarysy tych opracowań pomocniczych, a musieliśmy się skoncentrować na opracowaniu opisu Podręcznika PMŻ. jako końcowego zamierzonego wyniku – efektu naszego pomysłu.

6)  W całym wieloletnim cyklu opracowywania Podręcznika PMŻ, wielokrotnie zmienialiśmy i aktualizowaliśmy jego układ, treść i proponowane w nim rozwiązania. Niniejszą 8-mą wersję Podręcznika PMŻ, traktujemy, jako wersję ostateczną, na obecnym etapie działalności Bractwa. Jest to wersja opracowana w oparciu o obecnie dysponowane przez Bractwo: narzędzia, zasoby, oraz obecną wiedzę o świecie. Następne znacznie doskonalsze wersje Podręcznika, będą mogli opracować nasi następcy, zainteresowani mądrością życiową. Następcy zastąpią toporny język inżyniera, ładnym, ale ścisłym językiem literackim oraz zorganizują ruch latarników mądrości życiowej oraz reaktywują działalność Komitetów Obywatelskich.

 

Powyższe zadania trzeba będzie w dalszym ciągu kontynuować wspólnie z czytelnikami zainteresowanymi tą problematyka i taką działalnością, aby stworzyć coraz lepsze wersje podręcznika.

 

 

7. NARZĘDZIA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW

 

Podstawowym narzędziem opracowania podręcznika była i jest literatura. Była ona i jest inspiracją, podstawą i uzasadnieniem przyjętych w podręczniku rozwiązań. Wykazy najważniejszych pozycji literatury przedstawiliśmy załącznikach oznaczonych kodami cyfrowymi: 9.2. to książki, 9.3. to czasopisma, 9.4. to artykuły.

 

Następnym bardzo ważnym narzędziem są rozważania na temat trafności doboru słów - pojęć użytych do opisu Podręcznika. Wyniki tych rozważań zawarte są lub będą w słownikach poszczególnych rozdziałów Podręcznika, oraz w Słowniku Mądrości Życiowej.

 

Kolejnymi narzędziami są opracowania pomocnicze. Są to „Rozważania wprowadzająco-uzasadniające”, założenia (przedzałożenia), opracowania dotyczące klasyfikacji: problematyki Podręcznika, klasyfikacji zbiorów dokumentów w bibliotece Bractwa oraz pamięciach komputerów, opracowanie określające sposób oznaczania dokumentów.

 

 

8. UZASADNIENIE SENSU OPRACOWANIA PODRĘCZNIKA

 

8.1. Sens opracowania Podręcznika Mądrości Życiowej

 

Na podstawie przemyśleń, zawartych w punkcie 1-szym „Sens istnienia” niniejszego rozdziału, za sens opracowywania Podręcznika PMŻ proponujemy przyjąć przedstawienie nowoczesnego i uniwersalnego:

 

- sensu życia człowieka rozumnego XXI wieku,
- światopoglądu człowieka rozumnego,
- sensu wiary człowieka rozumnego XXI wieku

 

Za narzędzia umożliwiające realizację tego sensu życia i sensu wiary, proponujemy uznać Podręcznik Mądrości życiowej. Podręcznik PMŻ umożliwia i ułatwia:

 

1)  systematyczne doskonalenie Światopoglądu (ŚCR),
2)  działalność Edukacyjnych Wspólnot Internetowych (EWI),
3)  działalność Internetowych Klubów Dialogu (IKD).

 

8.2. Sens światopoglądu człowieka rozumnego

 

8.2.0.Wprowadzenie

 

Światopogląd to uporządkowany zbiór informacji zapisany w mózgu człowieka. Zbiór umożliwiający człowiekowi kierowanie życiem człowieka i wspólnot w których człowiek żyje, oraz rozwiązywania problemów życiowych. Taki światopogląd nadaje sens życiu człowieka, oraz zapewnia radość istnienia.

 

Sensem przyjęcia Światopoglądu ŚCR jest możliwość dokonania wyboru, przyjęcia i nadania wartości:

 

1)  ideom, którymi człowiek postanowił kierować się w swoim życiu,
2)  celom, które człowiek postanowił osiągnąć w swoim życiu,
3)  zdarzeniom – chwilom, które człowiek postanowił przeżyć w swoim życiu.

 

8.2.1. Po co człowiekowi jest potrzebny światopogląd rozumny?

 

Po pierwsze - po to, aby człowiek XXI wieku dysponował narzędziem umożliwiającym:

 

1)  orientację w bezmiarze coraz większego chaosu informacyjnego, stwarzanego przez wszystkich,
2)  wyszukiwanie w tym bezmiarze informacji, istotnych dla doskonalenia własnego życia,
3)  zrozumienie świata (rzeczywistości) i zachodzących w nim przemian,
4)  poszukiwanie rozwiązań problemów doskonalących jego życie,
5)  znajdowanie rozwiązań, które człowiek uzna za „oczywistą oczywistość”,
6)  podejmowanie na tej podstawie mądrych decyzji życiowych,
7)  wynajdowanie sposobów i zasobów potrzebnych do realizacji tych decyzji,
8)  sprawne i efektywne wprowadzania tych decyzji w życie.

 

Po drugie - po to, aby każdy człowiek XXI wieku dysponował narzędziem „przymuszającym” go do dążenia do: doskonałości, dobra, prawdy i piękna. Po to, aby to dążenie do doskonałości polegało na dążeniu do wyżej podanych idei cząstkowych: dobra, prawdy i piękna.

 

Na dążeniu do idei: Dobra i aby każdy uznał, za najważniejsze dobro, mające najwyższą wartość życie człowieka, oraz aby w tym swoim życiu, w tym dążeniu do doskonałości kierował się miłością.

 

Na dążeniu do idei Prawdy i aby każdy poszukiwał w literaturze „ziarenek prawdy” o życiu człowieka i kierował się w tym poszukiwaniu mądrością życiową.

 

Na dążeniu do idei Piękna i aby każdy starał się przeżywać zachwyt w odkrywaniu piękna i kierował się w tym staraniu najprostszym narzędziem - ładem (porządkiem).

 

Po trzecie - po to, aby każdy człowiek XXI wieku dysponował narzędziem „przymuszającym” go do wykluczania zła ze swojego życia lub przynajmniej do ograniczania zła do niezbędnego minimum. Aby każdy zrozumiał, konieczność wykluczania zła ze swojego życia, lub aby każdy przynajmniej dążył do jego ograniczenia. Aby każdy umiał się sprzeciwić przymuszającym go do zła i umiał uzasadnić swój sprzeciw.

 

8.2.2.Dlaczego proponujemy każdemu światopogląd rozumny?

 

Po pierwsze dlatego, bo wiemy, że żadna szkoła, żadna uczelnia, ani żadna organizacja, zajmująca się edukacją, nie przekazują człowiekowi tego niewielkiego zasobu wiedzy, potrzebnego dla stworzenia światopoglądu rozumnego. Bo żadna organizacja zajmująca się edukacją, nie uświadamia człowiekowi konieczności posiadania takiego światopoglądu. Takiego narzędzia, umożliwiającego poruszanie się człowiekowi w tym bezmiarze chaosu informacyjnego.

 

Po drugie dlatego, aby każdy wiedział, że wszystkie organizacje zajmujące się przekazem informacji (szkoły, uczelnie, naukowcy, politycy, filozofowie, religie, media, internet) tworzą każdego dnia, coraz większy bezmiar, chaotycznej informacji. Prawie wszystkie programy radiowe, telewizyjne każdy egzemplarz każdej gazety, tygodnika i dowolnego czasopisma - to chaos informacyjny. Prawie wszystkie informacje przekazywane przez internet to chaos. Wiele z nich to informacje szkodliwe, wulgarne, ogłupiające.

 

Po trzecie dlatego - że nikt nie jest wstanie bez światopoglądu rozumnego, wybrać z tego bezmiaru chaosu informacji, potrzebnych do sensownego życia i stworzyć z tego uładzony światopogląd rozumny człowieka XXI wieku. Każdy, bowiem numer cenionej przez nas Gazety Wyborczej to chaos informacyjny. Nie ma żadnego znaczenia napis na każdym numerze Gazety: „Nam nie jest wszystko jedno”. W niektórych numerach Gazety są cenne informacje. Kto i jak ma stworzyć sobie z tego jakiś uporządkowany zbiór informacji potrzebnych do życia. Jakie ma przyjąć kryteria wyboru. Każdy numer poczytnej Polityki, a tym bardziej cały rocznik to chaotyczny zbiór informacji. Cenione przez nas „Niezbędniki Inteligenta”, to po prostu chaotyczny zbiór inteligentnych informacji.

Wszyscy redaktorzy tych cenionych przez nas mediów nie chcą tego zrozumieć i udają, że nie mogą tego zmienić. Wszystkie te media mają zapisane ten ogrom informacji przekazywany odbiorcom w pamięciach swoich komputerów. Wszystkie te media mogłyby tworzyć uporządkowane zbiory tych informacji. Ale wszystkie te media działają jak każda korporacja. Miarą ich działalności jest pieniądz i zysk. Wszystkie media zatraciły swoją misję społeczną, swój społeczny sens istnienia.

 

Po czwarte dlatego, bo Światopogląd ŚCR, „przymusza” człowieka i umożliwia mu zastanowienie się nad zmianami, jakie musi wprowadzić w swoim życiu. Nad zmianami, które wymuszają na nas przemiany zachodzące w świecie XXI wieku. Te przemiany to przede wszystkim globalizacja świata, cyfryzacja życia społecznego (telewizja, komputery, internet) oraz ogromne dysproporcje majątkowe (około 100 ludzi dysponuje majątkiem połowy ludzkości). O tych potrzebnych zmianach w naszym życiu pisze Marcin Król w swoim artykule: „Dlaczego musimy się zmienić”. (Gazeta Wyborcza z dnia 29-30.032014 str. 22-23.).

 

Na obecnym etapie naszych możliwości, kończymy obecnie opracowywanie Podręcznika PMŻ.

 


00 BMŻ.430118.EWI.PMŻ.POW.CHP.Charakter.PMZ.OWP.WR8.S16.15-06-01.