Bractwo Mądrości Życiowej

Dokumentacja BMŻ

Developed in conjunction with Joomla extensions.

0. P. M. Ż. – Problemy Ogólne Wprowadzające v.2

PODRĘCZIK MĄDROŚCI ŻYCIOWEJ

PROBLEMY OGÓLNE WPROWADZAJACE Charakterystyka Podręcznika

Autor: Edukacyjna Wspólnota Internetowa EWI 31-952 Kraków Wersja S23 WP8 z 15-08-24
Redaktor opisu: Zbigniew Miksztal

0.    ZAGADNIENIA OGÓLNE WPROWADZAJĄCE

0.1.   Wprowadzenie merytoryczne

 

Podręcznik Mądrości Życiowej (w skrócie PMŻ) jest propozycją: Sensu Życia Człowieka (SŻC), Sensu Istnienia Wspólnoty człowieczej (SIW), oraz Światopoglądu Rozumnego Człowieka XXI wieku (ŚRC). Podręcznik PMŻ jest narzędziem umożliwiającym i usprawniającym wspólne działania dla wspólnego dobra. Sensem tego działania jest dążenie do: doskonałości i do dobrostanu.

 

Podręcznik PMŻ jest syntetyczną kompilacją „ziarenek prawdy i mądrości życiowej” wybranych z zebranej literatury, wyszczególnionej w załącznikach 9.2.- 9.4. Literatura ta była i jest inspiracją, podstawą i uzasadnieniem proponowanych w Podręczniku rozwiązań. Podręcznik PMŻ jest przede wszystkim propozycją dla każdego: na dokonanie wyboru i nadania sensu swojemu życiu, oraz przepisem na opracowanie własnego światopoglądu człowieka XXI wieku. Sensu i światopoglądu, który każdy może i powinien dostosować do: własnych talentów, zdolności, umiejętności.

 

Przedstawione w Podręczniku PMŻ przemyślenia nie są ani pewnikami-aksjomatami ani dogmatami. Obecnie jest to projekt Podręcznika, jego wstępna wersja. Jest uporządkowanym zapisem i opisem wyników przemyśleń (OWP), powstałych w trakcie: rozmów, dyskusji i dialogów na temat wyboru „ziarenek prawdy i mądrości życiowej”. Dialogów nad ustaleniem problematyki i treści projektu Podręcznika. Jest zaproszeniem do udziału w tej dyskusji i w tym dialogu, w charakterze współautorów Podręcznika. Jest zaproszeniem do przedstawienia własnych propozycji zmian lub uzupełnień. Jest również propozycją opracowania innego Podręcznika, zawierającego inne nowatorskie rozwiązania, oparte na innych zasadach.

 

Podręcznik Mądrości Życiowej PMŻ jest narzędziem dla Projektów: „Edukacyjne Wspólnoty Internetowe”, oraz „Internetowe Kluby Dialogu”, realizowanych przez Bractwo Mądrości Życiowej BMŻ. Krótką charakterystykę Bractwa, oraz projektów: Podręcznika Mądrości Życiowej PMŻ, Edukacyjnych Wspólnot Internetowych EWI oraz Internetowych Klubów Dialogu IKD przedstawiamy na naszej stronie internetowej www.bractwomadroscizyciowej.pl

 

0.2.   Wprowadzenie metodologiczne

 

Na podstawie dotychczas zebranych doświadczeń, uznaliśmy za konieczne zapoznanie czytelnika z założeniami metodologicznymi opracowania Podręcznika PMŻ. Bez tych informacji odbiór Podręcznika może być trudny i niezrozumiały dla czytelnika. A więc:

 

1)   Podręcznik PMŻ jest obecnie projektem Podręcznika PMŻ. Podręcznik ma być uporządkowanym zbiorem informacji o wszelkim bycie (a krócej o wszechbycie), tak zredagowanym, aby te informacje były dla każdego oczytanego Polaka „oczywistą oczywistością”.

 

2)   Podręcznik PMŻ ma być tak krótkim opracowaniem, aby każdy mógł go przeczytać w ciągu kilku godzin, przemyśleć i przyswoić sobie w ciągu kilku dni. Założyliśmy, że opis Podręcznika ma mieć objętość około 100 stron A4 (200 stron A5).

 

3)   Dotychczas opracowaliśmy zarys (wstępną wersję) projektu Podręcznika PMŻ i stale ją poprawiamy. Ostateczna wersja Podręcznika powstanie, jako dzieło kilkudziesięciu pasjonatów, zainteresowanych mądrością życiową, działających w ramach Internetowych Klubów Dialogu IKD.

 

4)   Projekt Podręcznika PMŻ jest propozycją punktu wyjścia, początkowej działalności Klubów IKD. Celem tej działalności jest opracowanie ostatecznej wersji Podręcznika, oraz test możliwości wspólnego działania dla wspólnego dobra.

 

5)   Założyliśmy, że opis Podręcznika PMŻ i zawarte w nim stwierdzenia powinny być tak jednoznacznie sformułowane, jak wzory matematyczne i logiki. Opis Podręcznika powinien być nowoczesnym obrazem świata, opartym na zasadach cybernetyki, opisanych w 3-ch pierwszych rozdziałach książki Mariana Mazura „Cybernetyka i charakter”.

 

6)   Założyliśmy, że opis Podręcznika PMŻ będzie zawierał tylko słowa i pojęcia o znaczeniach jednoznacznie określonych w Słowniku Mądrości Życiowej (SMŻ). Słownik SMŻ stanowi integralną część Podręcznika PMŻ. Słownik SMŻ jest umową zawartą z czytelnikami w sprawie znaczenia słów użytych w Podręczniku. Bez takiej umowy informacje zawarte w podręczniku są i będą trudne w odbiorze. Bez takiej umowy dyskusja i dialog na temat informacji zawartych Podręczniku tracą sens, stają się bezsensowne.

 

7)   Aby opis Podręcznika PMŻ był możliwie jak najkrótszy, musieliśmy zastosować w opisie: skróty długich słów - nazw, oraz słowa – pojęcia. Dla długich słów - nazw stosowaliśmy trzy literowe skróty. Przykładowo słowo - nazwę Podręcznika Mądrości Życiowej zastępujemy skrótem Podręcznik PMŻ. Poza tym musieliśmy wiele słów szczegółowych zastąpić słowami ogólnymi, czyli pojęciami. A pojęcia to twory wyobraźni człowieka, umożliwiające zrozumienie obrazu świata. Aby te pojęcia były słowami najbardziej ogólnymi, większość tych słów wybraliśmy ze słowników filozoficznych.

 

8)   Aby spełnić wymagania podane w punktach 5 - 7, musieliśmy zastosować do opisu Podręcznika PMŻ uładzony język potoczny, a ściślej uładzoną mowę naturalną UMN. Musieliśmy dobra odpowiednie jednoznaczne słowa i pojęcia, z nich zbudowane zdania, dające jednoznaczny obraz świata w XXI wieku. Obraz świata niezbędny do kierowania życiem człowieka i wspólnot człowieczych. Musieliśmy chaotyczny język potoczny zastąpić uładzoną językiem naturalnym, mową UMN.

 

9)   Ten wymóg zastąpienia języka potocznego językiem uładzonym (mową UMN) ma decydujące znaczenie dla poprawności i trafności obrazu świata, przedstawionego w Podręczniku PMŻ. Bo język, jakim człowiek się posługuje, decyduje o jego obrazie świata i o zrozumieniu zachodzących w nim przemian. A język potoczny jest chaotycznym zbiorem informacji, zbudowanym na chaotycznych zasadach i jest uwikłany w archaiczny obraz świata. Jest wadliwy i zupełnie nie przydatny dla nauk ścisłych, techniki oraz dla przekazu mądrości życiowej.

 

10)   Aby spełnić warunki podane w punktach 5 - 8, musieliśmy opis Podręcznika PMŻ ograniczy do opisu wyników przemyśleń (oznaczonego skrótem OWP), odnoszących się do wyboru „ziarenek prawdy i mądrości życiowej”. Z tego powodu, opis nie zawiera wyjaśnień dotyczących znaczenia użytych słów i pojęć, oraz z uzasadnień proponowanych rozwiązań. Czytelnik chcący je poznać musi sięgnąć do Słownika SMŻ (załącznik 9.1.), do literatury, z której wybraliśmy „ziarenka prawdy i mądrości życiowej” (wyszczególnionej w załącznikach 9.2 - 9.4.), oraz do opracowań pomocniczych do „Rozważań wprowadzająco-uzasadniających” RWU. Rozważania te są obecnie opracowane w dla niektórych rozdziałów Podręcznika.

 

11)   Dokumentacja Bractwa BMŻ, Projektu EWI i Podręcznika PMŻ została przez nas podzielona na części i cząsteczki systemem dziesiętnym, wzorowanym na Uniwersalnej Klasyfikacji Dziesiętnej. Każdy dokument dzielimy na 10 części, oznaczonych cyframi od „0” do „9”.

 

12)   Każdy dokument zaczynamy od przedstawienia informacji ogólnych i wprowadzających, dotyczących całości danego dokumentu. Jest to zawsze pierwsza część dokumentu oznaczona cyfrą „0”. Następne części dokumentu, to problemy, na jakie dzielimy całą problematykę dokumentu i nadajemy im oznaczenia cyfrowe od 1 do 8.   Ostatnia część dokumentu oznaczona cyfrą „9” jest zawsze wykazem załączników danego dokumentu.

 

13)   Szersze rozwinięcie zasad metodologicznych opisaliśmy w oddzielnej części dokumentacji Bractwa BMŻ i Projektu EWI, w części o nazwie „Projekty normatywów dokumentacji” (PND).

 

14)   Poniżej przedstawiamy:

 

0.3.   Spis rozdziałów Podręcznika PMŻ,

0.4.   Spis treści Rozdziału POW Podręcznika PMŻ

0.5.   Charakterystykę Rozdziału POW Podręcznika PMŻ, oraz

0.6.   Spis załączników.

 

0.3.   Spis rozdziałów Podręcznika Mądrości Życiowej PMŻ

 

0.   PROBLEMY OGÓLNE WPROWADZAJĄCE
1.   MĄDROŚĆ DĄŻEŃ CZŁOWIEKA
2.   MĄDROŚĆ POGLĄDÓW O WSZECHBYCIE
3.   MĄDROŚĆ POGLĄDÓW O CZŁOWIEKU
4.   MĄDROŚĆ WIARY CZŁOWIEKA
5.   WIEDZA O WSZECHŚWIECIE
6.   WIEDZA O ŚWIECIE
7.   WIEDZA O WSPÓLNOTACH CZŁOWIECZYCH
8.   WIEDZA O CZŁOWIEKU

 

0.4.   Spis treści rozdziału Podręcznika PMŻ „Problemy ogólne wprowadzające”

0.   ZAGADNIENIA OGÓLNE WPROWADZAJĄCE

 

0.1.   Wprowadzenie merytoryczne
0.2.   Wprowadzenie metodologiczne
0.3.   Spis rozdziałów Podręcznika PMŻ (powyżej)
0.4.   Spis treści niniejszego rozdziału Podręcznika PMŻ „Problemy ogólne wprowadzające”.
0.5.   Charakterystyka rozdziału Podręcznika PMŻ „Problemy ogólne wprowadzające”
0.5.1.   Przedmiot rozdziału
0.5.2.   Cel rozdziału
0.5.3.   Zadania rozdziału
0.5.4.   Spis głównych punktów rozdziału Podręcznika PMŻ „Problemy ogólne wprowadzające”

 

1.   SENS ISTNIENIA
2.   CELE PODRĘCZNIKA MĄDROŚCI ŻYCIOWEJ
3.   ZADANIA PODRĘCZNIKA MĄDROŚCI ŻYCIOWEJ
4.   PODSTAWOWE ZAŁOŻENIA OPRACOWANIA PODRĘCZNIKA
5.   PROBLEMY, JAKIE MA ROZWIĄZYWAĆ PODRĘCZNIK
6.   SPOSOBY ROZWIĄZANIA PROBLEMÓW
7.   NARZĘDZIA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW
8.   UZASADNIENIE SENSU OPRACOWANIA PODRĘCZNIKA

 

0.5.   Spis załączników - Zagadnienia inne związane

 

1.   Słownik mądrości życiowej 9.1.
2.   Wykaz książek 9.2.
3.   Wykaz czasopism 9.3.
4.   Wykaz artykułów 9.4.

 

0.6.   CHARAKTERYSTYKA ROZDZIAŁU „0. Problemy ogólne wprowadzające”

0.5.1.   Przedmiot niniejszego rozdziału

 

Przedmiotem niniejszego opracowania jest charakterystyka rozdziału „Problemy Ogólne Wprowadzające” (POW) Podręcznika PMŻ, oraz charakterystyka całego Podręcznika. Rozdział jest podstawą i uzasadnieniem sensu opracowywania Podręcznika PMŻ.

 

0.5.2.   Sens opracowania Podręcznika PMŻ

 

Sens to wartość danego bytu (tworu lub zdarzenia) wybrana, przyjęta i nadana przez człowieka, danemu bytowi. A wartość bytu to dobra cecha bytu, uznana przez człowieka za cenną. Słowo „sens” odnosimy do bytu, jest to cecha bytu. Słowo „znaczenie” odnosimy do słów (które oczywiście są też bytami), i umawiamy się, że „znaczenie” jest to cecha słów.

 

Założyliśmy, że sens opracowania Podręcznika PMŻ powinien wynika ze sensu życia człowieka, sensu istnienia wspólnot człowieczych, ze sensu istnienia światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku, oraz z pilnej konieczności rozpoczęcia wspólnej działalności wspólnot człowieczych dla wspólnego dobra.

 

Poniżej przedstawiamy 13 sensów szczegółowych, które naszym zdaniem uzasadniają sens opracowania Podręcznika PMŻ. Ten wykaz sensów jest dla nas programem nowego etapu działalności Bractwa Mądrości Życiowe (BMŻ), związanym z uruchomienie naszej strony internetowej. Jest równocześnie programem opracowania Podręcznika PMŻ oraz wykazem problemów opisanych w Podręczniku PMŻ.

 

1)   Jesteśmy przekonani, że dzisiaj każdy człowiek powinien zadać sobie pierwsze podstawowe pytanie, „Jaki jest sens życia człowieka XXI wieku?” Każdy człowiek powinien przemyśleć to pytanie i odpowiedzieć na to pytanie. Uważamy, że w XXI wieku, w wieku ogromnych przemian i globalizacji, jest to ważne pytanie i bardzo ważna jest odpowiedź na to pytanie. My w Podręczniku PMŻ przedstawiamy propozycję odpowiedzi na to pytanie. Jest to „pierwszy sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

2)   Każdy człowiek powinien sobie zadać drugie pytane, „Jaki obecnie jest sens mojego życia?”. Na to pytanie powinien odpowiedzieć sobie każdy z osobna. Bo odpowiedź na to pytanie, musi wynikać z: dotychczasowych doświadczeń życiowych, ujawnionych talentów, zdolności i umiejętności, z aktualnie pełnionych ról, oraz z aktualnych warunków życia. Odpowiedź na to drugie pytanie proponujemy oprzeć po przemyśleniu odpowiedzi na pierwsze pytanie. My w Podręczniku PMŻ podpowiadamy każdemu, jak uzyskać przemyślaną odpowiedź na to pytanie. Jest to „drugi sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

3)   Każdy powinien sobie zadać trzecie pytane, „Jaki dzisiaj powinien być sens mojego życia, człowieka XXI wieku?”. Na to pytanie powinien sobie odpowiedzieć każdy z osobna. Odpowiedź na to pytanie, musi być dostosowana: do talentów, zdolności i umiejętności człowieka, do aktualnie pełnionych ról w swoim życiu, oraz do aktualnych warunków jego życia. Odpowiedź na to trzecie pytanie proponujemy oprzeć na przemyśleniu odpowiedzi na pierwsze i drugie pytanie. My w Podręczniku PMŻ podpowiadamy każdemu, jak uzyskać przemyślaną odpowiedź na to pytanie. Jest to „trzeci sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

4)   Każdy człowiek powinien sobie zadać czwarte pytanie, „Jaki jest sens istnienia wspólnot człowieczych w XXI wieku?” Każdy człowiek powinien przemyśleć to pytanie i odpowiedzieć sobie na to pytanie. Uważamy, że w XXI wieku odpowiedź na to pytanie jest jeszcze ważniejszą od odpowiedzi na pierwsze pytanie. My w Podręczniku PMŻ przedstawiamy propozycję odpowiedzi na to pytanie. Jest to „czwarty sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

5)   Każdy człowiek powinien sobie zadać piąte pytanie, „Jaki obecnie jest sens istnienia naszej wspólnoty?” Zwykle każdy człowiek jest członkiem kilku wspólnot lub wielu wspólnot. Wobec tego każdy powinien sobie zadać dodatkowe pytanie, „Jaki obecnie jest sens istnienia wspólnoty, której jestem członkiem?” Dlatego każdy powinien sobie odpowiedzieć na te pytania, osobno w odniesieniu do każdej wspólnoty.

 

Te pytania, powinny „przymusić” człowieka do zastanowienia się nad sensem istnienia danej wspólnoty. Odpowiedź na to piąte pytanie proponujemy oprzeć na przemyśleniu odpowiedzi na czwarte pytanie. My w Podręczniku PMŻ podpowiadamy jak uzyskać przemyślaną odpowiedź na to pytanie. Jest to „piąty sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

6)   Każdy człowiek powinien sobie zadać szóste pytanie, „Jaki dzisiaj powinien być sens istnienia naszej wspólnoty, w XXI wieku?” Zwykle każdy człowiek jest członkiem kilku wspólnot. Wobec tego każdy powinien sobie zadać dodatkowe pytanie, „Jaki dzisiaj jest sens bycia członkiem danej wspólnoty?”. Dlatego każdy powinien sobie odpowiedzieć na te pytania, osobno w odniesieniu do każdej wspólnoty, której jest członkiem. Odpowiedź na te pytanie, powinna „przymusić” człowieka do zastanowienia się nad sensem działania w danej wspólnocie. Każdy powinien sobie uświadomić, po co poświęca lub traci cenny czas swojego cennego życia na działalność w danej wspólnocie. Odpowiedź na te pytania, musi być dostosowana: do indywidualnych talentów, zdolności i umiejętności każdego, do aktualnie pełnionych roli w swoim życiu, do aktualnych warunków jego życia, oraz do stopnia i rodzaju zaangażowania w istnienie i działalność danej wspólnoty. My w Podręczniku PMŻ podpowiadamy każdemu, jak uzyskać przemyślaną odpowiedź na te pytania. Jest to „szósty sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

7)   Wskazanym jest, aby każdy człowiek zadał sobie siódme pytanie, „Jaki jest sens światopoglądu rozumnego, człowieka XXI wieku?” Odpowiedź na to pytanie powinna być oparta na odpowiedziach na pytania o sens życia człowieka, (opisanych w punktach 1-3)   oraz na odpowiedziach na trzy dodatkowe pytania:

 

  • Do czego powinien dąży człowiek w XXI wieku?
  • Jakie powinny być cele człowieka żyjącego w XXI wieku?
  • Jakie chwile-zdarzenia warto człowiekowi przeżywać w XXI wieku?

 

Udzielone odpowiedzi na te pytania, umożliwiają każdemu zastanowienie się nad światopoglądem rozumnym człowieka XXI wieku. Odpowiedź na te pytania powinna „przymusić” człowieka do zastanowienia się nad pięcioma dodatkowymi pytaniami:

 

  • Co człowiek XXI wieku, powinien zmienić w swoim życiu, aby dostosować się do przemian zachodzących w jego otoczeniu i w świecie?
  • Co człowiek może i powinien zrobić, aby wykorzystać pojawiające się szanse?
  • Co człowiek może i powinien zrobić, aby przeciwstawić się ujawniającym się zagrożeniom?
  • Jakie człowiek może i powinien podjąć działania, aby wprowadzi te niezbędne zmiany do swojego życia?
  • Jakie człowiek może i powinien podjąć działania, aby zdobyć zasoby, potrzebne dla wprowadzenia tych zmian?

 

My w Podręczniku PMŻ przedstawiamy przepis na opracowanie światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku. Ten przepis jest propozycją dla każdego na udzielenie przemyślanej odpowiedzi na to siódme pytanie. Jest to „siódmy sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

8)   Każdy człowiek powinien sobie zadać ósme pytanie, „Jaki obecnie jest sens mojego światopoglądu?” Aby opowiedzieć na to pytanie, proponujemy, aby każdy przemyślał tą odpowiedź w oparciu o odpowiedzi, jakie udzielił sobie na pytania o sens swojego życia, opisanych w podpunkcie „1.1.   Sens życia człowieka”.

 

Oczywiście człowiek nie musi zastanawiać się nad sensem swojego życia i swoim światopoglądem. Każdy człowiek może żyć, jak żyją wszystkie istoty żyjące na Planecie Ziemia i nie zastanawiają się nad sensem swojego życia. Dlatego każdy człowiek ma możliwość dokonania wyboru: zastanawiać się czy nie zastanawiać się nad tymi sensami życia i światopoglądu.

 

Każdy człowiek może żyć zgodnie z prawami natury. Może odbierać od swojego otoczenia informacje, przetwarzać je przez swój mózg, na informacje potrzebne do życia. I to wystarcza wielu ludziom, bez potrzeby zastanawiania się nad sensem swojego życia i swoim światopoglądem. Są inni, którzy lubią myśleć (jak góral Ks. Tischnera) i wymyślają sobie swój własny sens życia i swój światopogląd.

 

Ale są inni, to większość, którzy nigdy nie zastanawiają się nad tymi sensami i przyjmują bezkrytycznie za sens swojego życia poglądy, jakie mu proponuje lub narzuca: religia, filozofia, ideolodzy, rodzice, szkoła, lub inne organizacje.

 

Takie rozwiązania byłoby uzasadnione i celowe, gdyby, któryś z nich zapewniał „raj” na ziemi. Ale tak nie jest. Istnieje od wieków nieskończenie wiele religii, systemów filozoficznych, ideologii, i organizacji zajmujących się sensem życia i światopoglądem człowieka. Ale żadna dotychczas organizacja nie zaproponowała człowiekowi sensownego sensu życia i sensownego światopoglądu, który by wykluczał z życia człowieka zło. Ludzie stale wzajemnie się mordują, wzajemnie się zabijają: uznając innych za wrogów, innowierców, lub ludzi inaczej myślących. Ludzie stale prowadzoną bezsensowne wojny grabieżcze i religijne. Ludzie ciągle wzajemnie stosują wobec siebie: przymus, przemoc, okrucieństwo. Większość uważa, że zło to naturalna cecha człowieka. Większość ludzi chyba uważa, że dziecko człowiecze z natury rodzi się złe i nie ma na to rady.

 

Ale to nie prawda. Każde dziecko człowiecze z natury, rodzi się, jako zadatek na dobrego człowieka. My ludzie dorośli robimy z tego dobrego dziecka złego człowieka. My przymuszamy go lub proponujemy mu zły, nierozumny światopogląd. Dlatego uważamy odpowiedź na to ósme pytanie za bardzo ważna dla każdego i dla każdej wspólnoty człowieczej. Dlatego uważamy, że każdy powinien zadać sobie takie pytanie i opowiedzieć na nie. Odpowiedź na to pytanie proponujemy oprzeć na rozwiązaniach przedstawionych w Podręczniku PMŻ, oraz na odpowiedziach udzielonych na 7-me pytanie. To ósme pytanie powinno „przymusić” człowieka do zastanowienia się nad swoim światopoglądem. Aby zastanowić się nad tym wskazanym jest zadać sobie dodatkowe trzy pytania:

 

  • Czy uważam swoje życie za szczęśliwe, a swój światopogląd za dobry, niewymagający wprowadzenia żadnych zmian w swoim życiu?
  • Czy uważam swoje życie za „normalne”, a swój światopogląd za „nijaki”, ale uważam za pożyteczne zastanowienie się nad tym, co powinienem zmienić w swoi życiu?
  • Czy uważam swoje życie za nieszczęśliwe, a swój światopogląd za zły i uważam za konieczne zastanowienie się nad tym, co muszę zmienić w swoim życiu?

 

My uważamy, że każdy człowiek powinien zadać sobie to ósme pytanie i odpowiedzieć na to pytanie. Jest to nie tylko możliwe, ale konieczne, aby każdy człowiek zaczął dążyć do coraz lepszego życia, do doskonałości. Aby każdy człowiek przestał wierzyć, że dziecko-człowiek rodzi się z natury zły. Aby każdy zaczął wprowadzać w swoim światopoglądzie takie zmiany, które mu umożliwią dążenie do doskonałości. My w Podręczniku PMŻ proponujemy każdemu, jak uzyskać przemyślaną odpowiedź na te pytania. Jest to „ósmy sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

9)   Każdy człowiek powinien sobie zadać dziewiąte pytanie, „Jaki dzisiaj powinien być sens mojego światopoglądu, człowieka XXI wieku?” Odpowiedź na te pytanie, każdy może i powinien oprzeć na odpowiedzi na 7-me i 8-me pytanie. Na te pytania powinien sobie odpowiedzieć każdy z osobna. Odpowiedź na te pytania powinna być dostosowana do: talentów, zdolności i umiejętności każdego, do ról, jakie obecnie pełni człowiek i przewiduje pełnić w przyszłości, do obecnych i przyszłych warunków życia. My w Podręczniku PMŻ podpowiadamy każdemu, jak uzyskać przemyślaną odpowiedź na te pytania. Jest to „dziewiąty sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

10)   Każdy człowiek zainteresowany wspólnymi działaniami dla wspólnego dobra, powinien zadać sobie dziesiąte pytanie, „Jakie można i powinno się podjąć działania dla krzewienia mądrości życiowej wśród dorosłych?” Jak najlepiej, najefektywniej wykorzystać środki Programu operacyjnego – Wiedza - Edukacja – Rozwój (PoWER). W tym celu proponujemy uruchomić ruch Latarników Mądrości Życiowej, na wzór Latarników Polski Cyfrowej. Uruchomienie ruchu Latarników Mądrości Życiowej jest w pełni zgodne z założeniami Programu PoWER. W Programie PoWER przewidziano, że środki tego programu powinny być przeznaczone na edukacje, projekty innowacyjne, na podwyższenie wiedzy, umiejętności i kompetencję. Nasza propozycja spełnia wszystkie te wymagania, jest projektem stricte innowacyjnym. Jest projektem, w którym nie wydaje się pieniędzy na „niemyślące chodniki, drogi i budynki” (uzasadnieniem są przemyślenia prof. Marka W. Kozaka zawarte w artykule, „Co wymyśli chodnik”- Gazeta Wyborcza 20-31.05.2015 str.14-16). My w Podręczniku PMŻ przedstawiamy projekt uruchomienia Latarników Mądrości Życiowej. Jest to „dziesiąty sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

11)   Każdy człowiek zainteresowany wspólnymi działaniami dla wspólnego dobra, powinien zadać sobie jedenaste pytanie, „Jakie można i powinno się podjąć działania dla krzewienia mądrości życiowej wśród dzieci i młodzieży?” Jak najlepiej, najefektywniej wykorzystać środki Programu PoWER. W tym celu proponujemy opracowanie Podręcznika PMŻ w wersji dla dzieci i dla młodzieży. Te podręczniki powinny być podstawą opracowania programu przedmiotu „Mądrość życiowa człowieka”. Podręczniki te powinno wydać Ministerstwo Edukacji Narodowej i przekazać je wszystkim szkołom. Ministerstwo winno „przymusić” szkoły do uruchomienia nauczania takiego przedmiotu. Jest to „jedenasty sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

12)   Każdy człowiek zainteresowany wspólnymi działaniami dla wspólnego dobra, powinien zadać sobie dwunaste pytanie, „Jakie można i powinno się podjąć działania dla krzewienia mądrości życiowej w Polsce, ramach projektów ponad narodowych? Jak najlepiej, najefektywniej wykorzystać środki Programu PoWER. W tym celu proponujemy opracowanie Podręcznika PMŻ w języku międzynarodowym (na przykład w języku angielskim) dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Każde dziecko powinno otrzymać w szkole Podręcznik PMŻ w dwóch językach, w języku polskim i angielskim. Podobnie jak każde dziecko chodzące do szkoły w Krakowie (przed rokiem 1914, przed pierwszą wojną światową), otrzymywało w szkole, dwa elementarze w języku polskim i niemieckim. Proponujemy, aby tą wersję wydało Ministerstwo Edukacji Narodowej. Proponujemy, aby w szkołach, w których rodzice wyrażą chęć uruchamiania nauczania przedmiotu „Mądrość życiowa człowieka” w języku angielskim, takie nauczanie zostało uruchomione. My w Podręczniku PMŻ przedstawiamy propozycję realizacji tego postulatu. Jest to „dwunasty sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

13)   Każdy człowiek zainteresowany wspólnymi działaniami dla wspólnego dobra, powinien zadać sobie trzynaste pytanie, „Jakie Polska mogłaby podjąć działania dla krzewienia mądrości życiowej na świecie, w ramach projektów ponad narodowych POWER?” Proponujemy rozważyć możliwość wystąpienia Polski na forum międzynarodowym (w Unii Europejskiej i ONZ) z postulatem nauczania przedmiotu „Mądrość życiowa człowieka” na całym świecie, w dwóch językach: w języku ojczystym danego kraju i w języku międzynarodowym. My w Podręczniku PMŻ przedstawiamy propozycję realizacji tego postulatu. Jest to „trzynasty sens” opracowania Podręcznika PMŻ.

 

0.5.3.   Cele niniejszego rozdziału

 

Celem niniejszego rozdziału jest zaproponowanie każdemu, zainteresowanemu mądrością życiową:

 

  • sensu życia człowieka XXI wieku (SŻC)
  • sensu istnienia wspólnoty człowieczej (SIW)
  • światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku (ŚRC)

 

Światopogląd rozumny człowieka XXI wieku jest tematem (przedmiotem) całego Podręcznika PMŻ. W niniejszym Rozdziale POW, przedstawiamy propozycje sensu istnienia oraz syntezę przemyśleń opisanych w poszczególnych rozdziałach Podręcznika PMŻ.

 

Sens życia człowieka, oraz sens istnienia wspólnoty są narzędziami doskonalenia życia człowieka i wspólnot człowieczych. A światopogląd ŚRC, na zasadzie sprzężenia zwrotnego, ma „przymusza” człowieka do doskonalenia sensu swojego życia, do dążenia do: doskonałości i do dobrostanu. Ten sens życia człowieka, ten sens istnienia wspólnoty człowieczej, oraz ten światopogląd rozumny człowieka, mają umożliwiać człowiekowi wzajemne porozumiewanie się ponad podziałami, oraz wspólną działalność dla wspólnego dobra.

 

0.5.4.   Zadania niniejszego rozdziału

 

Podstawowym zadaniem niniejszego rozdziału jest przedstawienie w syntetycznym ujęciu wyników przemyśleń zawartych w 5-ciu rozdziałach „mądrościowych” Podręcznika PMŻ. Są to następujące rozdziały:

 

0)   Problemy ogólne wprowadzające
1)   Mądrość dążeń człowieka,
2)   Mądrość poglądów o wszelkim bycie, czyli o wszechbycie,
3)   Mądrość poglądów o człowieku i wspólnotach człowieczych,
4)   Mądrość wiary człowieka.

 

Zadaniem niniejszego rozdziału i podręcznika PMŻ jest dokonanie wyboru z zebranej literatury „ziarenek prawdy i mądrości życiowej”, przemyślenie trafności ich wyboru, oraz opisanie wyników przemyśleń, uzasadniających ten wybór.

 

Podręcznik PMŻ ma umożliwić i ułatwić w szczególności każdemu:

 

Orientację w tych ogromnych zbiorach chaotycznych informacji przekazywanych codziennie przez media (gazety, telewizję, internet), przez szkoły, uczelnie, ośrodki badawcze, urzędy, sądy, i biznes (korporacje, koncerny). Podręcznik ma umożliwić opanowanie tego chaosu informacyjnego, wynikającego z: różnorodności: języków -„żargonów”, znaczeń słów i pojęć, oraz z braku staranności w redagowaniu tych wszystkich informacji i dokumentów zawierających te informacje.

 

Zrozumienie zachodzących w świecie przemian i dostosowanie się do tych przemian. Podręcznik ma umożliwia rozwiązywanie problemów życiowych wynikających z tych przemian. Przemian będących skutkiem: globalizacji życia, ogromnego rozwoju narzędzi i technologii informacyjnych (telewizji, komputerów, internetu), z ogromnego rozwoju wiedzy (o wszechświecie, świecie, budowie materii, mózgu). Ma ułatwić każdemu wykorzystanie ujawniających się szans, przeciwstawianie się pojawiającym się zagrożeniom, a brak sensu życia nie spowodował zaniku myślenia twórczego, oraz uniemożliwił godne życie człowiekowi XXI wieku.

 

1.    SENS ISTNIENIA

1.0.   Wprowadzenie

 

Przedmiotem niniejszego punktu „Sens istnienia” Rozdziału POW Podręcznika PMŻ jest następująca problematyka:

 

1.0.   Zagadnienia ogólne - Wprowadzenie
1.1.   Sens życia człowieka
1.2.   Sens istnienia wspólnot człowieczych
1.3.   Sens istnienia świata i wszechświata

 

W tym punkcie przedstawiamy ogólną problematykę sensu istnienia, propozycję sensu życia człowieka i sensu istnienia wspólnoty człowieczej, oraz propozycje sensu istnienia świata i wszechświata. Uznaliśmy, że z tych sensów powinien wynika sens opracowywania Podręcznika PMŻ, oraz sens światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku.

 

W podpunkcie 0.5.2.„Sens opracowania Podręcznika PMŻ” niniejszego rozdziału przedstawiliśmy 13 sensów szczegółowych, uzasadniających sens opracowania Podręcznika PMŻ. Te 13 sensów szczegółowych jest pewną formą programu opracowania Podręcznika PMŻ.

 

Powyższe sensy przedstawiamy na podstawie przemyśleń zawartych w eseju Ks. Józefa Bocheńskiego „Sens życia”, oraz w książce Ks. Michała Hellera „Sens życia i sens wszechświata”. Uznaliśmy, że Podręcznik PMŻ powinniśmy rozpocząć od zaproponowania czytelnikom i współautorom Podręcznika sensu życia człowieka. Uznaliśmy, że sens życia człowieka powinien być punktem wyjścia rozważań na temat problematyki Podręcznika PMŻ oraz rozwiązań zaproponowanych w Podręczniku PMŻ.

 

Ten sens życia człowieka powinien wiązać się ze sensem czterech najważniejszych zdarzeń w życiu człowieka. Są to: poczęcie, narodzenie, cały proces życia i śmierci. Ten sens życia człowieka powinien być związany ze: sensem istnienia każdej wspólnoty człowieczej, oraz ze sensem istnienia świata i wszechświata.

 

Ten sens życia człowieka powinien być oparty na wiedzy o: człowieku, wspólnotach człowieczych, świecie i wszechświecie. Ten sens życia człowieka powinien być oparty na mądrości wiary człowieka XXI wieku, tam gdzie nasza wiedza jest jeszcze niewystarczająca. Ten sens życia powinien chyba wynika ze sensów wszystkiego.

 

Jesteśmy przekonani, że ten sens wszystkiego powinien nam umożliwić określenie: sensu życia i sensu wszechświata, „przedzałożeń” religii, wiary, nauki, idei, filozofii. Jesteśmy przekonani, że ten sens wszystkiego trzeba powiązać z postulatem Leibniza, stworzenia filozofii wieczystej. Jesteśmy przekonani, że ten sens wszystkiego, można oprzeć na tytułowym zdaniu Encykliki „Fides et ratio”, gdyby go zapisać w języku potocznym. „Prawda i rozum to są dwa fundamenty, na których oparte jest dążenie człowieka do prawdy”. A na tym stwierdzeniu można chyba oprzeć „przedzałożenie” nauki o poznawalności świata i wszechświata. Ale te przemyślenie sensu wszystkiego to zadanie dla naszych młodszych następców. My już nie możemy zająć się tymi problemami, my nie mamy już na to czasu.

 

1.1.   Sens życia człowieka

1.1.0.   Wprowadzenie

 

Przyjmujemy, że każdy człowiek ma możliwość dokonania wyboru sensu swojego życia i że powinien swojemu życiu nadać jakiś sens. Przyjmujemy, że sens życia człowieka to wartość, jaką człowiek sam może: wybrać, przyjąć i nada swojemu życiu. A ta wartość to dobra cecha życia człowieka, uznana przez człowieka za cenną. A życie człowieka to najważniejsze dobro, mające najwyższą wartość, to najważniejszy dar natury. Proponujemy przyjąć, że tą dobrą cechą życia człowieka jest możliwość i powinność dążenia do doskonałości, dobra, prawdy i piękna. Rozwinięcie tej propozycji i jej uzasadnienie przedstawiamy w 1-szym rozdziale Podręcznika PMŻ, pod tytułem „Mądrość dążeń człowieka”. W związku z tym uważamy, że każdy zainteresowany mądrością życiową i każdy, kto chce, podjąć wysiłek, aby jego życie było szczęśliwe, powinien sobie zadać trzy pytania. Trzy pytania i odpowiedzieć na nie:

 

  • Jaki jest sens życia człowieka XXI wieku?
  • Jaki obecnie jest sens mojego życia?
  • Jaki dzisiaj powinien być sens mojego życia, człowieka XXI wieku?

 

Na podstawie zebranej literatury proponujemy odpowiedź na te trzy pytania oprzeć na następującym ciągu stwierdzeń:

 

1)   Człowiek, Homo sapiens, to twór przyrody, który w wyniku ewolucji wyodrębnij się ze świata zwierząt. Wszystkie bez wyjątku osobliwości ciała ludzkiego, a w tym i psychiki, wytworzyły się u przodków człowieka stopniowo, w wyniku działania tych samych mechanizmów ewolucyjnych, które sterowały ewolucją innych tworów żywych.

 

2)   Zasadniczą anatomiczną różnicą, dzielącą człowieka od reszty naczelnych są: wielkość mózgu oraz budowa narządu ruchu. Te dwie różnice miały i mają decydujący wpływ na rozwój człowieka i jego warunki życia. Umożliwiały one człowiekowi coraz lepsze zaspakajanie jego naturalnych potrzeb i stwarzały coraz to nowe potrzeby.

 

3)   Zasadniczą nie anatomiczną różnicą, dzielącą człowieka od reszty naczelnych jest zdolność człowieka do myślenia abstrakcyjnego. Zdolność do tworzenia słów-pojęć, będących tworami wyobraźni człowieka. Te słowa – pojęcia umożliwiły i ułatwiły człowiekowi poznanie i zrozumienie świata, oraz umożliwiły poznanie miejsca człowieka w świecie.

 

Przypuszczamy, że dzięki myśleniu abstrakcyjnemu, człowiek poznał i zrozumiał różnice pomiędzy światem zwierząt, a światem człowieka. Przypuszczamy, że nawet najbardziej rozwinięte zwierzęta (szympansy czy bonobo), nie potrafią określić sensu swojego życia. Dlatego uważamy, że możliwość nadania przez człowieka sensu swojemu życiu jest istotną, najważniejszą różnicą między człowiekiem a naczelnymi. Dlatego uważamy, że człowiek może i powinien nadać sens: swojemu życiu, oraz istnieniu wspólnot człowieczych.

 

Oczywiście człowiek nie musi określać sensu swojego życia i nie musi eksponować tej różnicy pomiędzy sobą, a zwierzęciem. Każdy człowiek może żyć, jak żyją wszystkie istoty żyjące na Planecie Ziemia. Może żyć zgodnie z prawami natury. Każdy człowiek może odbierać od swojego otoczenia informacje, przetwarzać je przez swój mózg, na informacje potrzebne do życia. Do takiego życia nie jest potrzebny nikomu żaden sens życia.

 

Każdy człowiek może w ogóle nie zastanawiać się nad sensem swojego życia. Każdy człowiek, jak nic nie ma do roboty (jak ten góral Ks. Tischnera), to może siedzieć i wymyślać sobie dowolne sensy życia. Każdy człowiek, a to jest większość, może przyjąć za sens swojego życia poglądy, jakie mu proponuje lub narzuca; religia, filozofia, ideolodzy, rodzice, szkoła, lub inne organizacje. Każdy człowiek ma możliwość dokonania wyboru swojego sensu życia.

 

Ale w przypadku, gdy człowiek ma zaspokojone podstawowe potrzeby, gdy przestaje odczuwać głód, i gdy nie nadał sensu swojemu życiu, to wtedy człowiek przemienia się w „zwierzątko”, przestaje twórczo myśleć i traci ochotę do pracy. Zaczyna jeść i tyć. Ciekawi jesteśmy, jak ten problem rozwiążą politycy Unii Europejskiej, jak do bram Unii zaczną pukać miliony imigrantów Afryki. Ci ludzie oczekują tylko jedzenia, odzieży i mieszkań. Wcale nie mają ochoty pracować, a większość z nich nie ma chyba żadnego zawodu, przydatnego w Europie.

 

1.1.1.   Pierwsze pytanie – Jaki jest sens życia człowieka XXI wieku?

 

Każdy racjonalnie myślący człowiek powinien zadać sobie podstawowe pytanie, „Jaki jest sens życia człowieka XXI wieku?” Każdy człowiek powinien przemyśleć to pytanie i mądrze na to pytanie sobie odpowiedzieć. Uważamy, że w XXI wieku, w wieku ogromnych przemian i globalizacji, jest to ważne pytanie i bardzo ważna jest odpowiedź na to ogólne pytanie. Na podstawie naszych dotychczasowych przemyśleń, proponujemy przyjąć następującą odpowiedź na to pierwsze pytanie.

 

Życie człowieka ma sens, gdy człowiek przyjął za najwyższą wartość swojego życia:

 

  • Idee, które nadają kierunek jego życiu, jego celom i jego chwilom-przeżyciom,
  • Cele, które wyznaczają to, co dany człowiek chce osiągnąć w swoim życiu,
  • Chwile – zdarzenia, które określają to, co dany człowiek chce i uważa, że warto przeżyć.

 

Tą ogólna odpowiedź proponujemy zastąpić następującą „idealną” odpowiedzią.

 

Życie człowieka XXI wieku ma sens, gdy ten człowiek określił i przyjął:

 

  • Idee dążenia do: doskonałości, dobra, prawdy i piękna,
  • Cele, które warto osiągnąć, bo umożliwiają człowiekowi dążenie do doskonałości,
  • Chwile – zdarzenia, które warto przeżyć, bo zapewniają człowiekowi radość życia oraz umożliwiają dążenie do dobrostanu (w/g Martina E. P. Seligmana „Pełnia życia”).

 

Proponowane idee są znane od wieków. Proponowali je ludziom i proponują do dzisiaj filozofowie. Idee te opisaliśmy i uzasadniliśmy w rozdziale 1-szym projektu Podręcznika PMŻ.

 

Cele, które człowiek powinien sobie wybierać, i które warto osiągać, powinny umożliwiać człowiekowi dążenie do doskonałości i do dobrostanu. Powinny być dostosowane do jego talentów, zdolności i umiejętności, do pełnionych obecnie i w przyszłości ról, oraz do obecnych i przyszłych warunków życia.

 

Chwile – zdarzenia, które człowiek powinien sobie wybierać, i które warto przeżywać, powinny umożliwiać człowiekowi dążenie do doskonałości i do dobrostanu. Powinny być dostosowane, podobnie jak cele, do jego talentów, zdolności i umiejętności, do pełnionych obecnie i w przyszłości ról, oraz do obecnych i przyszłych warunków życia.

 

Przykłady celów - Człowiek postanowił być doskonałym projektantem domów. Aby to osiągnąć postanowił nadzorować (bez dodatkowego wynagrodzenia) budowę zaprojektowanych domów, wprowadzać w czasie budowy wszelkie ulepszenia i usuwać wszelkie wady, jakie ujawnią się w czasie ich budowy, oraz w czasie ich użytkowania. Inny przykład - Człowiek postanowił być poczytnym powieściopisarzem, rzeczywiście systematycznie doskonali swój zawód pisarza i w ten sposób zaczął pisać coraz lepsze powieści.

 

Przykłady chwil – zdarzeń - Człowiek postanowił spędzić wakacje na Krecie i poznać jej wspaniałe zabytki, chociaż nie są to jego zainteresowani zawodowe. Inny człowiek postanowił zdobyć w czasie urlopu szczyt Kilimandżaro.

 

1.1.2.   Drugie pytanie, „Jaki obecnie jest sens mojego życia?”

 

Każdy racjonalnie myślący człowiek powinien sobie zadać drugie pytane, „Jaki obecnie jest sens mojego życia?”. Na to pytanie powinien odpowiedzieć sobie każdy z osobna. Bo odpowiedź na to pytanie, musi wynikać z: dotychczasowych doświadczeń życiowych, ujawnionych talentów, zdolności i umiejętności, z aktualnie pełnionych ról, oraz z aktualnych warunków życia.

 

Odpowiedź na to drugie pytanie proponujemy oprzeć po przemyśleniu odpowiedzi na pierwsze pytanie oraz po udzieleniu sobie odpowiedzi na trzy dodatkowe pytania:

 

  • jakie idee, nadają kierunek mojemu życiu, moim celom i moim chwilom-przeżyciom,
  • jakie cele, dotychczas osiągnąłem i czy były one zgodne z moimi ideami,
  • jakie chwile – zdarzenia, które dotychczas przeżyłem czy zapewniły mi radość życia, czy umożliwiały mi dążenie do dobrostanu, i czy były zgodne z moimi ideami.

 

1.1.3.   Trzecie pytanie - Jaki dzisiaj powinien być sens mojego życia?

 

Każdy racjonalnie myślący człowiek powinien sobie zadać trzecie pytane, „Jaki powinien być dzisiaj sens mojego życia, człowieka XXI wieku?”. Na to pytanie powinien sobie odpowiedzieć każdy z osobna. Odpowiedź na to pytanie, musi być dostosowana, podobnie jak odpowiedź na drugie pytanie: do talentów, zdolności i umiejętności człowieka, do aktualnie pełnionych obecnie i w przyszłości ról, oraz do aktualnych i przyszłych warunków jego życia.

 

Odpowiedź na to trzecie pytanie proponujemy oprzeć po przemyśleniu odpowiedzi na pierwsze i drugie pytanie oraz po udzieleniu sobie odpowiedzi na trzy dodatkowe pytania:.

 

  • jakie idee, będą nadawać kierunek mojemu życiu, moim celom i moim chwilom-przeżyciom,
  • jakie cele chcę osiągnąć w przyszłości, i czy będą one zgodne z moimi ideami
  • jakie chwile – zdarzenia chcę przeżywać w przyszłości, aby mi zapewniały mi radość życia, oraz umożliwiały mi dążenie do dobrostanu, oraz czy będą one zgodne z moimi ideami.

 

1.2.   Sens istnienia wspólnot człowieczych

1.2.0.   Wprowadzenie

 

Człowiek wie, że jest częścią przyrody i aby żyć musi być członkiem jakieś wspólnoty człowieczej. Człowiek wie, że bez wspólnoty, bez tej najmniejszej wspólnoty mężczyzny i kobiety, żaden człowiek nie mógłby zostać poczęty, nie mógłby się narodzić i przeżyć swoje dzieciństwo. Człowiek wie, że ta najmniejsza wspólnota, aby działać sprawnie, aby trwać i przetrwać, musi składać się wielu członków. Musi być częścią większej wspólnoty, częścią wspólnoty danej miejscowości, miasta, parafii, gminy, państwa. Dzisiaj świat stał się globalną wioską, a cała ludzkość stała się jedną wielką wspólnotą człowieczą.

 

Od wieków wiemy, że każda wspólnota może i powinna określić sens swojego istnienia, cele zadania, jakie chce i powinna realizować. Przyjmujemy, że każda wspólnota ma możliwość dokonania wyboru sensu swojego istnienia i że powinna swojemu istnieniu nadać, uznany za ważny, jakiś sens. Przykładem znanym prawie każdemu jest Biblia, która jednoznacznie określa sens istnienia wspólnoty żydowskiej, oraz historię dochowywania ideałów przyjętych przez Żydów.

 

Proponujemy, przez analogię do sensu życia człowieka, za sens istnienia wspólnoty przyjąć wartość, jaką wspólnota sama może sobie: wybrać, przyjąć i nadać swojemu istnieniu. A ta wartość powinna być wyjątkowo dobrą cechą istnienia wspólnoty, uznaną przez członków wspólnoty za cenną. Proponujemy przyjąć, że tą ogólną, dobrą cechą istnienia wspólnoty jest powinność dążenia do doskonałości, a w szczególności do: dobra, prawdy i piękna. Rozwinięcie tych propozycji i ich uzasadnienie przedstawiamy w 1-szym rozdziale Podręcznika PMŻ, pod tytułem „Mądrość dążeń człowieka”.

 

W związku z tym uważamy, że każda wspólnota, która chce dążyć do doskonałości, a jej działalność ma być efektywna i sprawna, powinna sobie zadać trzy ogólne pytania i odpowiedzieć na nie:

 

  • Jaki jest sens istnienia wspólnot człowieczych w XXI wieku?
  • Jaki obecnie jest sens istnienia naszej wspólnoty?
  • Jaki dzisiaj powinien być sens istnienia naszej wspólnoty, w XXI wieku?

 

Poza tym każdy człowiek, jest zwykle członkiem kilku wspólnot lub wielu wspólnot. W związku z tym każdy człowiek powinien sobie zadać analogiczne trzy pytania i odpowiedzieć na nie, w odniesieniu do wszystkich wspólnot, których jest członkiem:

 

  • Jaki jest sens istnienia wspólnot człowieczych w XXI wieku?
  • Jaki obecnie jest sens istnienia wspólnoty, której jestem członkiem?
  • Jaki dzisiaj jest sens bycia członkiem danej wspólnoty w XXI wieku?

 

Na podstawie zebranej i przeczytanej literatury proponujemy przyjąć następującą odpowiedź na te pytania.

 

1.2.1.   Pierwsze pytanie – Jaki jest sens istnienia wspólnot człowieczych w XXI wieku?

 

Każdy człowiek racjonalnie myślący, a w szczególności człowiek-decydent jakieś wspólnoty człowieczej, powinien zadać sobie pytanie, „Jaki jest sens istnienia wspólnot człowieczych w XXI wieku?”. Każdy człowiek powinien sobie przemyśleć to pytanie i na nie mądrze sobie opowiedzieć. Uważamy, że w XXI wieku, w wieku ogromnych przemian i globalizacji, jest to ważne pytanie i bardzo ważna jest odpowiedź na to pytanie.

 

Na podstawie przemyśleń uzyskanych z wybranych „ziarenek prawdy i mądrości życiowej” proponujemy przyjąć następującą odpowiedź na to pierwsze pytanie.

 

Istnienie wspólnoty człowieczej ma sens, gdy ta wspólnota przyjęła za najwyższa wartość swojego istnienia:

 

  • idee, które nadają kierunek jej istnieniu, jej celom i jej działalności,
  • cele, które wyznaczają to, co dana wspólnota chce osiągnąć w trakcie swojego istnienia,
  • zdarzenia, które określają to, co dana wspólnota chce i uważa, że warto zrobić i przeżyć.

 

Tą ogólną odpowiedź proponujemy zastąpić następującą „idealną” odpowiedzią.

 

Istnienie wspólnoty człowieczej w XXI wieku ma sens, gdy ta wspólnota określiła i przyjęła:

 

  • idee dążenia do: doskonałości, dobra, prawdy i piękna,
  • cele, które warto osiągnąć, bo umożliwiają wspólnocie dążenie do doskonałości,
  • zdarzenia, które warto przeżyć, bo zapewniają wspólnocie radość istnienia oraz umożliwiają dążenie do dobrostanu (w/g Martina E. P. Seligmana „Pełnia życia”).

 

Przypuszczamy, że dzięki myśleniu abstrakcyjnemu, człowiek poznał i zrozumiał różnice pomiędzy światem wspólnot zwierzęcych, a światem wspólnot człowieczych. Przypuszczamy, że człowiek dzięki myśleniu abstrakcyjnemu może i potrafi nadać sens swojemu życiu i swojej wspólnocie. Trudno sobie wyobrazić istnienie wspólnoty człowieczej, która nie wybrała i nie nadała sensu swojej wspólnocie. Przykładem i dowodem na to jest Biblia, oraz statut każdej organizacji istniejącej i sprawnie działającej w XXI wieku.

 

Przyjmujemy, że dzisiaj człowiek wie, że ma możliwość i powinien nadać sens istnieniu swojej wspólnocie i tej największej wspólnocie, jaką jest cała ludzkość. Jeżeli temu sensowi istnienia wspólnot człowieczych, nie nadamy dobrej wartości, cennej dla każdego członka wspólnoty i dla całej wspólnoty człowieczej, to nigdy nie będziemy mogli zacząć wspólnie działać dla wspólnego dobra. To nigdy nie uda nam się wykluczać zła z życia człowieka.

 

Jeżeli w dalszy ciągu będziemy preferować prawo dżungli i będziemy w dalszym ciągu ży według praw dżungli, to w dalszym ciągu będziemy żyć jak zwierzęta w dżungli. W dalszym ciągu będziemy budować coraz doskonalsze narzędzia do zabijania: bomby wodorowe, rakiety, drony. Do zabijania sąsiadów i innowierców, do grabieży lub niszczenia ich mienia. W dalszym ciągu znajdą się ludzie (władcy, jak Hitler, lub Polpot), którzy będą wymyślać i wskazywać nam innych, jako wrogów. Będą nas przymusza do stosowania wobec innych przemocy, okrucieństwa i wzajemnego zabijania. Będą organizować wojny, a wtedy zabijanie człowieka przez człowieka staje się normą. To w dalszym ciągu nie będziemy mogli zwyciężać zła dobrem.

 

Sens istnienia wspólnot człowieczych ma ogromną wartość dla każdego człowieka i samych wspólnot. Bez istnienia wspólnot, człowiek nie mógłby osiągnąć takie poziomu życia, jaki istnieje w krajach rozwiniętych. Bez istnienia wspólnot: miejscowości, miast, państw, Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych, nie można by było osiągnąć takiego stopnia dobrobytu, jakie istnieje w tych wspólnotach. Ale ludzie w tych krajach rozwiniętych muszą wiedzieć, muszą mieć świadomość, że ich dobrobyt zależy od pracy i poziomu życia ludzi w krajach rozwijających się. Muszą sobie zdawać sprawę, że jesteśmy jedną wspólnotą człowieczą.

 

Sens istnienia wspólnot człowieczych proponujemy oprzeć na niżej podanych stwierdzeniach:

 

1)   Istnienie wspólnot człowieczych umożliwiło człowiekowi coraz lepsze zaspakajania jego potrzeb i umożliwiało i umożliwia wymyślanie coraz bardziej wyrafinowanych (nie potrzebnych) potrzeb. To wymyślnie potrzeb, przymusiło człowieka do coraz większego rozwoju myślenia i wzajemnego porozumiewania się, dla zaspakajania tych potrzeb.

 

2)   Rozwój myślenia i mowy umożliwił ujawnianie się ludzi szczególnie uzdolnionych. To stało się przyczyną podziału członków wspólnoty na lud i elitę. Wtedy w elitach zaczęły się wyodrębniać 4 istotne dla rozwoju wspólnoty szczególnie uzdolnione jednostki:

 

  • twórcy decyzji-władcy,
  • twórcy wiedzy i wynalazków,
  • twórcy idei – to: kapłani, filozofowie i ideolodzy,
  • twórcy fantazji (kultury) – to malarze, pieśniarze, pisarze.

 

3)   Ten podział wspólnot na lud i elitę, umożliwił podział ich zadań. Ten podział zadań ujawnił, że wspólnoty, w których powstały elity ludzi wybitnie uzdolnionych, coraz lepiej organizowały swoje życie. Elity zapewniały ludowi coraz lepsze życie, a lud zapewniał elitom dostatnie lub nawet wystawne życie. W tych wspólnotach, w których ujawniało się coraz więcej ludzi szczególnie uzdolnionych, powstawała coraz lepsza organizacja pracy i te wspólnoty rozwijały się coraz szybciej.

 

Dziś wiemy, że wskutek powstania globalnej wioski, powinniśmy wybrać i nadać sens wspólnocie człowieczej, którą jest cała ludzkość. Bez określenia tego sensu, nie będziemy mogli określić, wspólnych dla wszystkich idei, do których powinniśmy wszyscy dążyć. Bez tych idei nie będziemy mogli wzajemnie się zrozumieć. Bez tych idei, nie uda nam wspólnie działać dla wspólnego dobra. Bez tych idei, nie uda nam się zacząć ograniczać przemocy, okrucieństwa i wzajemnego się zabijania. Nie będziemy umieli wykluczyć, lub ograniczyć zła z życia człowieka.

 

Dziś wiemy, że w tym podziale wspólnot na elity i lud, zaczęło się ujawniać się coraz większe wynaturzenie. Miarą wszystkiego stał się pieniądz. Dziś wiemy, że ta miara umożliwiła tak szybkie bogacenie się ludzi szczególnie uzdolnionych, że obecnie około stu ludzi na świecie, posiada majątek równy majątkowi połowy całej ludzkości. Jeżeli nadal będziemy uważali pieniądz za jedyną i niczym nieograniczoną miarą wszystkiego, a przyrost naturalny nie zostanie radykalnie zmniejszony, to na pewno możemy twierdzić, że ludzkość dąży do swojej zgłady. Ogromny rozwój wiedzy, rozwój energetyki i informatyki umożliwił człowiekowi produkowanie wszystkiego w coraz większym nadmiarze, a to spowodowało powstawanie ogromnych ilości odpadów i coraz większe niszczenia środowiska.

 

Dziś już wiemy, że człowiek, członek ludu nie zastanawia się nad sensem swojego życia. Nie musi, nie ma takiej potrzeby. Ale skutki tego są katastrofalne. W krajach rozwiniętych nie ma ludzi głodnych, większość ludzi to ludzie przejedzeni, otyli, a przez to w jakiś sensie chorzy (przykładem murzyni w Nowym Orleanie w USA fotografowani po powodzi). W większości krajów na świecie, większość ludzi ma dostęp do radia i telewizora, a większość dzieci i młodzieży ma dostęp do komputerów i internetu. Do tej otyłości przyczyni się w znacznym stopniu brak ruchu, wskutek spędzania wielu godzin przed telewizorem lub komputerem. Ci ludzie od czasów panowania Rzymu, wołają i oczekują chleba i igrzysk. Ludzie w krajach rozwiniętych mają wszystkiego w nadmiarze, jedzenia, odzieży, mieszkań i igrzysk. Igrzyska to olimpiady, mistrzowska piłki nożnej, juwenalia, bachanalia, karnawał w Rio oraz setki czy tysiące festiwali. Dziś w krajach rozwiniętych produkujemy coraz więcej zbędnych towarów, coraz bardziej „przymuszamy” ludzi, nachalną reklamą do ich kupowania. W skutek tego coraz więcej produkujemy odpadów i coraz bardziej niszczymy środowisko. To prosta droga do katastrofy ludzkości.

 

A w krajach nierozwiniętych, rozwijających się, w skutek wielkiego przyrostu naturalnego, wyznawanych różnych religii, i wielkich różnic w poziomie ich życia, dla wyrównania tych różnic ludzie się wzajemnie mordują. Wzajemnie się zabijają, bo zabijanie jest najbardziej skutecznym i najprostszym sposobem wyrównywania różnic, stosowanym od wieków.

 

Dziś wiemy, jaki powinien być kierunek zmian. Dziś wiemy, że przede wszystkim musimy zmienić mentalność członków naszej wspólnoty człowieczej. Dziś wiemy, że wspólnoty człowiecze muszą się nauczyć mądrości życiowej oraz racjonalnych metod kierowania swoim życiem. Dziś wiemy, że idea świętości własności stała się i jest źródłem, przyczyną ogromnych różnic majątkowych i konsekwencji stała się przyczyną zła. Dziś już wiemy, że „praca to termin ze słownika wyrazów zapomnianych” (Katarzyna Wężyk „Praca – termin ze słownika wyrazów zapomnianych” Gazeta Wyborcza Nr 195.8528 z 22-23.08.2015.   str. 35)

 

Dziś wiemy, że w niedalekiej przyszłości człowiek nie będzie posiadał żadnego majątku, bo mu to do niczego nie będzie potrzebne. Człowiek w nie dalekiej przyszłości będzie pracował mniej niż dzisiaj i zarabiał tyle, że będzie mógł używać wszystko to, co będzie mu potrzebne do pełni życia (Martin E. P. Seligman „Pełnia życia – Nowe spojrzenie na kwestię szczęścia i dobrego życia”).

 

1.2.2.   Drugie pytanie – Jaki obecnie jest sens istnienia naszej wspólnoty?

 

Każdy racjonalnie myślący człowiek powinien sobie zadać to drugie pytanie, „Jaki obecnie jest sens istnienia naszej wspólnoty w XXI wieku?” Ponieważ każdy człowiek jest członkiem kilku lub wielu wspólnot, powinien zadać sobie dodatkowe pytanie, „Jaki obecnie jest sens istnienia wspólnoty, której jestem członkiem?”. Na te pytania powinien odpowiedzieć sobie każdy z osobna. Bo odpowiedź na te pytania, musi wynikać z: dotychczasowych doświadczeń życiowych, ujawnionych talentów, zdolności i umiejętności, z aktualnie pełnionych ról, oraz z aktualnych warunków życia.

 

Odpowiedź na to drugie pytanie proponujemy oprzeć po przemyśleniu odpowiedzi na pierwsze pytanie oraz po udzieleniu sobie odpowiedzi na trzy dodatkowe pytania:

 

  • jakie idee, nadają kierunek działalności wspólnoty, której jestem członkiem, oraz jej celom,
  • jakie cele, które dotychczas wspólnota osiągnęła i czy były one zgodne z jej ideami,
  • jakie chwile – zdarzenia, które dotychczas przeżyłem w tej wspólnocie i czy zapewniły mi radość życia, czy umożliwiały dążenie do dobrostanu, i czy były zgodne z przyjętymi ideami.

 

1.2.3.   Trzecie pytanie - Jaki dzisiaj powinien być sens istnienia naszej wspólnoty?

 

Każdy racjonalnie myślący człowiek powinien sobie zadać to trzecie pytanie, „Jaki dzisiaj powinien być sens istnienia naszej wspólnoty w XXI wieku?” Ponieważ każdy człowiek jest członkiem kilku lub wielu wspólnot, powinien sobie zadać dodatkowe pytanie, „Jaki dzisiaj jest sens bycia członkiem danej wspólnoty, w XXI wieku? Na te pytania powinien odpowiedzieć sobie każdy z osobna. Bo odpowiedź na te pytania, musi wynikać z: dotychczasowych doświadczeń, uzyskanych przez wspólnotę i jej członków efektów i korzyści.

 

Odpowiedź na to trzecie pytanie proponujemy oprzeć po przemyśleniu odpowiedzi na pierwsze i drugie pytanie oraz po udzieleniu sobie odpowiedzi na trzy dodatkowe pytania:

 

  • jakie idee, będą nadawać kierunek działalności wspólnocie, oraz jej celom,
  • jakie cele, wspólnota chce osiągnąć w przyszłości i czy będą one zgodne z przyjętymi ideami,
  • jakie chwile – zdarzenia, które przeżyję w tej wspólnocie, będą mi zapewniły radość życia, oraz będą mi umożliwiały dążenie do dobrostanu, i czy będą one zgodne z przyjętymi ideami.

 

Na tej podstawie, każdy człowiek racjonalnie myślący, powinien podejmować decyzje w sprawie członkostwa w danej wspólnocie.

 

1.3.   Sens istnienia świata i wszechświata

1.3.0.   Wprowadzenie

 

Dzisiaj człowiek wie, że każda wspólnota i cała ludzkość jest częścią przyrody i podlega wszystkim prawom przyrody. Takim samym prawom przyrody, jakim podlegają wszystkie żywe stworzenia żyjące na Planecie Ziemia. Człowiek dzisiaj wie, jak nie wiele różni się od naszych młodszych braci - zwierząt, a w szczególności od naczelnych (szympansów, bonobo).

 

Człowiek wie, jak nie wiele różnią się wspólnoty zwierząt od pierwotnych wspólnot człowieczych. Człowiek wie, że ta największa wspólnota – ludzkość, oraz wszystkie inne wspólnoty istot żyjących na Planecie Ziemia, powstały i istnieją tylko dzięki powstaniu warunków do życia na tej naszej Planecie.

 

Dzisiaj człowiek wie, że Planta Ziemia jest cząstką nieskończenie wielkiego, ogromnego wszechświata. Dzisiaj człowiek wie, że wszechświat to niezliczona ilość: galaktyk, gwiazd, planet i księżyców. Dzisiaj człowiek wie, że te cząstki wszechświata znajdują się w ciągłym ruchu i krążą wokół siebie. Księżyce wokół planet, planety wokół gwiazd, gwiazdy wokół środków galaktyk i tak dalej. Człowiek wie, że we wszechświecie w sposób ciągły zachodzą różne zdarzenia-zjawiska, będące efektem olbrzymich źródeł energii. Istnieje galaktyka, w której co dobę powstaje nowa gwiazda i co dobę gaśnie gwiazda istniejąca. Trzeba przy tym sobie wyobrazić, jak ogromna musi być ilość energii biorącej udział w tych zdarzeniach.

 

1.3.1.   Sens istnienia świata

 

Człowiek wie, że powstanie świata, Planety Ziemia umożliwiło powstanie życia. Obecnie na tej Planecie Ziemia znajdują się wszystkie niezbędne zasoby, potrzebne do życia człowieka, wspólnoty człowieczej i istnienia całej przyrody żywej.

 

Na naszej Planecie Ziemia powstały warunki do powstania i rozwoju:

 

1)   lądów, wody i powietrza, które stały się środowiskiem umożliwiającym powstanie życia,

2)   życia, od organizmów najbardziej pierwotnych do organizmów najbardziej złożonych, jakim są zwierzęta, obdarzone mózgiem, a w szczególności małpy człekokształtne i w końcu człowiek,

3)   wspólnot człowieczych, które umożliwiły ujawnienie się ludzi szczególnie uzdolnionych, które z kolei umożliwiły rozwój wiedzy o świecie i wszechświecie oraz wykorzystanie tej wiedzy do powstania i rozwoju coraz lepszych warunków życia człowieka.

 

Ujawnienie się ludzi szczególnie uzdolnionych, spowodowało podział wspólnot człowieczych na elity i lud. Ujawnienie się w tych elitach ludzi wybitnie uzdolnionych, spowodowało coraz lepsze zaspakajanie potrzeb życiowych członków takich wspólnot. Wykorzystanie wiedzy tych wybitnie uzdolnionych przyczyniło się do powstania kolejnych etapów rozwoju ludzkości: od rolnictwa, przez przemysł do budowy nowej cywilizacji (więcej u Tofflerów „Budowa nowej cywilizacji”).

 

Na podstawie powyższych przemyśleń proponujemy przyjąć następujący sens istnienia świata: Istnienie świata ma sens, bo świat jest najważniejszym dobrem, mającym najwyższą wartość dla istnienia człowieka i całej wspólnoty człowieczej. Świat jest obecnie jedynym zasobem dóbr potrzebnych do życia człowieka i całej wspólnoty człowieczej.

 

Człowiek wie, że te zasoby są ograniczone i musi o nie w sposób rozumny zadbać. Człowiek dzisiaj wie, że aby jego życie było dobre i coraz lepsze, to musi w sposób racjonalny wykorzystywać te zasoby. Człowiek już wie, że aby przetrwać, musi przestać w sposób rabunkowy wykorzystywać te zasoby. Człowiek wie, że ze względu na ograniczone zasoby ziemi, może i powinien ograniczyć i zmniejszyć przyrost naturalny wspólnoty człowieczej.

 

Człowiek wie, że obecnie człowiek eksploatuje zasoby naszej Planety w sposób rabunkowy, bo jedyną miarą wszelkiej działalności jest pieniądz, a podstawą ideą jest posiadanie coraz większego majątku. Obecnie już około 100 ludzi dysponuje majątkiem równym połowie majątku całej ludzkości.

 

A człowiek wie, że w krajach rozwiniętych prawie każdy dysponuje ogromnym mieniem, wystarczającym i przekraczającym potrzeby dobrego życia. Pomimo tego wytwórcy wytwarzają w nadmiarze coraz więcej niepotrzebnych towarów, a ludzie bez zastanowienia je kupują. Człowiek już obecnie wie, że aby żyć szczęśliwie, nie musi posiadać żadnego mienia. Pomimo tego może mieć możliwość używania wszystkiego.

 

W związku z tym człowiek, aby mógł zrozumieć sens swojego życia, oraz aby mógł zrozumieć sens istnienia wspólnot człowieczych, powinien przyjąć i nadać jakiś sens istnieniu świata, stanowiącego najważniejsze dobro dla życia człowieka i wspólnoty człowieczej..

 

1.3.2.   Sens istnienia wszechświata

 

Człowiek wie, że Planeta Ziemia jest niewielką cząstką wszechświata. Wszechświata, w którym istnieje ogromna ilość różnych planet, gwiazd, galaktyk. Człowiek wie, że życie na Planecie Ziemia, jest całkowicie zależne od obrotów tej naszej Planety wokół swoje osi i wokół tej najważniejszej dla nas gwiazdy, jakim jest słońce. Człowiek XXI wieku wie, że Planeta Ziemia i gwiazda - słońce jest nie wielką okruszyną w całym wszechświecie, a życie człowieka jest sekundą-chwilą w życiu wszechświata. Dlatego człowiek powinien zastanowić się na sensem istnienia wszechświata, nadać sens jego istnieniu.

 

W oparciu o powyższe stwierdzenia proponujmy przyjąć następujący sens istnienia wszechświata. Powstanie i istnienie wszechświata ma ogromny sens dla człowieka i wspólnot człowieczych, bo wszechświat jest najważniejszym dobrem, mającym najwyższą wartość, dla człowieka i wspólnoty człowieczej, bo umożliwia istnienie tej wyjątkowej planety jąka jest dla człowieka Planeta Ziemia – Świat. A świat jest obecnie jedynym zasobem i magazynem dóbr potrzebnych do życia człowieka i całej wspólnoty człowieczej.

 

Sens istnienia wszechświata, ma ogromną wartość dla człowieka i wspólnoty człowieczej, bo w tym ogromnym zbiorze galaktyk, gwiazd i planet powstała wyjątkowa gwiazda – słońce. Wokół tej gwiazdy - słońca powstały i krążą planety, wśród których powstała jedna wyjątkowa Planeta, Planeta Ziemia. Bez tego dobra, jakim jest wszechświat, bez tego dobra, jakim jest świat, nie mógłby zaistnieć człowiek i wspólnota człowiecza.

 

W związku z tym człowiek, aby mógł zrozumieć sens swojego życia, sens istnienia wspólnoty człowieczej, może i powinien przyjąć i nadać jakiś sens istnieniu wszechświata. Ten sens istnienia wszechświata i świata, ten sen powstanie wspólnot człowieczych umożliwia człowiekowi pełnię życia, odróżniającą życie człowieka od życia zwierząt.

 

1.    CELE PODRĘCZNIKA MĄDROŚCI ŻYCIOWEJ Co chcemy osiągnąć

 


Celem Podręcznika PMŻ jest propozycja dla każdego:

 

  • sensu życia człowieka XXI wieku (SŻC)
  • sensu istnienia wspólnoty człowieczej (SIW)
  • światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku (ŚRC)

 

Sens życia jest narzędziem doskonalenie życia człowieka i wspólnot człowieczych. Światopogląd ŚRC, na zasadzie sprzężenia zwrotnego, ma „przymuszać” człowieka do doskonalenia sensu życia, do dążenia do: doskonałości, dobra, prawdy i piękna. Ten sens życia i ten światopogląd mają umożliwiać człowiekowi wzajemne zrozumienie się ponad podziałami, oraz wspólną działalność dla wspólnego dobra.

 

Sensem opracowania Podręcznika PMŻ jest stworzenie narzędzia do doskonalenia życia człowieka i wspólnot człowieczych w XXI wieku. Decyzję o opracowaniu Podręcznika PMŻ podjęliśmy w oparciu o założenie, że ten cel będzie można osiągnąć, jeżeli w Polsce lub w Europie znajdą się ludzie dobrej woli, którzy zechcą taki cel realizować. Jesteśmy przekonani, że w każdej wspólnocie znajdzie się od 0.5 do 1.0 % takich ludzi.

 

Postawą opracowania sensu życia są przemyślenia Michała Hellera zawarte w jego książce „Sens życia i sens wszechświata”. Ale nasze cele są odmienne. My nie usiłujemy pogodzić religii z nauką. My proponujemy człowiekowi XXI wieku, taką wiarę, która nie zawiera sprzeczności wzajemnie się wykluczających oraz sprzeczności z obecnym (nie archaicznym) obrazem świata. My dokumenty poszczególnych religii, traktujemy, jako dokumenty historyczne, obrazujące rozwój tych religii.

 

Podręcznik PMŻ jest przepisem (programem źródłowym) umożliwiającym i ułatwiającym:

 

1)   Systematyczne doskonalenie sensu życia i światopoglądu człowieka XXI wieku,

2)   Organizowanie i działalność Edukacyjnych Wspólnot Internetowych EWI,

3)   Organizowanie i działalność Internetowych Klubów Dialogu IKD.

 

Światopogląd rozumny to taki światopogląd, który:

 

1)   „przymusza” człowieka do dążenia do doskonałości i do dobrostanu,

2)   nadaje sens życiu człowieka XXI wieku i zapewnia radość istnienia,

3)   umożliwia racjonalne i twórcze: myślenie, pisanie, mówienie i działanie,

4)   nadaje sens istnieniu wspólnot człowieczych i zapewnia im radość istnienia,

5)   usprawnia kierowanie życiem własnym człowieka i wspólnot, w których człowiek żyje,

6)   uruchamia działania zmierzające do wykluczenia lub ograniczania zła z życia człowieka,

7)   umożliwia pogodzenie prawd wiary człowieka XXI wieku z prawdami wiedzy – naukowej,

8)   umożliwia orientowanie się w chaosie informacyjnym tworzonym przez media, naukę i internet.

 

3.   ZADANIA PODRĘCZNIKA MĄDROŚCI ŻYCIOWEJ Co musimy wykonać

 

Podstawowym zadaniem Podręcznika PMŻ jest stworzenie Opisu Wyników Przemyśleń OWP opartych na „ziarenkach prawdy” o: życiu człowieka, wspólnot człowieczych, istnieniu świata i wszechświata. „Ziarenkach prawdy” wybranych przy pomocy mądrości życiowej, z zebranej literatury.

 

Zadaniem Podręcznika PMŻ jest stworzenie takiego opisu, który będzie:

 

1)   opisem świata maksymalnie uporządkowanym i maksymalnie krótkim,

2)   umożliwiał każdemu nadanie sensu istnienia swojemu życiu i istnieniu wspólnoty człowieczej

3)   umożliwiał stworzenie własnego światopoglądu rozumnego,

4)   „przymuszał” człowieka do dostosowania się do przemian zachodzących w świecie,

5)   uświadamiał człowiekowi możliwość wykorzystania nadarzających się szans,

6)   uświadamiał człowiekowi konieczność przeciwstawiania się ujawniającym się zagrożeniom

7)   uświadamiał człowiekowi radość istnienia życia bez konieczności posiadania, czegokolwiek,

8)   uświadamiał człowiekowi radość istnienia, dzięki możliwości użytkowania wszystkiego.

 

4.   PODSTAWOWE ZAŁOŻENIA OPRACOWANIA PODRĘCZNIKA

4.1.   Nasz punkt wyjścia

 

Aby odpowiedzieć na podstawowe pytania, jaki powinien być cel Podręcznika PMŻ. i jakie ma zrealizować zadania, powinniśmy i musieliśmy zastanowić się, jaki przyjąć punkt wyjścia. Jest to najważniejszy element, od którego powinniśmy rozpocząć każde zamierzenie. Jakie przyjąć przed założenia, aksjomaty, na których mamy oprzeć Podręcznik PMŻ. Czy ma nim być: obecna wiedza naukowa, aktualna dzisiaj filozofia, czy wielkie religie, czy wierzenia „dzikich”, ludzi pierwotnych?, Czy mamy uwzględnić w tym punkcie wyjścia, ich zależności, jakie obowiązywały w poszczególnych epokach? Czy mamy się zastanowić nad znaczeniem słów, jakich wtedy używano? Odpowiedź na te wszystkie pytania zajęłaby nam pewnie parę lat. Jedno jest pewne od przyjęcie właściwego punktu wyjścia zależą: całe systemy filozoficzne, od przyjęcia właściwego credo zależą wszelkie religie, wszelkie światopoglądy.,

 

Wobec tego odpowiedź na to pytanie, chcemy oprzeć na: naszej poznanej dotychczas cząsteczce wiedzy, zebranej literaturze i wybranej z niej „ziarenkach prawdy i mądrości życiowej”. Za punkt wyjścia proponujemy przyjąć: sens życia człowieka, sens istnienia wspólnot człowieczych oraz sens istnienia przyrody, świata i wszechświata.

 

Proponujemy, aby ten punkt wyjścia był zgodny z naszą „filozofią idei” o naszym świecie i naszym miejscu na tym świecie. Wierzymy, bowiem, że:

 

1)   Planeta ziemia, nasz świat, jest wyjątkowym miejscem we wszechświecie. Jest miejscem powstania i rozwoju i życia. Jest miejscem, które stało się przyjaznym środowiskiem dla człowieka. Jest najlepszym miejscem dla naszego najważniejszego dobra, mającego najwyższą wartość, jakim jest nasze życie. Nasze życie to proces zachodzący w naszym organizmie, w którym wszystkie cząsteczki idealnie ze sobą współpracują i dążą do doskonałości istnienia.

 

2)   To nasze życie, może być coraz lepsze, coraz szczęśliwsze - dzięki naszemu mózgowi. Ten nasz mózg jest najlepszym narzędziem - darem do: poznawania prawdy o: wszechświecie, świecie, wspólnotach człowieczych i człowieku. Narzędziem do twórczego myślenia i działania. Narzędziem do zbieranie „ziarenek prawdy o rzeczywistości”, umożliwiającym zrozumienie rzeczywistości i przemian w niej zachodzących. Narzędziem do zbierania „ziarenek mądrości”, umożliwiającym nam coraz lesze zaspakajanie naszych potrzeb.

 

3)   To coraz lepsze zaspakajanie naszych potrzeb, możemy zwielokrotnić dzięki naszej mowie. Mowie stanowiącej narzędzie: do wzajemnego porozumiewania ludzi i tworzenia wspólnot człowieczych działających wspólnie dla wspólnego dobra.

 

4.2.   Nasz podstawowe założenia

 

Nasze podstawowe założenia, na których oparliśmy Podręcznik PMŻ opisaliśmy w na początku tego rozdziału, w podpunkcie „0.2.   Wprowadzenie metodologiczne”.

 

5.    PROBLEMY, JAKIE MA ROZWIĄZYWAĆ PODRĘCZNIK

5.0.   Wprowadzenie

 

Przedmiotem Podręcznika PMŻ jest mądrość życiowa. Mądrość życiowa to aktualna wiedza o świecie, to zrozumienie przemian w nim zachodzących, oraz dotychczasowe doświadczenie życiowe, oparte na tej wiedzy i tym zrozumieniu. Mądrość życiowa to uporządkowany zbiór informacji potrzebnych każdemu dla realizacji wybranego przez człowieka sensu swojego życia. To zbiór informacji umożliwiających dążenie do doskonałości i do dobrostanu.

 

Mądrość życiowa to zdolność umożliwiająca każdemu doskonalenie swojego życia. To zdolnoś rozwiązywania problemów życiowych swojego życia i wspólnoty, w której człowiek żyje. To zdolność rozumienia ogromnych przeobrażeń zachodzących obecnie w świecie, oraz umiejętność wykorzystania nadarzających się szans i przeciwdziałania zagrożeniom. To zdolność rozumienia: globalizacji gospodarki, informatyzacji i cyfryzacji życia społeczeństwa, wytwarzanie wszystkiego w nadmiarze, ogromnego rozwarstwienia dobrobytu oraz nieuświadomionych możliwości opanowania tego wszystkiego. Ta zdolność potrzebna jest każdemu, bo na pewno żyjemy w okrasie przełomu. W okresie, w którym nastąpią ogromne zmiany. Zmiany, które stworzą nowe szanse i nowe zagrożenia.

 

Dlatego, każdy, kto chce kierować swoim życiem, powinien zdobyć wiedzę, umożliwiająca wykorzystanie tych szans, oraz wiedzę umożliwiającą przeciwstawienie się tym zagrożeniom. Dlatego Podręcznik ma być i jest narzędziem, mającym umożliwi zdobycie tej wiedzy przez każdego. Ma być przepisem na opracowanie własnego światopoglądu rozumnego.

 

Dlatego w Podręczniku Mądrości Życiowej nie zajmujemy się problematyką nauk ścisłych (fizyką, chemią, budową materii, energii, informacji, budową wszechświata, budową mózgu). Dlatego, nie będziemy się zajmować problematyką nauk humanistycznych (problematyką filozofii, językoznawstwa, problematyką religii). Bo te nauki, a w szczególności filozofia zajmują się mądrością dla samej mądrości, bez jednoznacznego określenia sensu tego zajęcia. Dlatego, bo filozofia zajmuje się już 2,5 tysiąca lat tymi problemami i nie dała dotychczas człowiekowi użytecznej wiedzy. Wiedzy potrzebnej do dobrego życia. Bo filozofowie i filozofie przez te 2,5 tysiąca lat stale wzajemnie sobie przeczą. Pomimo, że już 300 lat temu Leibniz nawoływał do stworzenia filozofii wieczystej. Pomimo, że nauki szczegółowe osiągają zawrotny postęp i szczycą się imponującymi sukcesami, a filozofowie nie umieją wyjaśnić „dlaczego?”. To wszystko opisał filozof Arno Anzenbacher w książce „Wprowadzenie do filozofii”.

 

Dlatego my Bractwo Mądrości Życiowej ograniczamy nasze zainteresowania do wiedzy potrzebnej do doskonalenia życia. Wybieramy i będziemy wybierać „ziarenka prawdy” z literatury tych wszystkich nauk, które dostarczają konkretną wiedzę, potrzebną do dążenie do doskonałości i dobrostanu. Dlatego, bo my chcemy tworzyć i tworzymy z nich syntezę wiedzy, potrzebnej do uporania się ze złem i negatywnymi przemianami zachodzącymi w otaczającym nas świecie. Dlatego, bo my chcemy z „ziarenek mądrości” tworzyć wiedzę umożliwiającą wykorzystanie ujawniających się szans i przeciwstawienie się ujawniającym się zagrożeniom.

 

Poniżej przedstawiamy, w telegraficznym skrócie, problematykę poszczególnych rozdziałów Podręcznika Mądrości Życiowej.

 

5.1.   Problematyka rozdziału „0 Problemy ogólne wprowadzające”

 

Rozdział „0 Problemy ogólne wprowadzające” jest syntetycznym zbiorem informacji o Podręczniku Mądrości Życiowej”. W punkcie 1-szym rozdziału „Sens istnienia” przedstawiamy nasza propozycje sensu: życia człowieka, istnienia wspólnoty człowieczej, oraz sensu istnienia świata i wszechświata. W tym punkcie wyjaśniamy sens opracowania Podręcznika Mądrości Życiowej, oraz sens tworzenia: światopoglądu rozumnego, edukacyjnych wspólnot internetowych oraz wspólnot dialogu ponad podziałami. W punktach 2-gim i 3-cim rozdziału określamy cele podręcznika, jego zadania. Bardzo ważnym punktem tego rozdziału jest punkt 4-ty Założenia. W tym punkcie najważniejszą częścią jest punkt wyjścia - podstawa przemyśleń zawartych w Podręczniku PMŻ. Czytelnik, który będzie chciał skorzystać z tych przemyśleń powinien je przemyśleć i je zaakceptować.

 

5.2.   Problematyka rozdziału „1 Mądrość dążeń człowieka”

 

W rozdziale 1-szym Podręcznika zaproponowaliśmy idee, którymi powinien się kierować człowiek w swoim życiu. Idee, które nadają kierunek celom, które człowiek chce osiągnąć i przeżyciom, które człowiek uważa, że warto je przeżyć. Idee, które nadają sens życiu człowieka i zapewniają radość istnienia.

 

Za ideę naczelna proponujemy przyjąć dążenie do doskonałości. Za idee składowe idee: dobra, prawdy i piękna. Za idee - narzędzia kolejno: miłość, mądrość życiową i ład. Za najważniejsze dobro, mające najwyższą wartość dla człowieka uważamy życie człowieka. Tą ideę uważamy za bezwzględnie obowiązującą. Za największe zło uważamy działania uświęcające pozbawianie życia człowieka (zabijanie, mordowanie, wojny) oraz narażające człowieka na cierpienie (przemc, okrucieństwo, tortury)

 

W rozdziale tym opisujemy zło, które chcielibyśmy wykluczyć z życia człowieka, lub na razie ograniczyć do niezbędnego minimum.

 

5.3.   Problematyka rozdziału „2 Mądrość poglądów o wszechbycie”

 

W rozdziale 2-gim przedstawiliśmy nowoczesny opis całości wszechświat i świata, dzieląc go świat przyrody-natury i świat sztuczny stworzony przez człowieka. W tym opisie zaproponowaliśmy zastosowanie nowego pojęcia, pojęcia wszechbytu. Jest najogólniejsze pojęcie, wywodzące się od słowa wszelki byt, czyli krócej wszechbyt. Obejmuje ono cały wszechświat, cały świat, całą rzeczywistość, oraz cały ogromy zbiór słów – pojęć abstrakcyjnych, będących tworami wyobraźni człowieka. Jest to ogromny, stale się powiększający zbiór tworów sztucznych, słów – pojęć abstrakcyjnych. Tworów istniejących w rzeczywistości wyłącznie w postaci ich modeli (słów, opisów, obrazów, posagów). Rozdział ten ma uświadomić człowiekowi różnice pomiędzy tworami sztucznymi samoistnymi (drogą, domem, miastem, samochodem, samolotem), a tworami niesamoistnymi-abstrakcyjnymi (typu: przestrzeń, czas, energia, informacja, punkt prosta, anioł, diabeł, bogini Atena, bóg Zeus).

 

5.4.   Problematyka rozdziału „3 Mądrość poglądów o człowieku”

 

W rozdziale 3-cim przedstawiamy powstanie i poszczególne etapy rozwoju człowieka i wspólnot człowieczych. Zbiór informacji o społeczeństwie, o wspólnotach, proponujemy podzielić na dwie części: na lud i elitę. W elitach proponujemy wyróżni 4 podstawowe zespoły ludzi szczególnie uzdolnionych. Są to twórcy: decyzji, wynalazków, idei i kultury. Lud posługuje się informacjami odbieranymi z otoczenia przez zmysły i przetwarza je na informacje potrzebne do życia i trwania. Elity też odbierają informacje z otoczenia, ale wskutek swoich uzdolnień, przetwarzają je na słowa-pojęcia, będące tworami ich wyobraźni, są abstrakcjami. Te słowa-pojęcia ułatwiają zrozumienie świata (rzeczywistości) i kierowanie ludem.

 

Ten podział wspólnot na lud i elitę, a elit na te 4 zespoły, umożliwia nam i ułatwia poszukiwanie przyczyn-źródeł zła w życiu człowieka. Uważamy, że źródłem zła jest uwikłanie elit w archaiczny obraz świata. Utrzymuje się on tak uporczywie tylko wskutek naukowej nieświadomości elit.

 

To ostatnie zdanie jest parafrazą stwierdzenia Michała Hellera zawarte w jego książce „Sens życia i sens wszystkiego” (str.33).Zło,(rozumiane jako: przymus, przemoc, okrucieństwo, terror, zabijanie, zadawanie cierpień, przymuszanie do zabijania innych) jest najprostszym, najsprawniejszym sposobem wymuszania posłuszeństwa i realizacji złych celów (grabieży mienia i terenów sąsiadów, nawracania innych, likwidacji nieposłusznych, innowierców i inaczej myślących). Zastosowanie dobra do zrozumienia świata i do kierowania ludem, wymaga znacznie większego wysiłku i czasu od elit.

 

Zastosowanie zła jest znacznie radykalniejsze i efektywniejsze. Przekonywanie ludu do zmiany poglądów wymaga znacznie większego czasu, od wyeliminowania z ludu ludzi inaczej myślących. Pomimo tego, uważamy, że zło możemy i powinniśmy zwyciężać dobrem. Potrzebna jest po prostu mądra edukacja człowieka od dziecka.

 

5.5.   Problematyka rozdziału „4 Mądrość wiary człowieka”

 

Dla znalezienia prawdy o świecie podzieliśmy zbiory informacji zapisanych w naszych mózgach i w dokumentach na: wiarę (w znaczeniu potocznym) i wiedzę. Bo wiara w znaczeniu potocznym to zbiór informacji uznany za prawdę, bo głosi je człowiek lub organizacja uznana za wiarygodną. A wiedza, to zbiór informacji sprawdzalnych i rzetelnie sprawdzony przez człowieka lub organizacje uznane za wiarygodne.

 

Z takiego przyjęcia znaczenia słowa „wiara”, wynika, że prawie wszystkie informacje zapisane w mózgach człowieka to informacje przyjęta na wiarę. Z tej definicji wynika, że nie ma ludzi niewierzących, oraz oczywiście nie ma ludzi wszechwiedzących. Każdy człowiek ma w swoim mózgu zapisany nie wielki zbiór informacji stanowiący jego wiedzę, oraz ogromny zbiór informacji przyjęty na wiarę (od rodziców, rówieśników, szkołę, media). Z tej przyczyny większość ludzi nie rozumie rzeczywistości i zachodzących w niej przemian.

 

Z tego powodu proponujemy w tym rozdziale wyznanie wiary (credo), które nie zawiera wewnętrznych sprzeczności, oraz sprzeczności z obecna wiedzą. Takie wyznanie wiary jest chyba możliwe do zaakceptowania przez wszystkich: teistów, ateistów i agnostyków.

 

5.6.   Wiedza o wszechświecie, o świecie, o wspólnotach i o człowieku

 

W następnych czterech rozdziałach Podręcznika PMŻ (oznaczonych kodami cyfrowymi 5-8)   proponujemy przedstawić (w skrócie telegraficznym) wiedzę o wszechświecie, świecie, wspólnotach człowieczych, oraz o człowieku. Uważamy, że przedstawienie na 40 stronach tej wiedzy to prosta działalność umysłu. Pozostawiamy ją do opracowania współautorom Podręcznika, naszym następcom. Dla tych 4-ch rozdziałów Podręcznika proponujemy zainteresowanym spis treści.

 

5.7.   PROBLEMY INNE ZWIĄZANE

 

Problemy inne, to 4 załączniki Podręcznika PMŻ. Są to:

 

1.   Słownik mądrości życiowej SMŻ oznaczony kodem 9.1.

2.   Wykaz literatury - książki LKS, kod 9.2.

3.   Wykaz literatury - czasopisma LCP, kod 9.3.

4.   Wykaz literatury artykuły LAT, kod 9.4.

 

Słownik jest integralna częścią Podręcznika PMŻ. Jest umową zawartą z czytelnikami w sprawie znaczenia słów użytych w Podręczniku. Wykazy literatury, załączniki 9.2. - 9.4. stanowią: inspiracje, podstawę i uzasadnienie zaproponowanych w Podręczniku rozwiązań.

 

6.   SPOSOBY ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW

6.0.   Wprowadzenie

 

W niniejszym punkcie opisujemy sposoby (metody), jakie zastosowaliśmy przy opracowywaniu Podręcznika PMŻ. Sposoby, jakie zastosowaliśmy, aby rozwiązać problemy związane z opracowywaniem Podręcznika. Staraliśmy, aby były to metody uniwersalne. Takie, by można było je zastosowa do rozwiązywania wszelkich problemów życiowych.

 

6.1.   Rozwiązywanie problemów - prace przygotowawcze

 

Rozwiązywanie problemów rozpoczęliśmy od realizacji następujących zadań cząstkowych:

 

1)   Pierwszym zadaniem prac przygotowawczych było przemyślenie i określenie tego, co chcemy zrobić i podjecie decyzji. To wynik wyboru i przemyśleń, propozycji wielu pomysłodawców (Stanisława Kracika, Zbigniewa Miksztala, Ewy Mukoid, Antoniego Jasińskiego). To decyzja opracowania Podręcznika Mądrości Życiowej. (założeń, punktów wyjścia).

 

2)   Drugim zadaniem było przemyślenie problematyki Podręcznika PMŻ. Polegało to na określeniu zbiorów informacji, jakie powinien zawierać Podręcznik, oraz zarysu spisu treści Podręcznika.

 

3)   Następnie zastanawialiśmy, jaką przyjąć klasyfikację tej problematyki. Po namyśle przyjęliśmy, że będzie to klasyfikacja dziesiętna, wzorowana na Uniwersalnej Klasyfikacji Dziesiętnej. Jest to klasyfikacja stosowana od dziesięcioleci w bibliotekarstwie. Taka klasyfikacja problematyki ułatwia wykorzystanie komputerów do przetwarzania informacji zawartych w Podręczniku PMŻ.

 

4)   Następnie opracowaliśmy zarys klasyfikacji dziesiętnej problematyki Podręcznika PMŻ, oraz dokumentacji Bractwa Mądrości Życiowej.

 

5)   Kolejnym zadaniem było dokonanie wyboru rodzajów literatury, które będą stanowić podstawę propozycji rozwiązań (książek, czasopism, artykułów).

 

6)   Szóstym zadaniem było poszukiwanie i zbieranie (kupowanie) wybranych najnowszych pozycji literatury, zawierających „ziarenka prawdy i mądrości życiowej”.

 

7)   W oparciu o zebrane materiały, zaczęliśmy opracowywać kolejne, teoretyczne wersje klasyfikacji problematyki oraz kolejne wersje spisu treści Podręcznika PMŻ.

 

8)   Następnie rozpoczęliśmy porządkowanie biblioteki Bractwa, pod kątem uporządkowania literatury, potrzebnej dopracowania Podręcznika PMŻ. Były to i są to: książki, czasopisma oraz artykuły. Polegało to na tworzeniu uporządkowanych zbiorów informacji w formie papierowej w bibliotece Bractwa.

 

9)   To zbieranie i gromadzenie literatury w formie papierowej trwa przez cały czas redagowania opisu Podręcznika PMŻ. Najwięcej „ziarenek prawdy i mądrości życiowej” uzyskaliśmy z najnowszych artykułów, czasopism problemowych (z Gazety Wyborczej, z miesięczników: Świat nauki, Niezbędnik Inteligenta, Charaktery, z tygodników: Polityka, Przegląd, Forum, Wprost, Newsweek).

 

10)   Kolejnym krokiem było zapoznawanie się z poszczególnymi pozycjami literatury i zapisywanie w pamięci komputerów informacji o tych pozycjach, które uznaliśmy za wartościowe.

 

11)   Następnym krokiem było tworzenie skrótów (mających formę konspektów-streszczeń) najważniejszych pozycji literatury, uznanych za najbardziej wartościowe i zapisywanie ich w pamięciach komputerów. Skróty zawierały informacje, które postanowiliśmy wykorzysta w opisie Podręcznika PMŻ.

 

12)   Równocześnie z redagowaniem skrótów, tworzyliśmy zręby słownika mądrości życiowej. Analizowaliśmy określenia (definicje) znaczenia słów i pojęć podanych w różnych słownikach, i wybieraliśmy słowa, które uznaliśmy za najbardziej trafne dla opisu Podręcznika PMZ. Definicje tych słów zapisywaliśmy w słownikach poszczególnych rozdziałów.

 

13)   Na podstawie tych słowników zaczęliśmy tworzyć „Słownik Mądrości Życiowej” SMŻ dla całego Podręcznika PMŻ. Słownik ten stanowi najważniejszy załącznik Podręcznika, oznaczony kodem 9.1.

 

6.2.   Redagowanie opisu Podręcznika

 

1)   Właściwe opracowywanie Podręcznika PMŻ rozpoczęliśmy od wstępnego redagowania opisów poszczególnych rozdziałów Podręcznika, w oparciu o opracowane skróty poszczególnych pozycji literatury.

 

2)   Podstawowym założeniem Podręcznika jest ograniczenie jego objętości do około 100 stron A4.   Aby to założenie spełnić, musieliśmy równocześnie przemyśleć i opisać uzasadnienia przyjętych rozwiązań w oddzielnych opracowaniach pomocniczych. Są nimi „Rozważania wprowadzająco-uzasadniające” opracowywane dla każdego rozdziału Podręcznika.

 

3)   W trakcie redagowania opisu Podręcznika PMŻ, ujawniła się konieczność równoczesnego przemyślenia i zredagowania założeń, na których ma być oparty opis. Dla opracowania tych założeń, wykorzystaliśmy przemyślenia Michała Hellera zawarte w punkcie 3.Przedzałozenia, ale skąd? w rozdziale 1-szym książki „Sens życia i sens wszechświata”. Te założenia czy przedzałożenia to punkty wyjścia, na których oparliśmy rozwiązania zawarte w poszczególnych rozdziałach Podręcznika PMŻ.

 

4)   W trakcie redagowania opisu Podręcznika PMŻ, ujawniła się również konieczność równoczesnego przemyślenia słownictwa użytego do opracowania opisu.

 

5)   Przemyślenia te zawarte w opracowaniach zawierających analizy trafności doboru słów. Wyniki tych analiz to słowniki stanowiące załączniki do poszczególnych rozdziałów Podręcznika oraz „Słownik Mądrości Życiowej” SMŻ. Stanowi on najważniejszy załącznik dla opisu Podręcznika PMŻ.

 

6)   Ze względu na ogrom pracy i czasu, jaki trzeba by poświecić na rzetelne opracowanie tych opracowań pomocniczych, mogliśmy opracować tylko zarysy tych opracowań pomocniczych dla niektórych rozdziałów Podręcznika PMŻ. Musieliśmy się skoncentrować na opracowaniu opisu Podręcznika PMŻ, jako końcowego zamierzonego wyniku – efektu naszego pomysłu.

 

7)   W całym wieloletnim cyklu opracowywania Podręcznika PMŻ, wielokrotnie zmienialiśmy i aktualizowaliśmy jego układ, treść i proponowane w nim rozwiązania. Niniejszą 8-mą wersję Podręcznika PMŻ, traktujemy, jako wersję ostateczną, na obecnym etapie działalności Bractwa. Jest to wersja opracowana w oparciu o obecnie dysponowane przez Bractwo: narzędzia, zasoby, oraz obecną wiedzę o świecie. Następne znacznie doskonalsze wersje Podręcznika, będą mogli opracować nasi następcy, zainteresowani mądrością życiową. Następcy zastąpią toporny język inżyniera, ładnym, ale ścisłym językiem literackim oraz zorganizują ruch latarników mądrości życiowej oraz ewentualnie reaktywują działalność Komitetów Obywatelskich.

 

Powyższe zadania trzeba będzie w dalszym ciągu kontynuować wspólnie z czytelnikami zainteresowanymi tą problematyka i taką działalnością, aby stworzyć coraz lepsze wersje podręcznika.

 

7.    NARZĘDZIA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW

 

Podstawowym narzędziem opracowania podręcznika była i jest literatura. Była ona i jest inspiracją, podstawą i uzasadnieniem przyjętych w podręczniku rozwiązań. Wykazy najważniejszych pozycji literatury przedstawiliśmy załącznikach oznaczonych kodami cyfrowymi: 9.2.   to książki, 9.3.   to czasopisma, 9.4.   to artykuły.

 

Następnym bardzo ważnym narzędziem jest uporządkowany polski język potoczny, a poprawniej polska uładzona mowa naturalna UMN. Jest to język, posługujący się stwierdzeniami – zdaniami, tak ścisłymi jak język matematyki i logiki. Zdania te powinny być jednoznacznie zrozumiałe, dla każdego czytanego Polaka. Powinny być dla czytającego „oczywistą oczywistością”.

 

Kolejnym narzędziem są słowniki poszczególnych rozdziałów Podręcznika PMŻ, oraz Słownik Mądrości Życiowej, dla całego Podręcznika. Słowniki te powstały, jako wynik analiz znaczenia poszczególnych słów i pojęć zawartych w różnych słownikach, a w szczególności w słownikach filozoficznych. Jako wynik rozważań na temat trafności doboru słów użytych do opisu Podręcznika PMŻ.

 

Kolejnymi narzędziami są opracowania pomocnicze. Są to „Rozważania wprowadzająco-uzasadniające”, założenia (przedzałożenia), opracowania dotyczące klasyfikacji: problematyki Podręcznika, klasyfikacji zbiorów dokumentów w bibliotece Bractwa oraz pamięciach komputerów, opracowanie określające sposób oznaczania dokumentów.

 

8.    UZASADNIENIE SENSU PODRĘCZNIKA MADROSCI ŻYCIOWEJ

8.1.   Sens opracowania Podręcznika Mądrości Życiowej

 

Na podstawie przemyśleń, zawartych w 1-szym punkcie „Sens istnienia”, Rozdziału POW, przedstawiliśmy w podpunkcie „0.5.2.   Sens opracowania Podręcznika Mądrości Życiowej”. W tym podpunkcie wyszczególniliśmy 13 sensów szczegółowych, uzasadniających celowość opracowywania Podręcznika PMŻ. Podręcznik proponuje i ułatwia: nadanie sensu życiu człowieka, nadanie sensu wspólnotom człowieczym, opracowanie własnego światopoglądu rozumnego, człowieka XXI wieku.

 

Podręcznik PMŻ wskazuje na konieczność organizowania: Edukacyjnych Wspólnot Internetowych EWI, oraz Internetowych Klubów Dialogu IKD, jako organizacji krzewiących mądrość życiową oraz prowadzących dialog, ponad podziałami. Jako organizacje umożliwiających wspólną działalność wspólnot człowieczych dla wspólnego dobra.

 

8.2.   Sens światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku

8.2.0.   Wprowadzenie

 

Światopogląd to uporządkowany zbiór informacji zapisany w mózgu człowieka. Zbiór umożliwiający człowiekowi kierowanie życiem człowieka i wspólnot, w których człowiek żyje, oraz rozwiązywania problemów życiowych. Taki światopogląd nadaje sens życiu człowieka, „przymusza” człowieka do dążenia do doskonałości i dobrostanu, oraz zapewnia radość istnienia.

 

Sensem przyjęcia Światopoglądu rozumnego człowieka XXI wieku ŚRC jest możliwość dokonania wyboru, przyjęcia i nadania wartości:

 

1)   ideom, którymi człowiek postanowił kierować się w swoim życiu,

2)   celom, które człowiek postanowił osiągnąć w swoim życiu,

3)   zdarzeniom – chwilom, które człowiek postanowił przeżyć w swoim życiu.

 

8.2.1.   Po co człowiekowi jest potrzebny światopogląd rozumny?

 

Po pierwsze - po to, aby człowiek XXI wieku dysponował narzędziem umożliwiającym:

 

1)   orientację w bezmiarze coraz większego chaosu informacyjnego, stwarzanego przez wszystkich,

2)   wyszukiwanie w tym bezmiarze informacji, informacji istotnych dla doskonalenia własnego życia,

3)   zrozumienie świata (wszechbytu, rzeczywistości) i zachodzących w nim przemian,

4)   poszukiwanie rozwiązań problemów doskonalących jego życie,

5)   znajdowanie rozwiązań, które człowiek uzna za „oczywistą oczywistość”,

6)   podejmowanie na tej podstawie mądrych decyzji życiowych,

7)   wynajdowanie sposobów i zasobów potrzebnych do realizacji tych decyzji,

8)   sprawne i efektywne wprowadzania tych decyzji w życie.

 

Po drugie - po to, aby każdy człowiek XXI wieku dysponował narzędziem „przymuszającym” go do dążenia do: doskonałości, dobra, prawdy i piękna, oraz do dobrostanu. Po to, aby każdy uznał, za najważniejsze dobro, mające najwyższą wartość życie człowieka, oraz aby w tym swoim życiu, w tym dążeniu do doskonałości kierował się miłością. Po to, aby każdy w dążeniu do prawdy poszukiwał w literaturze „ziarenek prawdy” o życiu człowieka i istnieniu wspólnot człowieczych, oraz aby w tym poszukiwaniu kierował się mądrością życiową. Po to, aby w tym dążeniu do piękna, starał się przeżywać zachwyt w odkrywaniu piękna i kierował się w tych staraniach najprostszym narzędziem, jakim jest ład (porządek).

 

Po trzecie - po to, aby każdy człowiek XXI wieku dysponował narzędziem „przymuszającym” go do wykluczania zła ze swojego życia lub przynajmniej do ograniczania zła do niezbędnego minimum. Aby każdy zrozumiał, konieczność wykluczania zła ze swojego życia, lub aby każdy przynajmniej dążył do jego ograniczenia. Aby każdy umiał się sprzeciwić przymuszającym go do zła i umiał uzasadnić swój sprzeciw.

 

8.2.2.   Dlaczego proponujemy każdemu światopogląd rozumny?

 

Po pierwsze - dlatego, bo wiemy, że żadna szkoła, żadna uczelnia, ani żadna organizacja, zajmująca się edukacją, nie przekazują człowiekowi tego niewielkiego zasobu wiedzy, potrzebnego dla stworzenia światopoglądu rozumnego. Bo żadna organizacja zajmująca się edukacją, nie uświadamia człowiekowi konieczności posiadania takiego światopoglądu. Takiego narzędzia, umożliwiającego poruszanie się człowiekowi w tym bezmiarze chaosu informacyjnego.

 

Po drugie - dlatego, aby każdy wiedział, że wszystkie organizacje zajmujące się przekazem informacji (szkoły, uczelnie, naukowcy, politycy, filozofowie, religie, media, internet) tworzą każdego dnia, coraz większy bezmiar, chaotycznej informacji. Prawie wszystkie programy radiowe, telewizyjne każdy egzemplarz każdej gazety, tygodnika i dowolnego czasopisma - to chaos informacyjny. Prawie wszystkie informacje przekazywane przez internet to chaos. Wiele z nich to informacje szkodliwe, wulgarne, ogłupiające.

 

Po trzecie - dlatego - że nikt nie jest wstanie bez światopoglądu rozumnego, wybrać z tego bezmiaru chaosu informacji, informacji potrzebnych do sensownego życia i stworzyć z tego uładzony światopogląd rozumny człowieka XXI wieku. Każdy, bowiem numer cenionej przez nas Gazety Wyborczej to chaos informacyjny. Nie ma żadnego znaczenia napis na każdym numerze Gazety: „Nam nie jest wszystko jedno”.

W niektórych numerach Gazety są cenne informacje. Kto i jak ma stworzyć sobie z tego chaosu jakiś uporządkowany zbiór informacji potrzebnych do życia. Jakie ma przyjąć kryteria wyboru. Każdy numer poczytnej Polityki, a tym bardziej cały rocznik to chaotyczny zbiór informacji. Cenione przez nas „Niezbędniki Inteligenta”, to po prostu chaotyczny zbiór inteligentnych informacji.

 

Po czwarte - Wszyscy redaktorzy tych cenionych przez nas mediów nie chcą tego zrozumieć, lub udają, że nie rozumieją i uważają, że nie mogą tego zmienić. Wszystkie te media mają zapisane ten ogrom informacji przekazywany odbiorcom w pamięciach swoich komputerów. Wszystkie te media mogłyby tworzyć uporządkowane zbiory tych informacji. Ale wszystkie te media działają jak każda korporacja. Miarą ich działalności jest pieniądz i zysk. Wszystkie media zatraciły swoją misję społeczną, swój społeczny sens istnienia. Misję, którą miało każde dobre czasopismo problemowe, przed zmianą ustroju ( z socjalizmu na kapitalizm).

 

Po piąte - dlatego - bo Światopogląd ŚRC, „przymusza” człowieka i umożliwia mu zastanowienie się nad zmianami, jakie musi wprowadzić w swoim życiu. Nad zmianami, które wymuszają na nas przemiany zachodzące w świecie XXI wieku. Te przemiany to przede wszystkim globalizacja świata, cyfryzacja życia społecznego (telewizja, komputery, internet) oraz ogromne dysproporcje majątkowe (około 100 ludzi dysponuje majątkiem połowy ludzkości). O tych potrzebnych zmianach w naszym życiu pisze Marcin Król w swoim artykule, „Dlaczego musimy się zmienić”. (Gazeta Wyborcza z dnia 29-30.032014 str. 22-23.).

 

Po szóste - dlatego, że takie życie, bez nadania sensu swojemu życiu, ma też sens. Takie życie umożliwia człowiekowi poznawanie świata i otaczającej go przyrody. Takie życie umożliwia człowiekowi budowę: domów, dróg, armat, bomb atomowych, elektrowni atomowych, pojazdów kosmicznych. Takie życie umożliwia człowiekowi i uzasadnia konieczność używanie przemocy, konieczność wzajemnego zabijanie się ludzi, prowadzenie wojen, uzasadniania konieczność istnienia zła i używania go w życiu jednostek i w życiu wspólnot człowieczych.

 

Po siódme - dlatego, że takie życie, to życie oparte na prawach dżungli, oparte na prawach życia zwierząt. Na prawach dżungli oparte było życie człowieka pierwotnego. Człowiek pierwotny, aby żyć, musiał albo zbierać owoce przyrody albo zabijać innych, zwierzęta lub sąsiadów. Takie prawa dżungli wyznają dzisiaj ci, co polują, co zabijają zwierzęta dla samej przyjemności zabijania. Te prawa opisał celnie Kotarbiński w zbiorze esejów „Żyć zacnie”. Życie oparte na prawach dżungli, uniemożliwia wykluczenia zła z życia człowieka. Człowiek, który zakłada, że nie da się wykluczyć zła z życia człowieka, to chyba przyjmuje, że do dzisiaj obowiązują nas prawa dżungli. A my zakładamy, że nie musimy wyznawać dzisiaj praw dżungli, że dzisiaj człowiek w krajach rozwiniętych ma wszystko dostępne nadmiarze, i może i powinien nadać sens swojemu życiu, godny miana człowieka.

 

 

Zbigniew Miksztal

 

Koordynator działalności Bractwa Mądrości Życiowej

 


00 BMŻ.430118.RMŻ.PMŻ.POW.CHP.Charakter.PMŻ.OWP.WP8.S23.15-08-24.